Η φωνή που άκουσαν στο κέντρο συντονισμού διασώσεων της Ερυθράς Ημισελήνου στη Ραμάλα ανήκε σε ένα κοριτσάκι, το πολύ έξι ετών. «Έπεσαν πυροβολισμοί και τώρα όλοι γύρω μου κοιμούνται», είπε από το τηλέφωνο η μικρή. «Ο μπαμπάς μου, τα αδερφάκια μου, οι θείοι μου. Όλοι είναι μέσα στα αίματα. Ελάτε να με πάρετε, φοβάμαι και πονάω». Τέσσερις άνθρωποι, δύο άνδρες και δύο γυναίκες, έμειναν στη γραμμή με τη μικρή Χιντ (χαϊδευτικά «Χανούντ») για τις επόμενες τέσσερις ώρες, βυθισμένοι στην απόγνωση.

Η επιχείρηση για αποστολή ενός ασθενοφόρου σκόνταφτε πότε στη γραφειοκρατία και πότε στους κανόνες ασφαλείας. «Εάν στείλουμε ανθρώπους χωρίς να πάρουμε προηγουμένως το πράσινο φως από το στρατό και από τους κυανόκρανους, υπάρχει κίνδυνος να τους χάσουμε και αυτούς», εξηγούσε ο επικεφαλής του κέντρου στους οργισμένους συνεργάτες του, οι οποίοι απαιτούσαν άμεση κινητοποίηση. «Πρέπει να σώσουμε το κοριτσάκι», ορύονταν.

Η μέρα κυλούσε, το σκοτάδι έπεφτε και από παντού ακούγονταν πυροβολισμοί και εκρήξεις. Εγκλωβισμένο ανάμεσα στα πτώματα, μέσα σ’ ένα μισοδιαλυμένο αυτοκίνητο στη μαρτυρική Γάζα, το παιδί σπάραζε. «Σας παρακαλώ ελάτε να με σώσετε, νυχτώνει, φοβάμαι». Το ασθενοφόρο ξεκίνησε και έφτασε στον τόπο του φονικού μέσα σε δέκα λεπτά, αλλά η επικοινωνία χάθηκε ξαφνικά, μέσα σ’ έναν χαλασμό από δυσοίωνους ήχους.

Η φωνή της μικρούλας έσβησε και αυτή στις 7.30 το απόγευμα της 29ης Ιανουαρίου 2024. Το κέντρο διάσωσης βυθίστηκε στον θρήνο. Όταν ξανάρθε το φως της ημέρας και οι δυνάμεις «άμυνας» προχώρησαν παραπέρα, οι διασώστες που έφτασαν στο σημείο συνάντησαν μακελειό. Το αυτοκίνητο της οικογένειας είχε γαζωθεί με Ισραηλινές 355 σφαίρες και έξι άμαχοι αθώοι άνθρωποι ήταν νεκροί, ο ένας πάνω στον άλλον. Και στην κορυφή του σωρού η εξάχρονη Χιντ.

Λίγα μέτρα πιο μέρα, το ασθενοφόρο ήταν μία άμορφη μάζα από σιδερικά, που δεν καταλάβαινες καν ότι κάποτε υπήρξαν αυτοκίνητο. Aπό τα κορμιά των δύο θαρραλέων τραυματιοφορέων που ξεκίνησαν φόβο ψυχής για να σώσουν τη μικρή, είχαν απομείνει μόνο κάποια οστά. Και η ζωή στη Γάζα συνεχίζεται κανονικά. Ο αριθμός των δολοφονημένων αμάχων ξεπερνάει τους 60 χιλιάδες. Το ένα τρίτο ήταν παιδιά όπως η «Χανούντ».

Η Φωνή Της Χιντ Ρατζάμπ έγινε συγκλονιστική ταινία το 2025 από την Τυνήσια σκηνοθέτρια Κάουτερ Μπεν Χανία, η οποία αρνήθηκε τα βραβεία. «Θα τα δεχθώ όταν το αίτημα για ειρήνη γίνει νομική και ηθική υποχρέωση, σε συνδυασμό με την απόδοση ευθυνών για τη γενοκτονία», είπε στη Μπερλινάλε. Η ταινία, η οποία προβάλλται από το Cinobo και έκανα το «λάθος» να τη δω Μεγάλη Παρασκευή πριν από το Life Of Brian, είναι εν μέρει δραματοποιημένη, αλλά έχει χτιστεί γύρω από τις πραγματικές ηχογραφήσεις της συνομιλίας με το κοριτσάκι. Η απελπισμένη φωνούλα της σου τρυπάει την ψυχή επί 96 ατελείωτα λεπτά.

Σου τρυπάει και την καρδιά, εάν έχεις. Αν πάλι δεν έχεις, ανασηκώνεις αδιάφορος τους ώμους, προχωράς παρακάτω και άμα λάχει πουλάς ελαφρά τη καρδία το σπίτι του παππού στα καλόπαιδα που βανδάλισαν και έβαλαν φωτιά στη αντικερί Eclectica ξημερώματα Λαμπρής στου Ψυρρή. «Αυτή η γκαλερί δεν είναι φιλική προς τους γενοκτόνους», έγραφε η ιδιοκτήτρια στα αγγλικά στην είσοδο. Η στοχοποίησή της από Ισραηλινούς «τουρίστες» ήταν διαρκής και βάναυση.

«Κυριακή 05:08 δέχτηκα εμπρηστική επίθεση», καταγγέλλει η νεαρή γυναίκα. «Τρεις εστίες με εύφλεκτο υλικό και πέντε άθικτα πειστήρια που αποδεικνύουν την πρόθεση ολοσχερούς καταστροφής. Και ο λόγος; Η καταδίκη της γενοκτονίας για την οποία δεχόμουν συνεχώς προφορικές και ψηφιακές επιθέσεις αλλά και απειλή. Δε θα με σιωπήσουν, το δίκιο είναι με το μέρος μας! Η αλληλεγγύη είναι η απάντησή μας, σύντομα πάλι κοντά σας!»

