Κούρεμα, χτένισμα, τέλος. Αποκεφαλισμός

Αν πρέπει να μιλήσουμε συμβολικά, το πολιτικό σύστημα έχει χρεοκοπήσει και δεν παίρνει κούρεμα. Ως εκ τούτου ζητείται ο αποκεφαλισμός του Γεωργίου Παπανδρέου του Β’ που είναι ο Γ’ στην σειρά των Παπανδρέου. Ο πρωθυπουργός πολιτεύτηκε επιτυχώς κατά την άποψή του μέσα από μια λογική που περιλάμβανε “τσάι και συμπάθεια” (πράσινο κατά προτίμηση), αλλά παρέβλεψε βασικούς κανόνες της πολιτικής. Και κυρίως ότι ήταν θύμα πέραν ενός πολιτικού οιδιπόδειου και μιας τραγικής αντίφασης. Ήταν πρόεδρος ενός κόμματος που απεχθανόταν και πρωθυπουργός μιας χώρας που τον ξένιζε. Γι αυτό ίσως είχε πραγματικά την διάθεση να τα αλλάξει όλα.
Να, όμως που κατέληξε να συμβουλεύεται τον Ρέππα, τον Πετσάλνικο και να θεωρεί στήριγμα της πολιτικής του τον Βενιζέλο. Πώς να μην σε ρίξει η Καιλή; Αυτά μέχρι χθες. Σήμερα είναι πολύ χειρότερα. Δεν κινδυνεύει από τον Βενιζέλο, αλλά από μια προωθημένη πολιτικά ομάδα στο κόμμα του, η οποία ένοιωσε πρώτα να εκδιώκεται και μετά να εξαπατάται.
Αν ο κύριος Παπανδρέου δεν είχε ακούσει τις καταστροφικές συμβουλές περί δημοψηφίσματος, ή είχε παραιτηθεί έστω, θα είχε απλώς την περιπετειώδη ζωή των Παπανδρέου. Τώρα πρέπει να πάρει τις πιο σκληρές αποφάσεις της ζωής του, με κίνδυνο να χαρακτηριστεί ως ο πολιτικός που η εμμονή του στην εξουσία ήταν λιγότερο κομψή από τον ίδιο. Ή να γίνει μια Ιφιγένεια. Ιφιγένεια Παπανδρέου. Κάτι είναι και αυτό…
Γράφει ο ΕΚΔΟΡΟΣΦΑΓΕΑΣ