Η θάλασσα των κανονικών ανθρώπων

Aπό τις οργισμένες κραυγές για το ατόπημα της Athens Voice μέχρι το ξενοφοβικό μίσος για την Ιταλίδα καπετάνισσα, μία Ελλάδα δρόμος.

Νίκος Παπαδογιάννης 04/07/2019 | 09:00

Σερφάρεις για μερικές ώρες στην εικονική και συνήθως φουρτουνιασμένη θάλασσα του Twitter και ξεχνάς αυτά που ήξερες. Εκεί που γνώριζες ότι ο νεοέλληνας είναι ξενοφοβικός, μονόχνωτος, οπισθοδρομικός, κακόψυχος, ένας κανονικός ρατσιστής με ορθόδοξο φερετζέ, αίφνης ανακαλύπτεις ότι έχει και άλλον εαυτό. Ασύμβατο με τα παραπάνω χαρακτηριστικά.

Πόση ιερή οργή ενάντια στην Αthens Voice, για την κατάπτυστη ανάρτηση σχετικά με την αλλοδαπή νοσοκόμα που προτίμησε την αυτοκτονία από την πιθανή απέλαση! Πόσος καθαρός θυμός, για την απονιά του φαιογάλαζου νεοφιλελεύθερου εσμού! Πόση σπουδή, για συστοίχιση με τις δυνάμεις του ουμανισμού και της αλληλεγγύης! Πόσοι φιλιππικοί, κόντρα στους κακόψυχους αλήτες του εκσυγχρονιστικού, πλην κατακίτρινου τύπου!

Τα μαζεύεις, τα τιτιβίσματα που ψέγουν με λόγο καταγγελτικό και συχνά υβριστικό τους εμπνευστές της φράσης «παρεξήγηθηκαν και κανονικοί άνθρωποι», τα κάνεις μασούρι και τα χρησιμοποιείς για βεντάλια, αναζητώντας λίγη δροσιά ενάντια στον καύσωνα της δημοσιογραφικής αγυρτείας.

Που θα τολμήσουν, οι άθλιοι, να σου πουν ότι δεν είσαι κανονικός άνθρωπος! Εσένα, που την κανονική ανθρωπιά την έχεις κορώνα στο κεφάλι σου! Που κάνεις τον σταυρό σου κάθε πρωί, λες «καλημέρα» και «σιχτίρ» σε τρεις γλώσσες στον μεταναστάκο που σου καθαρίζει τα τζάμια και ξενυχτάς μαζί με τον Κυρανάκη για να καμαρώσεις τον Αντετοκούνμπο!

Όχι, δεν ανέχεσαι μύγα στο σπαθί σου εσύ ο αδάμαστος νεοέλληνας, ούτε αράχνες στον χυλό που σου έδωσαν για εγκέφαλο. Στο εξής, την Athens Voice θα τη χρησιμοποιείς για χαρτί υγείας, αφού κοντεύουν να σωθούν τα αποθέματα που αγόρασες με προτροπή του Άδωνη όταν νόμιζες ότι θα χρεοκοπήσουμε. Και το μασούρι με τα τουί θα το διαβάζεις το βράδυ πριν κοιμηθείς, για να παινέψεις τον ευλογημένο τόπο όπου γεννήθηκες και τον περιούσιο λαό που σε περιστοιχίζει.

 Μόνο την ερχόμενη Κυριακή θα χρειαστεί να αλλάξεις τη ρουτίνα σου, διότι θα έχεις άλλες δουλειές μετά τη δύση του ηλίου. Μόλις σκάσει μύτη με τις πλερέζες ο Νικολακόπουλος, εσύ θα βγεις στους δρόμους, για να πανηγυρίσεις τον θρίαμβο της φιλελεύθερης Νέας Δημοκρατίας. Να φύγει ο Τσίπρας και δεν βαριέσαι, ας σε αποκαλέσουν και κανονικό άνθρωπο στην ανάγκη.

Διότι, αυτός είσαι. Στο μιλητό ασυμβίβαστος επαναστάτης, στην πράξη αλλοπρόσαλλος φωνακλλάς. Θύμωσες με τους Γεωργελέδες και με τους Βουλαρίνους, αλλά μόλις απομακρύνθηκαν τα μικρόφωνα ψιθύρισες χασκογελώντας το ίδιο χωρατό.

Κρίμα που σκοτώθηκε η Γεωργιανή γυναίκα, τώρα θα χρειαστεί να βρει καμιά αραπίνα ο Τσίπρας για να τον συνοδεύσει στη γιορτή της δημοκρατίας, αφού άλλωστε είναι και αστεφάνωτος και άθεος και αντίχριστος και ανθέλληνας. Ωραίος ο Αντετοκούνμπο, αλλά υπερβολικά μαύρος βρε παιδί μου, το ίδιο και τα αδέρφια του, έκαναν την Εθνική γκέτο αραπάδων, καλά τους λέει ο άλλος Ακετονούμπο, μου θυμίζουν έναν μαυροτσούκαλο που έβρισα χθες στο φανάρι, τόπο στους γνήσιους Αίλυνες.

