Κεραυνός εν (αν)Αι(ρυ)θρία

Το πρόβλημα με την Κατερίνα Σακελλαροπούλου δεν είναι καινούργιο και δεν οφείλεται στην πολιτική απειρία της, δεδομένου ότι προϊόντος του χρόνου όχι μόνο δεν παρατηρείται η παραμικρή βελτίωση αλλά αντιθέτως διολισθαίνει σε ατραπούς πολιτικής μεροληψίας με επιταχυνόμενο ρυθμό.
Ποιο πρόβλημα; θα με ρωτήσετε. Έλα μου ντε! Γιατί η στάση της, από όποια οπτική και αν εξεταστεί, γεννά περισσότερα του ενός προβλήματα.

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι η ΠτΔ απογοήτευε στον ύψιστο πολιτειακό της ρόλο, πέφτοντας σε συνεχή ατοπήματα είτε με τις δημόσιες τοποθετήσεις της, είτε με τις δημόσιες εμφανίσεις της.
Μετά την τελευταία ομιλία της στην -κατ’ έθιμο- δεξίωση, στο Προεδρικό μέγαρο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, η ΠτΔ απογοήτευσε και ως πρώην ανώτατη δικαστική λειτουργός, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι ισχύουν απολύτως τα λόγια του Αμερικανού ιεροκήρυκα και ακτιβιστή William Sloane Coffin:
“Αυτοί που φοβούνται περισσότερο την έλλειψη τάξης από την έλλειψη δικαιοσύνης, δημιουργούν περισσότερο και από τα δύο”.

Σε κάποιο σημείο της ομιλίας της η Πρόεδρος ανέφερε χαρακτηριστικά (και με τον προσήκοντα στόμφο):
“Η δικαιοσύνη δεν απονέμεται με βάση το κοινό περί δικαίου αίσθημα, αλλά σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους”.

Πρώτη παρατήρηση: Μία (Ένας) ΠτΔ που θα είχε συνείδηση του θεσμικού της (του) ρόλου δεν θα εκστομούσε ποτέ κάτι ανάλογο, διότι εμμέσως παραδέχεται ότι το κοινό περί δικαίου αίσθημα αφενός και το Σύνταγμα και οι νόμοι αφετέρου κινούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις, γεγονός το οποίο διχάζει τον λαό με τους λειτουργούς που απονέμουν την δικαιοσύνη.
Μία (Ένας) ΠτΔ συνενώνει ρίχνοντας γέφυρες και δεν στέκεται στην μια όχθη του ποταμού.

Δεύτερη παρατήρηση: Κάθε πολίτης (χωρίς να είναι νομικός, όπως εγώ) γνωρίζει ότι οι νόμοι πρέπει να απηχούν το κοινό περί δικαίου αίσθημα και ότι αν αυτό δεν ισχύει, το πρόβλημα βρίσκεται στην πλευρά των νόμων.
Κάθε πολίτης γνωρίζει επίσης ότι στο Σύνταγμα ρητώς αναφέρεται: «’Oλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα».
Τέλος κάθε πολίτης γνωρίζει ότι οι αποφάσεις των δικαστηρίων μας γράφουν πάνω-πάνω: «Στο όνομα του Ελληνικού Λαού».

Σε προγενέστερο σημείο της ομιλίας της η Πρόεδρος είχε πει αυστηρά, (αναφερόμενη στον μέγιστο -κατ’ αυτήν- κίνδυνο):
“Ο λαϊκισμός ριζώνει στις αντιφάσεις και τις ανισότητες, αμφισβητώντας ανοικτά τις βασικές αρχές της φιλελεύθερης δημοκρατίας”.

Η φιλελεύθερη δημοκρατία αμφισβητείται και κινδυνεύει από τον λαϊκισμό ε; Τι μας λέτε;
Τον οποίο λαϊκισμό Εξοχότατη συναντήσατε στις μαζικές αντιδράσεις για την απόφαση αποφυλάκισης του καταδικασμένου (δύο φορές) βιαστή Λιγνάδη;

Από την περίπτωση του απεργού πείνας Μιχαηλίδη (που η ζωή του κρέμεται από μία κλωστή) επειδή συνεχίζεται η φυλάκιση του και ενώ έχει εκτίσει το σύνολο της ποινής που του έχει επιβληθεί, δεν κινδυνεύει η δημοκρατία μας; Κινδυνεύει από τις «λαϊκίστικες» αντιδράσεις της κοινωνίας.

Από την διαχείριση της πανδημίας που κατατάσσει την χώρα μας πρώτη σε όλη την Ευρώπη στην «υπερβάλλουσα θνησιμότητα», με τριπλάσιο αριθμό θανάτων από τον ευρωπαϊκό μέσον όρο, δεν κινδυνεύει η δημοκρατία μας; Κινδυνεύει από τις «λαϊκίστικές» αντιδράσεις της κοινωνίας.

Από τις καταστροφές των δασών, την αισχροκέρδεια, την ακριβότερη (πανευρωπαϊκά) τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος, την ενημέρωση «108», δεν κινδυνεύει η δημοκρατία μας;
Κινδυνεύει από τις «λαϊκίστικές» αντιδράσεις της κοινωνίας.

“Μεταξύ της δικαιοσύνης και της απονομής δικαιοσύνης υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος που τις χωρίζει”.
Emmeline Pankhurst, Βρετανίδα σουφραζέτα

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr