Η Ράγιο Βαγιεκάνο είχε ξανά μια απάντηση για τους φασίστες

Η παρουσία των ακροδεξιών ηγετών του VOX, οι περίεργες συμπτώσεις, το επικοινωνιακό παιχνίδι και η πληρωμένη απάντηση των οπαδών, που απολύμαναν το γήπεδο της ομάδας τους!

Θάνος Σαρρής 29/04/2021 | 09:10

H Ράγιο Βαγιεκάνο δεν είναι μια τυχαία ποδοσφαιρική ομάδα. Το Βαγιέκας, συνοικία της Μαδρίτης, έχει βαθιές εργατικές ρίζες και ιστορικό αντίστασης. Αποτελεί μια από τις λίγες ομάδες που κατάφερε να διατηρήσει την σύνδεση με τα ιδανικά και τις αρχές της κοινότητας που εκπροσωπεί. Με τις κοινωνικές αξίες, που επιτρέπουν σε ποδοσφαιριστές και οπαδούς να ενωθούν σε μια απεργία ή σε μια κοινωνική δράση, η οποία έχει μεγαλύτερη σημασία από γκολ και διακρίσεις. Και σε κάθε ευκαιρία, το αποδεικνύει. Η επίσκεψη των ακροδεξιών πολιτικών Σαντιάγο Αβασκάλ και Ρόσιο Μονστέριο στο γήπεδό της, ως καλεσμένοι του ανεπιθύμητου προέδρου του συλλόγου, ήταν η πιο πρόσφατη.

Η επιστροφή του Ζοζούλια

Μοιάζει τυχαίο, ωστόσο θα μπορούσε και να μην είναι. Ή τουλάχιστον, για τους καχύποπτους, μάλλον είναι σίγουρο ότι δεν είναι. Τη μέρα που οι ηγέτες του ακροδεξιού κόμματος αποφάσισαν να επισκεφτούν το πιο αντιφασιστικό γήπεδο της Μαδρίτης, η Ράγιο Βαγιεκάνο αντιμετώπιζε την Αλμπαθέτε. Δεν είναι ότι με την ομάδα από τα νοτιανατολικά έχει κάποια ιστορική έχθρα, απλώς τυγχάνει αυτή την περίοδο τη φανέλα της να φοράει ένας παλιός γνωστός του Βαγιέκας. Ο Ρομάν Ζοζούλια. Ήταν το 2017, όταν ο Ουκρανός επιθετικός είδε την εργατική γειτονιά της Μαδρίτης να ξεσηκώνεται εναντίον του, λόγω του σκοτεινού του παρελθόντος και της σύνδεσής του με ακροδεξιά μορφώματα.

Τελικά, κατάφεραν να ματαιώσουν τη μεταγραφή του. Ο Ζοζούλια πήγε στην Αλμπαθέτε κι όταν ήρθε η ώρα να παίξει αντίπαλος με Ράγιο, έμεινε εκτός αποστολής. Η πρώτη του φορά στο γήπεδο του Βαγιέκας ως αντίπαλος, έμεινε στην ιστορία ως η πρώτη φορά που ένας αγώνας για το ισπανικό πρωτάθλημα σταματά στο ημίχρονο. Ο λόγος ήταν ότι το γήπεδο αποκαλούσε εν χορώ τον παίκτη ναζί και οι ομάδες, σε συνεργασία με τη λίγκα, έκριναν ότι η αναμέτρηση δεν μπορεί να συνεχιστεί. «Ούτε για ρατσισμό, ούτε για ξενοφοβία, ούτε για βία. Η πρώτη φορά που διεκόπη αγώνας στην Ισπανία είναι επειδή ειπώθηκε η αλήθεια», έγραψαν χαρακτηριστικά οι Bukaneros, ο πυρήνας των οργανωμένων οπαδών, περιγράφοντας σε λίγες λέξεις την κατάσταση.

Απέναντι στην Αλμπαθέτε του Ζοζούλια, λοιπόν, ο Μαρτίν Πρένσα, ο πρόεδρος που κάποτε προσπάθησε να τον φέρει στη Ράγιο Βαγιεκάνο, προσκάλεσε στο γήπεδο της ομάδας τους ηγέτες του VOX. To ακροδεξιό κόμμα, που δανείστηκε για όνομα τη λέξη «φωνή» στα λατινικά, ιδρύθηκε το 2013 και το 2019 κατάφερε να μπει στη Βουλή και να εξελιχθεί σε τρίτη δύναμη στην Ισπανία, εκμεταλλευόμενο μια σειρά από συγκυρίες για να πάρει ψηφοφόρους του Λαϊκού Κόμματος, από το οποίο αποσπάστηκε, αλλά και να συγκεντρώσει τριγύρω του το βαθιά συντηρητικό κομμάτι της χώρας. Χρησιμοποιώντας εθνικιστικό λόγο και ξερνώντας ισλαμοφοβία και αντιφεμινισμό, έκανε σαφή τη θέση του, ζητώντας παράλληλα κατάργηση των αυτόνομων κοινοτήτων και την ισπανική κυριαρχία του Γιβραλτάρ.

Το επικοινωνιακό παιχνίδι

Ο Σαντιάγο Αβασκάλ, πρόεδρος του κόμματος, ο οποίος θεωρεί ότι η κλιματική αλλαγή είναι απάτη και ότι δεν τίθεται λόγος πολιτικών αποφάσεων για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, βρέθηκε στο Βαγιέκας, καλεσμένος του Πρένσα. Μαζί του ήταν η πρόεδρος του VOX Μαδρίτης, η Ρόσιο Μοναστέριο. Ισπανοκουβανή, αντιφεμινίστρια και φανατική πολέμιος των εκτρώσεων και υπέρμαχος των απελάσεων, κάθισε στο πλάι του. Φυσικά, το VOX προσπάθησε να εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά την παρουσία τους στο άδειο γήπεδο, αναζητώντας τρόπους για να αποσυνδέσει το Βαγιέκας από την πολιτική και κοινωνική του ταυτότητα. «Για εμάς, που είμαστε φίλοι της Ράγιο, αυτή η φωτογραφία μας γεμίζει περηφάνια. Ο πρόεδρός μου και η ομάδα κάνουν ξεκάθαρο ότι ο αθλητισμός είναι πάνω από μερικούς βίαιους της ακροαριστεράς», έγραψε ο Χουάν Πφλίγκερ, υπεύθυνος επικοινωνίας του κόμματος.

Οι ακόλουθοί του στα Social Media ήταν ενθουσιασμένοι με την παρουσία στο κάστρο του «εχθρού», ανεξαρτήτως του ότι ήταν άδειο. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Αβασκάλ, κρατώντας τη λευκή φανέλα με την κόκκινη διαγώνια ρίγα και τον κεραυνό στο στήθος. «Δεν αξίζει στο Βαγιέκας να γίνεται γνωστό από μια χούφτα τρελών, αλλά από τους καλούς ανθρώπους του και από αυτό τον υπέροχο σύλλογο που κουβαλά το όνομά του σε ολόκληρη την Ισπανία». Ο Μάρτιν Πρένσα, ο πρόεδρος που είναι εδώ και καιρό «κόκκινο πανί» για τους οπαδούς, είπε ότι οι δύο πολιτικοί έδειξαν ενδιαφέρον και εκείνος έσπευσε να τους δείξει ότι «η Ράγιο είναι ένας σύλλογος ανοιχτός για όλους και το Βαγιέκας δέχεται κάθε άνθρωπο».

Τα επεισόδια στο Βαγιέκας

Φυσικά, οι οπαδοί της Ράγιο Βαγιεκάνο δεν θα μπορούσαν να μείνουν με σταυρωμένα χέρια. Έχουν δώσει, άλλωστε, μερικές από τις πιο ευρηματικές οπαδικές παραστάσεις εκεί έξω. Από την κηδεία του σύγχρονου ποδοσφαίρου μέχρι το σκηνικό με έμπνευση την γνωστή σειρά των Simpsons για τους αγώνες που γίνονται Δευτέρα και από τα πανό κατά της απαγόρευσης των εκτρώσεων μέχρι τα ευρηματικά συνθήματα με τα οποία τοποθετούνται συχνά-πυκνά, οι Bukaneros είχαν πάντα ξεκάθαρη στάση: Υπέρ της κοινωνίας, υπέρ των αδικημένων, υπέρ των αξιών που διέπουν την ομάδα και τη γειτονιά τους.

H κόντρα τους με το VOX είχε ξεκινήσει μερικές εβδομάδες πριν την παρουσία των εκπροσώπων του στο γήπεδο, από το γεγονός ότι η υποψήφια στη Μαδρίτη, Μοναστέριο, θα έκανε την εκδήλωσή της σε κεντρική πλατεία του Βαγιέκας! Όλοι όσοι έγιναν έξαλλοι από την απόφαση αυτή, κατηγόρησαν τον Αβασκάλ ότι θέλει να προκληθούν επεισόδια και να κερδίσει ψήφους από τη «θυματοποίηση» της Μοναστέριο. Η εκδήλωση συνδυάστηκε με πορείες, επεισόδια, πλαστικές σφαίρες και συλλήψεις από την αστυνομία, που είχε κατακλύσει τους δρόμους. Φυσικά, τα όσα έγιναν δεν έμειναν ασχολίαστα.

O Πάμπλο Ιγκλέσιας των Podemos τόνισε, σε τηλεοπτική του συνέντευξη, ότι ο Αβασκάλ προκάλεσε την ένταση και έπλεξε το εγκώμιο των ραγίστας: «Κάθε φορά, όλο και περισσότεροι αποκτούν την αίσθηση ότι η δικαιοσύνη δεν είναι ίδια για όλους και στέλνω την αγάπη και τους χαιρετισμούς μου στον κόσμο που διαδήλωσε στο Βαγιέκας, μια γειτονιά που δεν ανέχεται τον φασισμό, τον ρατσισμό και την ομοφοβία και στους οπαδούς μιας ποδοσφαιρικής ομάδας που παράδειγμα για τον τρόπο που υπεραμύνονται των αντιφασιστικών αρχών τους και της αλληλεγγύης, που είναι οι καλύτεροι της πόλης μας».

Η απολύμανση

Η απάντηση των ίδιων των οπαδών, δόθηκε με έναν ευρηματικό τρόπο. Οι λέσχες οπαδών κάλεσαν σε πορεία διαμαρτυρίας κατά του Πρένσα και το μήνυμά τους προμήνυε τα όσα θα ακολουθούσαν: «Απολυμαίνουμε το γήπεδό μας. Καθαρίζουμε την κερκίδα». Έτσι, εμφανίστηκαν στο γήπεδο με κίτρινες στολές, μάσκες, σκούπες, σφουγγαρίστρες, ψεκαστήρια και απολυμαντικές συσκευές, έτοιμοι να ξεπλύνουν την ντροπή! Το πανό που κουβαλούσαν ήταν, για μια ακόμα φορά, χαρακτηριστικό: «Το Βαγιέκας δεν είναι μέρος για φασίστες, ούτε για χρήσιμους ηλίθιους», έγραψαν χαρακτηριστικά, χρησιμοποιώντας την κατακλείδα της ανακοίνωσης των Bukaneros για τους ανεπιθύμητους επισκέπτες στο γήπεδο της ομάδας τους. Αφού ολοκλήρωσαν την απολύμανση, φώναξαν συνθήματα κατά της διοίκησης και κατά του φασισμού.

Στη συνέχεια, ο εκπρόσωπός τους διάβασε ανακοίνωση παρουσία και των εκπροσώπων του Τύπου, ξεκαθαρίζοντας ότι η οπαδική βάση των «φρανχιρόχος» είναι εναντίον του φασισμού, του ρατσισμού, της ομοφοβίας, του σεξισμού και της ισλαμοφοβίας. Μίλησε για τη μακρά παράδοση της κοινότητας κόντρα στον φασισμό, από τον καιρό που ο χώρος του γηπέδου ήταν στρατόπεδο συγκέντρωσης. Χαρακτήρισε «εχθρό» τον πρόεδρο της ομάδας τους, ενώ οι οπαδοί κόλλησαν μια μεγάλη αφίσα με τον κεραυνό της Ράγιο να σκίζει την εικόνα των ηγετών του VOX με τον Πρένσα και τους στίχους των, φανατικών της ομάδας, Ska-P πάνω και κάτω από τη φωτογραφία: «Για τη δική μας τη Ράγιο την επαναστατική, όλοι οι φασίστες έξω από τη γειτονιά μου...».

Τον τελευταίο καιρό, έχουν γίνει αρκετές προσπάθειες να διασπαστεί ο πυρήνας και αυτή η ξεχωριστή μαγιά των οπαδών της Ράγιο. Είτε από τις αρχές, είτε από τον εσωτερικό «εχθρό». Στα σχεδόν δέκα χρόνια που ο Πρένσα βρίσκεται στην ιδιοκτησία, τα παιδιά της κερκίδας έχουν συγκρουστεί ουκ ολίγες φορές μαζί του, βλέποντας τον διοικητικό τους ηγέτη και τον πολύ καλό του φίλο, πρόεδρο της ισπανικής Λίγκας, Χαβιέρ Τεμπάς, να προσπαθούν να αλλοιώσουν το DNA του «γαλατικού χωριού» της Μαδρίτης. Όμως, όπως κάθε γαλατικό χωριό που σέβεται τον εαυτό του, το μόνο που φοβούνται είναι μην τους πέσει ο ουρανός στο κεφάλι…