Η σημαντική διαφορά ανάμεσα στον πλούτο και στο νερό

Δεν αρκεί να καταγγέλλουμε την ΝΔ ως νεοφιλελεύθερη. Πρέπει να απαντήσουμε ξεκάθαρα στο ένα και μοναδικό επιχείρημα της. Ότι δίνοντας περισσότερα χρήματα στους πλούσιους, αυτά θα φτάσουν σιγά σιγά και σε μας τους υπόλοιπους. Δεν ισχύει.

Γιώργος Βεργόπουλος 12/06/2019 | 09:00

Το οικονομικό πρόγραμμα της ΝΔ ξεκινάει και ουσιαστικά τελειώνει στην πρώτη φράση του. Μείωση των φορολογικών συντελεστών των επιχειρήσεων. Όλα τα άλλα είναι γενικότητες για παροχή επενδυτικών κινήτρων, βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος κλπ. Τα ίδια λέει και ο ΣΥΡΙΖΑ και κάθε κόμμα εξουσίας διαχρονικά, στην πράξη κρίνεται τελικά τι κατάφερε ο καθένας.

Η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων και του πλούτου δεν είναι λόγια του αέρα. Έχει πραγματικό περιεχόμενο και έχει αφήγημα από πίσω. Αλλιώς θα ήταν πολιτικά παράλογο, σε μια χώρα με τόσους ανθρώπους να ψάχνουν το μεροκάματο η αξιωματική αντιπολίτευση να υπόσχεται να μειώσει τους φόρους σε αυτούς που κατέχουν πλούτο.

Το οικονομικό αυτό αφήγημα της ΝΔ είναι κλασικά οικονομικά της προσφοράς. Ακόμη περισσότερο, λόγω και της μεγάλης μείωσης του ΑΕΠ στα χρόνια των μνημονίων, είναι καθαρά η θεωρία του trickle down. Ότι τάχα ο πλούτος θα «στάξει προς τα κάτω», θα απλωθεί λόγω μείωσης της φορολογίας από το 10% που είναι οι κατέχοντες τον πλούτο προς την υπόλοιπη κοινωνία.

Επίσημα το στάξιμο αυτό του πλούτου από τους εύπορους προς την υπόλοιπη κοινωνία θα γίνει μέσω αύξησης των επενδύσεων. Ας σημειώσουμε όμως ότι αυτή η ζητούμενη από την ΝΔ αύξηση των επενδύσεων λόγω μείωσης της φορολογίας δεν θα συνοδευτεί από αύξηση των μισθών. Γιατί σύμφωνα με το πρόγραμμα της ΝΔ θα υπερισχύουν οι επιχειρησιακές συμβάσεις των κλαδικών, με στόχο ακριβώς την συγκράτηση των μισθών. Η προσδοκία της ΝΔ είναι οι νέες επενδύσεις λόγω μειωμένης φορολόγησης να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας με χαμηλούς μισθούς. Θα στάζει αργά αργά δηλαδή προς τα κάτω ο πλούτος. Βασανιστικά αργά που έλεγε και ο Χάρυ Κλιν…

Ανεπίσημα υπονοείται ότι το στάξιμο αυτό του πλούτου προς εμάς τους υπόλοιπους θα γίνει και μέσω της αυξημένης κατανάλωσης του εύπορου 10%. Θα χτίζουν πάλι βίλες βρε παιδί μου και θα δουλεύουν οι οικοδόμοι.

Πουθενά στον κόσμο η θεωρία αυτή δεν έχει αποδώσει θετικά αποτελέσματα. Ούτε καν στην Βρετανία της Θάτσερ ή στις ΗΠΑ του Ρήγκαν. Σε όλες τις περιπτώσεις στον κόσμο το ΑΕΠ πεισματικά αρνήθηκε να υπακούσει στις θεωρίες της τόνωσης της προσφοράς και κινήθηκε προς την κατεύθυνση που του υποδείκνυε η ενεργός ζήτηση. Η οποία ενεργός ζήτηση τελικά μειώνεται όταν οι πολλοί μένουν φτωχοί και ταυτόχρονα συρρικνώνεται ο δημόσιος τομέας.

● Γιατί τα χρήματα που δεν θα πληρώσει το πλουσιότερο 10% σε φόρους αναγκαστικά θα κοπούν από δαπάνες του δημοσίου που συνεισφέρουν ολόκληρες στο ΑΕΠ και στην απασχόληση. Ενώ είναι ζητούμενο ποιο ποσοστό των φοροαπαλλαγών θα γίνουν επενδύσεις και ποιο ποσοστό θα γίνουν αποθησαύριση πλούτου εδώ ή στο εξωτερικό.

● Γιατί οι επενδύσεις όπως τις περιγράφει η ΝΔ μάλλον επενδύσεις έντασης εργασίας φαίνονται. Αλλιώς πως να δημιουργήσουν χαμηλόμισθες θέσεις εργασίας. Αλλά ποια προοπτική έχουν οι επενδύσεις έντασης εργασίας και όχι έντασης κεφαλαίου και τεχνολογίας σε μια δυτική χώρα; Δεν μπορείς να παράξεις με φτηνότερο μεροκάματο από την Ασία, η ελπίδα σου είναι στην παραγωγικότητα. Που σημαίνει επενδύσεις έντασης κεφαλαίου για σταθερές θέσεις απασχόλησης.

● Γιατί αν αφήσεις την ενεργό ζήτηση στη χώρα να γκρεμοτσακιστεί στηρίζοντας μόνον την κερδοφορία των επιχειρήσεων, δεν έχουν σε ποιους να πουλήσουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους οι νέες επενδύσεις. Μόνον οι εξαγωγές δεν επαρκούν, ιδιαίτερα με την ανεμική ανάπτυξη της διεθνούς οικονομίας. Οι φορείς της επιχειρηματικότητας (για να μην λέμε κακές λέξεις όπως καπιταλιστές) συνήθως το βλέπουν αυτό και δεν επενδύουν τα οφέλη τους από την μείωση της φορολογίας. Δεν είναι χαζοί οι επιχειρηματίες να πιστεύουν το πρόγραμμα της ΝΔ. Τους συμφέρει η μείωση της φορολογίας τους και την υποστηρίζουν αλλά θα επενδύσουν μόνον αν δουν προοπτική αύξησης της ζήτησης.

● Γιατί ακόμα και στην κατανάλωση του εύπορου 10% να στηριχτείς για να τονωθεί η εσωτερική ζήτηση (μίζερο αναπτυξιακά) δεν θα σου βγει. Όσο πιο εύπορος είσαι τόσο περισσότερο εισαγόμενα προϊόντα καταναλώνεις στην Ελλάδα. Ας πούμε ότι χάρη στην μείωση της φορολογίας του ανώτερου 10% θα πουληθούν σε μια τετραετία 50 χιλιάδες περισσότερα αυτοκίνητα πολυτελείας στην Ελλάδα. Άντε να δημιουργηθούν εκατό θέσεις εργασίας στον κλάδο αυτό των πωλήσεων. Με αντάλλαγμα μια εξαγωγή πλούτου από τη χώρα πάνω από ένα δις. Ε δεν συμφέρει ούτε την οικονομία ούτε την συνολική απασχόληση.

Σε αυτή την πολιτική του trickle down του πλούτου από τους πλούσιους στην υπόλοιπη κοινωνία πίστευε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ μέσα στην μεγάλη κρίση 1929-1932, ο Χούβερ. Δείτε ή διαβάστε τα Σταφύλια της Οργής για να καταλάβετε τι υστεροφημία άφησε. Όπως γράφτηκε μετά την ήττα του από τον Ρούσβελτ «ο Χούβερ ήταν μηχανικός ορυχείων. Ήξερε καλά ότι το νερό κυλάει από τα πάνω προς τα κάτω. Αλλά δεν κατάλαβε ότι στην οικονομία της αγοράς ο πλούτος κυλάει ανάποδα, από κάτω προς τα πάνω. Αν δώσεις στους πολλούς ένα μέρος του θα φτάσει στους πλούσιους. Αν δώσεις στους πλούσιους θα μείνει όλος εκεί».

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.