ΙΚ
Ιωάννης Κακάνης
12/10/2018, 08:02

Η τηλεοπτική αισθητική των αυτονόητων

Προ ημερών στην εκπομπή με τον -σε άλλες περιπτώσεις χιουμοριστικό και σε άλλες ειρωνικό- τίτλο ''Ελλάδα έχεις ταλέντο'' εμφανίστηκε ένας μικρός rapper και τραγούδησε ένα κομμάτι οι στίχοι του οποίου είχαν να κάνουν με τον σχολικό εκφοβισμό, το bullying.

Ιωάννης Κακάνης 12/10/2018 | 08:02

Σε ατμόσφαιρα συγκινησιακής φόρτισης για τον ίδιο τον πιτσιρικά, που στο πρόσωπο του μπορούσες να δεις την ειλικρίνεια και την ευαισθησία αυτού που πρέσβευε, οι δύο από τους τρεις κριτές τον επαίνεσαν χωρίς ιδιαίτερες φανφάρες, απορρίπτοντάς τον όμως για το συνολικό αποτέλεσμα. Ήταν ο Γιωργος Καπουτζίδης που πηρε την ευθύνη πάνω του και τον πέρασε στην επόμενη φάση, βγάζοντας έναν εξαιρετικό μονόλογο για το θέμα του bullying στα σχολεία αλλά και με έντονες σπόντες για την αντίδραση της κοινωνίας στο θέμα της υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, ομολογουμένως με έξυπνο τρόπο.

Για να πω την αλήθεια μου, συγκινήθηκα με τον πιτσιρικά. Και μου άρεσε που ο Γιώργος Καπουτζίδης έθιξε το ζήτημα υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ακούς πολύ συχνά ''μπράβο στον τάδε που έθιξε το θέμα του bullying'' (στη θέση του bullying μπορούμε να βάλουμε οτιδήποτε αποτελεί ταμπού ή κοινωνικό ζήτημα στο οποίο ως χώρα βρισκόμαστε σε εμβρυακά βήματα ανάλυσης και λύσης).

Μόνο που το bullying δεν πρέπει να εξαντλείται στην αναφορά ενός τηλεαστέρα σε μία τηλεοπτική εκπομπή.

Είναι πολλά περισσότερα από αυτό. Είναι ένας ολόκληρος κόσμος για τα παιδιά που το βιώνουν στο σχολείο, ένας ζωντανός εφιάλτης για κάποιες παιδικές ψυχές, μία διαδικασία που μπορεί να στοιχειώνει κάποιον για πολλά χρόνια της ζωής του, μία πληγή που δεν ξέρει κανείς πότε -και αν- θα κλείσει και μία ατελείωτη μοναξιά για όποιον το βιώνει καθημερινά, ξανά και ξανά.

Πολλά παιδιά θέλουν να μιλήσουν μα δεν μπορούν, πολλοί γονείς θέλουν να καταλάβουν αλλά δεν τα καταφέρνουν.

Το τηλεοπτικό φιλτράρισμα που υφίστανται όλες αυτές οι δηλώσεις, η αισθητική, το show, η γρήγορη εναλλαγή εντυπώσεων, εικόνων και πληροφοριών, ο τρόπος που αντιμετωπίζεται κατόπιν κάτι τόσο φαινομενικά ριζοσπαστικό, όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα να προβάλλεται περισσότερο ο τύποις ηρωισμός του ανθρώπου που τόλμησε να μιλήσει για θέματα ταμπού, παρά το ίδιο το ζήτημα που θίγεται.

Ζώντας άλλωστε στην εποχή που όλα καθορίζονται από την σοσιαλμιντιακή ατζέντα, οι συζητήσεις για το bullying κρατούν μέχρι το επόμενο επίκαιρο θέμα. Αυτό ισχύει ακόμη και για εκείνους που θέλουν να προσεγγίσουν με ευαισθησία το συγκεκριμένο ζήτημα.

Από την άλλη, ακόμη κι αν ο σκοπός του κάθε Καπουτζίδη μπορεί να είναι ο προβληματισμός και η συζήτηση γύρω από το θέμα, οι πολέμιοι των δηλώσεών του θα μιλήσουν για το αν αξίζει ο κάθε Καπουτζίδης να μιλάει για το θέμα αυτό, θα ψάξουν για τυχόν ατοπήματα του σε άλλες παλιότερες δηλώσεις, θα προσδώσουν μία έννοια ''δήθεν προοδευτικότητας'' στον λόγο του και θα περάσουμε παρακάτω.

Μόνο που το ζήτημα δεν είναι ο Καπουτζίδης.

Ένα φαινόμενο σαν το bullying. που οδηγεί τα παιδιά στον θάνατο στη χώρα που η υπόθεση Γιακουμάκη είναι ανοιχτή και το 2018 θα μας αφήσει με άλλον έναν νεκρό λόγω του σχολικού εκφοβισμού, η συζήτηση πρέπει να γίνει πράξη και η πράξη δράση. Οι έπαινοι για την αναφορά ενός ζητήματος σε τηλεοπτικές εκπομπές καταδεικνύουν στην πραγματικότητα το ίδιο το πρόβλημα: Τα αυτονόητα χειροκροτούνται γιατί ακριβώς μοιάζουν με μακρινούς στόχους, σχεδόν απραγματοποίητους, στόχους που δεν τους βλέπουμε καν στον ορίζοντα.

Αν νιώθουμε πως η αναφορά στο bullying είναι μία νίκη στο γήπεδο του εχθρού είναι γιατί ο εχθρός έχει έρθει στο σπίτι μας και έχει κάνει πλιάτσικο σε καθημερινή βάση. Και πώς η τηλεοπτική αισθητική των πραγμάτων αντί να του προσδώσει έστω μία συμβολική έννοια, το κανιβαλίζει, το περιθωριοποιεί και το αναιρεί σχεδόν σαν μία είδηση που πέρασε και δεν ακούμπησε.

Όχι, αυτό επουδενί δεν σημαίνει πως η σιωπή σε οποιονδήποτε χώρο -τηλεοπτικό ή μη- είναι η καλύτερη επιλογή.

Απλώς δεν θα πρέπει να αποτελεί κατόρθωμα να λέγεται σε μία εκπομπή ότι βλέπουμε όλους τους ανθρώπους σαν ίσους. Αν θέλουμε οι άνθρωποι να περπατάνε ήσυχοι στο δρόμο για το σχολείο και τη ζωή, θα πρέπει να θεωρήσουμε αυτονόητη την ισότητα μόνο όταν αυτή γίνει πραγματικότητα στην παιδεία και στις πράξεις όλων.

 

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.