Και η Δούρου; Α, η Δούρου. Δεν είναι αρκετά μαύρη, αλλά είναι αρκετά φόνισσα και είχε το θράσος να ζητάει και ψήφο. Στάσου να ξαναμπώ στο Τουήτυ πώς το λένε, να τη φτύσω κατάμουτρα, την κάρχια.

Μα ποια είναι αυτή, που βλέπω στη θέση της φωτογραφίας; Καρολίνα Ρακέτα λέει; Τενίστρια; Αααα, αφιερώνει λέει η Ρηνούλα το προφίλ της σε μια καπετάνισσα που έσωσε μετανάστες! Χάθηκε η Μπουμπουλίνα, που ήταν και Ελληνίδα και την έλεγαν Λασκαρίνα αντί για Καρολίνα; Ή έστω η κυρία Πατούλη, που λάμπει από πολιτισμό και αριστοκρατία;

Τώρα θα της δείξω εγώ, της μπήξας της δείξας της αγάμητης, πουκακοχρονονάχει. Εκείνο το μασούρι που λέγαμε; Σκίστο, ξεκινάω καινούριο.

Δεν συμφωνώ βέβαια με τις βρισιές που της ψέλνουν από κάτω, πάνω απ’όλα η ευγένεια και ο πολιτιζμός, δεν είναι και τελείως πουτάνα όπως γράφει ο άλλος, αλλά ας μη προκαλούσε. Ας καθόταν ήσυχα στο σπίτι της με τον άντρα της, να του πλέκει κάλτσες. Αν έχει βέβαια άντρα, γιατί ποιος να της κάτσει αυτηνής; Κανένας μετανάστης μόνο.

Σερφάρεις, που λέτε, στο Τwitter και ξαναθυμάσαι αυτά που είχες ξεχάσει λίγα λεπτά νωρίτερα. Αρκεί να κοιτάξεις στο σωστό σημείο και να μη πολυπάρεις στα σοβαρά τις οιμωγές των τάχα προσβεβλημένων από τις φιλελέ καφρίλες.

Μελέτησε, μόνο, τα σχόλια των συνελλήνων συνψηφοφόρων σου κάτω από την ανάρτηση της απερχόμενης περιφερειάρχισσας, σχετικά με την περήφανη Ιταλίδα καπετάνισσα. Να σε προετοιμάσω προσπαθώ, για να μη ξαφνιαστείς την Κυριακή που θα ανοίξουν οι κάλπες και θα σκορπίσουν παντού συγχωροχάρτια και ρουσφετόχαρτα.

Διότι τα τιτιβίσματα που θα διαβάσεις μοιάζουν βγαλμένα από βόθρο, τον ίδιο που η «κοινή γνώμη» καταδίκαζε πέντε βήματα παραπέρα, πέντε λεπτά νωρίτερα. Μιλάμε για 305 σχόλια νοικοκυραίων σύμφωνα με την τελευταία καταμέτρηση, σχεδόν όλα υβριστικά. Οι πιο ευγενείς την αποκαλούν σούργελο, οι λιγότερο εγκρατείς Μήδεια και άλλα πολύ χειρότερα.

Εξυπακούεται, ότι στους πρόσφυγες και μετανάστες που έσωσε η υπέροχη Καρόλα Ρακέτε οι ανώνυμοι βάρβαροι εύχονται εν χορώ ψόφο, πνιγμό και καρκίνο, ενίοτε όλα αυτά ταυτόχρονα. Μαζί και στη Γεωργιανή νοσοκόμα, που δεν γίνεται δα να εξαιρεθεί, τώρα που κυλάει ξανά η μπάλα του ξενοφοβικού μίσους.

Προτιμώ να μη τα μεταφέρω εδώ, για να μη λερώσω τα μάτια του αναγνώστη. Τα social media δεν είναι παρά ο καθρέφτης της κοινωνίας μας, ενίοτε παραμορφωτικός όπως στην περίπτωση της εξαγρίωσης ενάντια στην Athens Voice, συνηθέστερα όμως πιστός.

Αν η Ελλάδα ψήφισε για μια φορά αριστερά, δεν το έκανε επειδή έπαθε πρόοδο, αλλά γιατί τη θεώρησε βολικότερη για το πουγκί της. Τώρα που το πουγκί διασώθηκε, φτύνει στον κόρφο της και ξαναβρίσκει με χάρη τον υπερήφανο εαυτό της.