Καλώς το δεχτήκαμε, βρε, το σέκελ! Οι συνέλληνες που έσπευσαν στα σχετικά δημοσιεύματα για να μοιράσουν πασχαλιάτικες ευχές φωτιάς, τσεκουριού και ψόφου σε όποιον προσπαθεί να αντισταθεί ενάντια στους παγκόσμιους τρομοκράτες κοινώνησαν το Σάββατο κανονικά και ευχήθηκαν αγάπη και ειρήνη. Αλλά μόνο στους υπόλοιπους «πιστούς». Τους υπόλοιπους ας τους κάψει το άγιο φως.

Πώς είπατε; Όχι, ούτε εγώ άκουσα κάτι για τον εμπρησμό της γκαλερί στα δελτία ειδήσεων. Είχαν πέσει με τα μούτρα στο κοκορέτσι οι αρχισυντακταίοι και δεν έβρισκαν εύκαιρο ρεπόρτερ να πεταχτεί για αυτοψία στου Ψυρρή, που άλλωστε πέφτει πολύ μακριά, σχεδόν σύνορα. Οπότε, έβαλαν τον αυτόματο πιλότο σε λειτουργία. Eικοσάλεπτα αφιερώματα στην επιστροφή των εκδρομέων, θριαμβολογίες για την έξοδο «που έσπασε κάθε ρεκόρ», λίγα αθλητικά και τέλος. Ποια γκαλερί τώρα και ποια φωτιά;

Σάμπως αφιέρωσαν χρόνο τα κανάλια για τις αρειμάνιες απειλές του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, ο οποίος μίλησε για «κλοιό» ενάντια στη χώρα του από Ισραήλ, Ελλάδα και Κύπρο; Όσοι το έκαναν μίλησαν για …προκλήσεις και έβγαλαν τον Λοβέρδο με γαλάζιο ζιβάγκο και κόκκινο φουλάρι να προειδοποιήσει ότι «απειλές δεν δεχόμαστε από κανέναν». Κουβέντα φυσικά για τους κινδύνους στους οποίους υποβάλει τη χώρα η διαρκής κονσομασιόν Μητσοτάκη προς το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ.

Ο Τούρκος υπουργός, από τα σοβαρά και μετρημένα στελέχη της κυβέρνησης Ερντογάν σύμφωνα με τους διεθνολόγους που άκουσα στο Όπεν, μπορεί να απευθύνεται πρωτίστως στο εσωτερικό ακροατήριο, αλλά επί της ουσίας δεν έχει άδικο. Εξ ημισείας με την αδελφή Κύπρο είμαστε το πιο πιστό σκυλάκι των γενοκτόνων στην ευρύτερη περιοχή, με όσα αυτό συνεπάγεται για την ασφάλειά μας και για το -λέμε τώρα- κύρος της χώρας.

Την ίδια ώρα, τους πουλάμε κοψοχρονιά σπίτια και χωράφια, για να νιώθουν σαν στο σπίτι τους και να καίνε και καμιά γκαλερί άμα λάχει να ‘ουμ. Τι θέλουμε, δηλαδή; Να πέσουμε στα χέρια των μουλάδων και να χρειαζόμαστε ειδική άδεια για να προσκυνάμε μετά τις παντόφλες του αγίου Παϊσίου;

Εγώ είμαι γενικά ήρεμος άνθρωπος και σέβομαι την πίστη των άλλων, αλλά την πρώτη μεταπασχαλινή χριστοπαναγία την έριξα χθες το μεσημέρι, όταν άκουσα αυτόν τον Μασκάριο Λαζαρίδη να κηρύσσει ότι «οι αριστεροί είναι τεμπέληδες». Άλλον αφορισμό μου έμαθαν εμένα οι πρόγονοι και οι δάσκαλοί μου στην εργατική συνοικία της δυτικής όχθης όπου μεγάλωσα: «οι δεξιοί είναι απατεώνες».

Τώρα που είμαι ολόκληρος άντρας, βέβαια, δημοσιογράφος πράμα με 15000 ένσημα και μηδέν πτυχία ΑΕΙ σαν αυτόν τον Λαζαρίδη συνειδητοποίησα ότι δεν είναι όλοι οι δεξιοί απατεώνες. Πλέον τη διαβάζω ανάποδα την εξίσωση: όλοι οι απατεώνες είναι δεξιοί. Σχεδόν όλοι, για να μην αδικήσω κανέναν. Ναι, το γνωρίζω ότι το σωστό είναι «Μακάριος» και όχι «Μασκάριος». Έκανα και εγώ τυπογραφικό λαθάκι, όπως γράφουμε κατά λάθος «έχουμε» αντί για «έχουνε». Για όλα ευθύνεται ο δαίμων του ηλεκτρονικού τυπογραφείου, συνάδελφε.

Διαβάστε επίσης:

Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων: Προσφυγή κατά Κωνσταντοπούλου και Κωνσταντόπουλου για επιθέσεις σε δικαστικούς

Μακάριος Λαζαρίδης: «Επιλέχθηκα σαν ειδικός σύμβουλος γιατί ήμουν ωραίος»

Αλμπανέζε: Έμεινε χωρίς σπίτι και κάρτες επειδή μίλησε για γενοκτονία στην Παλαιστίνη

Λατινοπούλου: Μιμήθηκε την Κωνσταντοπούλου on air – «Ελένη Λουκά της πολιτικής»