Ιδιωτικά συμφέροντα, ιδιώτες και… ιδιωτεία

Η θεωρία της ατομικής ευθύνης και της μετατροπής των πολιτών σε… ιδιώτες, επειδή δούλεψε καλά στον τομέα της δημόσιας υγείας, επεκτάθηκε στη συνέχεια και σε άλλους τομείς της δημόσιας δραστηριότητας.

Γιάννης Μυλόπουλος 14/06/2021 | 19:29

Eίναι γνωστό από την αρχαία εποχή ότι «ιδιώτης» αποκαλείτο απαξιωτικά και υποτιμητικά εκείνος που λόγω διανοητικής υστέρησης ή νοητικής ανεπάρκειας δεν ήταν σε θέση να συμμετέχει στη δημόσια ζωή, ανίκανος να συζητήσει, να κρίνει, να αξιολογήσει και να αποφασίσει, ψηφίζοντας μαζί με τους άλλους πολίτες, για τη ζωή και για την πόλη του.

Ενώ ο πολίτης αντίθετα, ήταν αυτός που συμμετείχε στη δημόσια ζωή και έπαιρνε μέρος στα κοινά, αυτός που αναμειγνύονταν δηλαδή και ασχολούνταν με την πολιτική. Με την οποία αντίθετα δεν ασχολούνταν ο ιδιώτης που εξ ανάγκης απείχε από τα κοινά και ζούσε… ιδιωτικά. Δηλαδή ιδιώτευε.

Στην Κλινική Ψυχολογία μάλιστα, ο όρος «ιδιώτης» χαρακτηρίζει αυτόν που πάσχει από βαριάς μορφής νοητική υστέρηση, δηλαδή από… ιδιωτεία.

Ο όρος idiot που είναι δάνειο, έχει περάσει στο αγγλοσαξωνικό λεξιλόγιο ως συνώνυμος με τον ανόητο, τον ηλίθιο ή τον βλάκα. Αυτόν δηλαδή που λόγω νοητικής υστέρησης δεν έχει την ικανότητα να συμμετέχει στη δημόσια ζωή.

Που να ήξεραν οι πρόγονοί μας ότι θα έρχονταν μια μέρα που την Ελλάδα θα την κυβερνούσε μια κυβέρνηση η οποία, όχι για ανιδιοτελείς βεβαίως σκοπούς, θα πρόβαλε ως κεντρικό της πολιτικό πρόταγμα την επιστροφή των πολιτών σε καθεστώς… ιδιώτευσης. Στο ίδιο καθεστώς δηλαδή που ζουν οι ιδιώτες, οι νοητικά καθυστερημένοι.

Πρώτη φορά ακούσαμε για ιδιώτευση από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, εν μέσω πανδημίας. Ο οποίος, προκειμένου να απαλλάξει την κυβέρνηση από την υποχρέωση και την αντίστοιχη δαπάνη προφανώς, της προστασίας της δημόσιας υγείας, εφηύρε ως κορυφαία αρχή της διακυβέρνησής του την «ατομική ευθύνη». Με την οποία ο καθένας είναι υπεύθυνος να προστατεύει τον εαυτό του, σαν να ήταν… ιδιώτης. Χωρίς να υπάρχει καμία υποχρέωση της κυβέρνησης και του κράτους να λαμβάνουν μέτρα για την προστασία της δημόσιας υγείας. Κι αυτά σε εποχή πανδημίας και μείζονος υγειονομικής κρίσης.

Ο λόγος ήταν απλός. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, έχοντας κατά νου την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου ΕΣΥ, η οποία αποτελεί κορυφαία εξαγγελία του κυβερνητικού προγράμματος της ΝΔ, απέφευγε να επενδύσει στο Σύστημα Υγείας, σε αντίθεση με αυτό που έκαναν όλα τα πολιτισμένα κράτη του κόσμου. Εξ ου και οι λιγότερες εξοπλισμένες ΜΕΘ κατά κεφαλή στην Ευρώπη βρίσκονται στην Ελλάδα. Εξ ου και το 80% των θανάτων κατά τη διάρκεια του 2ου και 3ου κύματος της πανδημίας συνέβησαν εκτός ΜΕΘ, καθώς όλες οι διαθέσιμες ΜΕΘ ήταν υπερπλήρεις και κατειλημμένες.

Η θεωρία της ατομικής ευθύνης και της μετατροπής των πολιτών σε… ιδιώτες, επειδή δούλεψε καλά στον τομέα της δημόσιας υγείας, επεκτάθηκε στη συνέχεια και σε άλλους τομείς της δημόσιας δραστηριότητας. Όπως για παράδειγμα στον τομέα της παιδείας. Κι εκεί το κράτος δεν ανταποκρίθηκε στη διασφάλιση των υγειονομικών προϋποθέσεων που έπρεπε να τηρούνται στα σχολεία, διαιρώντας δηλαδή τις τάξεις σε μικρότερα τμήματα και αποκαθιστώντας ευρύχωρες αίθουσες, όπου οι μαθητές θα κάθονταν σε ικανοποιητικές, για τη μη μετάδοση του ιού, μεταξύ τους αποστάσεις, όπως συνέβη σε όλα τα Ευρωπαϊκά κράτη. Αντ’ αυτού μοίρασαν μάσκες σαν τις μαντήλες των μουσουλμάνων και παγουρίνια πολύχρωμα στους μαθητές για να πίνουν νερό κι από εκεί και ύστερα ο καθένας μόνος του. Σαν… ιδιώτης! Γι’ αυτό άλλωστε και τα σχολεία αναγκάστηκαν να παραμείνουν κλειστά για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα στην Ελλάδα, σε σχέση με αλλού.

Τα ίδια και με τις δημόσιες μεταφορές. Η εξήγηση της κυβέρνησης που ήταν συνεπής με το πνεύμα της ατομικής ευθύνης ήταν ότι δεν μπορούμε να… γεννήσουμε λεωφορεία για να εξασφαλίσουμε πιο πυκνά δρομολόγια και άρα και μικρότερο συνωστισμό και συνεπώς βολευτείτε με ό,τι υπάρχει διαθέσιμο.

Έτσι, οι εργαζόμενοι, μαθητές και οι λοιποί πολίτες που έπρεπε να μετακινηθούν εν μέσω υγειονομικής κρίσης, σαν τους ιδιώτες, σαν τους στερημένους νοητικά δηλαδή, αναλάμβαναν οι ίδιοι την ευθύνη που κανονικά θα έπρεπε να έχει το δημόσιο, συνωστιζόμενοι σαν σαρδέλες στα ελάχιστα λεωφορεία, ο ένας πάνω στον άλλον.

Με τον ιό να μεταδίδεται τάχιστα, τα κρούσματα να αυξάνουν κάθε μέρα εκθετικά, τις ελάχιστες ΜΕΘ να είναι υπερπλήρεις και την Ελλάδα να διαθέτει το πιο επίμηκες χρονικά lock down στην Ευρώπη.

Έτσι οι Έλληνες, σαν… ιδιώτες, βουλιάξαμε την οικονομία μας σε μεγαλύτερη ύφεση από εκείνην που θα είχαμε αν υπήρχε δημόσια μέριμνα και φροντίδα από πλευράς κράτους.

Από την άλλη όμως, η «έξυπνη» κυβέρνηση εξοικονόμησε εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρώ τα οποία μοίρασε στα φιλικά της… ιδιωτικά συμφέροντα και στις μεγάλες επιχειρήσεις που τη στηρίζουν, για να τις περισώσει από τις συνέπειες της πανδημίας. Αφήνοντας τα εκατομμύρια των φτωχών… ιδιωτών στο έλεος της ατομικής μας ευθύνης.

Η αρχή της… ιδιώτευσης κυριάρχησε ακόμη και στο νέο νόμο Χατζηδάκη, που αλλάζει το καθεστώς των εργασιακών σχέσεων. Οι συλλογικές συμβάσεις για τους εργαζόμενους καταργούνται και δίνουν τη θέση τους στις πολύ βολικότερες για τους εργοδότες και για το μεγάλο κεφάλαιο… «ιδιωτικές» διαπραγματεύσεις μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών.

Όπου οι εργαζόμενοι, σαν… ιδιώτες πλέον κυριολεκτικά και μεταφορικά, αφού δεν θα καλύπτονται πια από καμιά συλλογική σύμβαση εργασίας και δεν θα προστατεύονται από κανένα συνδικάτο, θα διεκδικούν μόνοι τους και σαν νοητικά στερημένοι θα πιστεύουν ότι θα κερδίσουν μεγαλύτερους μισθούς ή περισσότερο χρόνο με τις οικογένειές τους, από τους εργοδότες. Οι οποίοι σαν πιο έξυπνοι, αφού θα προστατεύονται εκείνοι τώρα από το νόμο Χατζηδάκη, θα τα αρνούνται και θα τα απορρίπτουν όλα αυτά. Ποιος τυφλός, άλλωστε, δεν θέλει το φως του;

Έτσι, τα εκατομμύρια των εργαζομένων θα ζουν και θα εργάζονται σε συνθήκες… ιδιώτευσης, ενώ οι εργοδότες και οι μεγάλοι επιχειρηματίες φίλοι της κυβέρνησης θα πλουτίζουν, εξ αιτίας της προστασίας απέναντι στους εργαζόμενους που θα τους παρέχει η νέα νομοθεσία.

Τα ίδια και με το περιβάλλον και με τα σπάνια οικοσυστήματα της χώρας μας, που μέχρι πρότινος προστατεύονταν από τους νόμους και τις Ευρωπαϊκές συνθήκες και τα οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη… ιδιωτικοποίησε. Οπότε στο εξής θα προστατεύονται οι έξυπνοι… ιδιώτες που θα εκμεταλλεύονται το περιβάλλον και όχι το αντίθετο που σαν… ιδιώτες, με την αρχαία έννοια του όρου, εφαρμόζαμε τόσον καιρό.

Γενικώς θα είμαστε μια χώρα που θα είναι η χαρά των… ιδιωτικών συμφερόντων, των… ιδιωτών και της… ιδιώτευσης.

Μέχρι, βέβαια, τα εκατομμύρια των… ιδιωτών εργαζομένων, μικρομεσαίων επιχειρηματιών και ελεύθερων επαγγελματιών που η κυβέρνηση θεωρεί… νοητικά στερημένους, ξυπνήσουν από το λήθαργο στον οποίο τους βυθίζει η σε ενιαίο δίκτυο κυβερνητική προπαγάνδα των… ιδιωτικών ΜΜΕ.

Και τότε καμία… ατομική ευθύνη και καμιά… ιδιωτική διαπραγμάτευση δεν πρόκειται να σώσει τους κυβερνώντες. Που θα τρέχουν να βρουν λίγη… ιδιωτικότητα για να γλυτώσουν από την μήνη των πολιτών που θα εξεγερθούν εναντίον τους.

Πηγή: tvxs.gr

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr