Κυβέρνηση Παζολινική

Στο Σαλό του Παζολίνι, ίσως τη σκληρότερη πολιτική ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου, ο σκηνοθέτης έπαιξε με τις εξουσίες στην φασιστική Ιταλία: Πολιτικοί, θρησκευόμενοι, δικαστές και στρατός Στρατός - λαός, όχι ως πολιτικοί. Φαντάροι, δηλαδή. Σε όλα τα πλάνα της φρίκης, τοποθετούσε μία αστή (την αστική τάξη) να παίζει πιάνο, για να μην φαίνεται το μέγεθος της αγριότητας.

Λένα Διονυσίου 25/08/2019 | 16:53

Στο τέλος, ο Παζολίνι δίνει μια άφεση στην αστική τάξη και "αυτοκτονεί" την πιανίστρια.

Ζούμε μια κυβέρνηση Παζολινική, μα χωρίς τις σουρεαλιστικές εικόνες φρίκης. Τις απαγωγές των φτωχών ανηλίκων για να μετατραπούν σε παιχνίδια σεξ και θανάτου. Εξάλλου, η τωρινή εξουσία ενδιαφέρεται για άλλες σκλαβιές. Επενδυτικές. Μισθολογικές. Κεφαλαιοκρατικές. Με απολύσεις.

Αγκαλιά οι εξουσίες και ραγδαία αύξηση του αριθμού των δυνάμεων καταστολής, για να μην μπορεί κανένας να το σκάσει. Κι αστική τάξη; Ζει το φαντασιακό της. Εδώ πείστηκε ο μεροκαματιάρης ότι είναι μεσοαστός.

Κι ο θάνατος των ανθρώπων; Πότε αφορά τους ζωντανούς; Στα νοσοκομεία ξεκίνησε ήδη, η Μεσόγειος θα γεμίσει κορμιά κι όταν φτάσει στην πόρτα σου, αν πια είναι αργά, τι θα έχεις καταφέρει ως τότε;

Μια δικτατορία της αισθητικής. Η τάξη, η ασφάλεια, οι φρούδες ελπίδες είναι αισθητική.

Μόνο που η αστική τάξη, έλεγε ο Παζολίνι, αυτοκτόνησε. Ας δούμε τώρα τη μάχη που οφείλει να δώσει ο μεροκαματιάρης που νομίζει ότι συμμάχησε με τον εχθρό του.

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.