Jane Avril: Η ιστορία της χορεύτριας που ενέπνευσε τον Τουλούζ Λωτρέκ

To Moulin Rouge, μία αίθουσα χορού που βρίσκεται από το τέλος του 19ου αιώνα στο Παρίσι, έχει απεικονιστεί σε περισσότερες από μία ταινίες. Ο άνθρωπος όμως που “φωτογράφισε” καλύτερα από κάθε άλλον τις μυστηριώδεις φιγούρες της νυχτερινής Μονμάρτης, ήταν αναμισβήτητα ο Τουλούζ Λωτρέκ, που ανέδειξε την ομορφιά, την αγριότητα και την παραδοξότητα της εποχής. 

Ο διάσημος ζωγράφος που έπασχε από μία ασθένεια στα πόδια και καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια, φημολογείται ότι είχε συνδεθεί με στενή φιλία με μία διάσημη λεπτή χορεύτρια που ονομαζόταν Jane Avril. Έχοντας νοσηλευτεί σε ψυχιατρική κλινινή ως έφηβη, η Avril χλευαζόταν από αρκετούς θαμώνες του μαγαζιού ως προβληματική. Στα πορτρέτα όμως και τις αφίσες του Τουλούζ Λωτρέκ, ο οποίος ήταν επίσης μοναχικός και μυστηριώδης ως άνθρωπος, απεικονίζεται με μαεστρία ως μοναδικό σύμβολο του ερωτικού πόθου. Το παράδοξο με τον συγκεκριμένο ζωγράφο είναι ότι όσο πιο μίζερες και δυσάρεστες είναι οι καταστάσεις που αποτυπώνει στις αφίσες του, τόσο πιο ελκυστικές μοιάζουν στα μάτια μας με τη δύναμη της τέχνης του. Ένας καλλιτέχνης άγρια ρεαλιστής που δίνει μαγεία και ερωτισμό στον ανθρώπινο πόνο. 

Ποια ήταν όμως η ιστορία της γυναίκας που τον ενέπνευσε; Η Jane Avril κατά την έξοδο της από το νοσοκομείο σε νεαρή ηλικία, όπου είχε διαγνωσθεί με σοβαρές ψυχικές διαταραχές, γνώρισε μία έντονη ερωτική απογοήτευση και σκέφτηκε να αυτοκτονήσει για να τερματίσει τον πόνο και τη μοναξιά που την είχε κυριεύσει. Μέσα στην απελπισία της, την περιμάζεψε μια γυναίκα ενός παριζιάνικου οίκου ανοχής και κρατήθηκε στη ζωή με όνειρο να γίνει χορεύτρια. Σιγά – σιγά έχτισε μια φήμη που της επέτρεψε να δουλεύει ως χορεύτρια σε καμπαρέ και σύντομα προσλήφθηκε από το νυχτερινό κέντρο Moulin Rouge που έκανε μια λαμπρή καριέρα. Στη συνέχεια της ζωής της, έκανε έναν αποτυχημένο γάμο με έναν γερμανό καλλιτέχνη και πέθανε σε ηλικία 75 ετών ζώντας μέσα στη φτώχεια και την ανέχεια.  

Η ζοφερή ομορφιά που αποπνέουν οι πίνακες του Τουλούζ Λωτρέκ, τα τρομακτικά φώτα, η μποέμικη ζωή, οι χορευτές, οι χρωματικοί συνδυασμοί,  δημιουργούν ένα συναρπαστικό μωσαϊκό συναισθημάτων, που δεν κατόρθωσε να αναβιώσει κανένας ηθοποιός μέχρι σήμερα στις κινηματογραφικές μεταφορές του Moulin Rouge.

Η Μονμάρτη ήταν ένα κακόφημο και επικίνδυνο μέρος το 1890, παρ’ όλο που σήμερα αποτελεί μία εξαιρετικά διάσημη τουριστική περιοχή. Τα πορτρέτα του Τουλούζ Λωτρέκ ακροβατούν προς την αφαίρεση, ενώ παράλληλα καταγράφουν ως δημοσιογραφικό τεκμήριο μια ολόκληρη εποχή και μια βίαιη πραγματικότητα.

Η Μονμάρτη του Τουλούζ Λωτρέκ είναι ένας συνδυασμός φαντασίας και συναισθήματος. Ένα ντοκουμέντο μιας τεράστιας καλλιτεχικής ευφυίας που καταφέρνει να μην χάνει την αθωότητά της και να μαγεύει ακόμα και σήμερα.