Η εύθραυστη διπλωματική αρχιτεκτονική που επιχειρήθηκε να οικοδομηθεί μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης διαλύεται ολοσχερώς, παρασύροντας την περιοχή σε έναν νέο κύκλο γενικευμένης βίας. Η επίσημη απόφαση του Ιράν να παγώσει την εφαρμογή της πρόσφατης συμφωνίας, σε συνδυασμό με την ευθεία προειδοποίηση του ανώτατου ηγέτη Μοτζτάμπα Χαμενεΐ προς τον Ντόναλντ Τραμπ, επισφραγίζει το αδιέξοδο των μεσολαβητικών προσπαθειών και μεταφέρει το βάρος αποκλειστικά στο πεδίο των στρατιωτικών αναμετρήσεων.
Το διπλωματικό ναυάγιο και το μπαράζ των στρατιωτικών πληγμάτων
Η ανακοίνωση της αναστολής των ιρανικών δεσμεύσεων δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική υπαναχώρηση, αλλά την άμεση συνέπεια μιας ραγδαίας στρατιωτικής κλιμάκωσης. Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Καζέμ Γκαριμπαμπαντί, έθεσε το πλαίσιο της νέας στρατηγικής της χώρας του, επιρρίπτοντας την πλήρη ευθύνη στις Ηνωμένες Πολιτείες για επιθετικές ενέργειες που ακύρωσαν στην πράξη το μνημόνιο κατανόησης. Με την Τεχεράνη να θέτει πλέον ως απόλυτη προτεραιότητα την άμυνα της επικράτειάς της, οι μεσολαβητικοί δίαυλοι που είχαν ανοίξει το Κατάρ και το Πακιστάν θεωρούνται πλέον ανενεργοί.
Στο έδαφος, η αμερικανική κεντρική διοίκηση (CENTCOM) εντείνει την πίεση, συμπληρώνοντας μία εβδομάδα συνεχών νυχτερινών βομβαρδισμών. Οι επιχειρήσεις αυτές έχουν πλήξει καίριες υποδομές στο νότιο Ιράν, προκαλώντας σοβαρές καταστροφές σε δίκτυα ηλεκτροδότησης και μονάδες αφαλάτωσης στην επαρχία Χορμοζγκάν, με άμεσο αντίκτυπο στις συνθήκες διαβίωσης χιλιάδων κατοίκων στην περιοχή του Μπαντάρ Αμπάς και στο στρατηγικής σημασίας νησί Κεσμ.
Η γεωγραφική διεύρυνση της κρίσης και ο ενεργειακός βρόχος
Η σύγκρουση έχει πάψει προ πολλού να αποτελεί μια διμερή υπόθεση, καθώς οι ιρανικές δυνάμεις επεκτείνουν τα πλήγματά τους εναντίον περιφερειακών συμμάχων της Ουάσιγκτον. Το Κουβέιτ βρέθηκε στο στόχαστρο επιθέσεων που προκάλεσαν πυρκαγιές σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις και υποδομές νερού, ενώ συστήματα αεράμυνας ενεργοποιήθηκαν σε Σαουδική Αραβία, Μπαχρέιν, Ιορδανία και Ιράκ.
Αυτή η οριζόντια διάχυση της έντασης μετατρέπει ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο σε εμπόλεμη ζώνη, με επίκεντρο τα Στενά του Ορμούζ. Η προσπάθεια της Ουάσιγκτον να επιβάλει εκ νέου ναυτικό αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια για να εκμηδενίσει τις εξαγωγές ενέργειας, συναντά την απόφαση της Τεχεράνης να περιορίσει τη διεθνή ναυσιπλοΐα στον ζωτικό αυτό διάδρομο. Καθώς από το συγκεκριμένο πέρασμα διακινείται το 20% του παγκόσμιου αργού πετρελαίου, οι διεθνείς αγορές παρακολουθούν με έκδηλη ανησυχία τις εξελίξεις, γνωρίζοντας ότι μια παρατεταμένη ασφυξία στα στενά θα μπορούσε να πυροδοτήσει σοβαρές οικονομικές αναταράξεις σε παγκόσμια κλίμακα.
Το τελεσίγραφο Χαμενεΐ
Η εσωτερική πολιτική δυναμική στο Ιράν μετατοπίζεται πλέον ξεκάθαρα υπέρ των σκληροπυρηνικών στοιχείων του καθεστώτος, οι οποίοι εμφανίζονται ενισχυμένοι με την πάγια θέση τους ότι κάθε συμφωνία με τη Δύση είναι καταδικασμένη. Η δημόσια παρέμβαση του ανώτατου ηγέτη, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, επισφράγησε αυτή τη στροφή. Με μια εξαιρετικά οξύτατη γραπτή δήλωση στα επίσημα δίκτυά του, ο Χαμενεΐ αποδόμησε πλήρως την αξιοπιστία της αμερικανικής πλευράς, χαρακτηρίζοντας την υπογραφή του Ντόναλντ Τραμπ απολύτως άκυρη και στερούμενη σοβαρότητας.
Η ρητορική του, που εστιάζει στον ολοκληρωτισμό του αμερικανικού δόγματος, συνοδεύτηκε από ένα σαφές τελεσίγραφο: το «μέτωπο της αντίστασης» είναι έτοιμο να παραδώσει μαθήματα που δεν θα ξεχαστούν, εάν η Ουάσιγκτον επιμείνει στην επιλογή του πολέμου.
Από την άλλη πλευρά, ο Λευκός Οίκος βρίσκεται εγκλωβισμένος ανάμεσα στην ανάγκη επίδειξης ισχύος και στις έντονες πιέσεις από το εσωτερικό και τους συμμάχους του για την αποτροπή ενός νέου, ατέρμονου πολέμου στη Μέση Ανατολή. Με τους διαύλους επικοινωνίας να έχουν νεκρώσει, η πιθανότητα διπλωματικής διεξόδου φαντάζει πλέον εξαιρετικά απόμακρη.
Διαβάστε επίσης:
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια