NewsRoom
18/06/2021, 14:49

Η πρώτη συνέντευξη του δολοφόνου της Καρολάιν τον είχε «προδώσει»; Μια τολμηρή ανάλυση

«Σκοπός της ανάλυσης δεν είναι να υποκαταστήσει τη δουλειά της αστυνομίας», τονίζει ο χρήστης του twitter 

NewsRoom 18/06/2021 | 14:49

Μελετώντας και αναλύοντας το bodylanguage και τα «κρυφά» σημεία της λεκτικής επικοινωνίας στην πρώτη συνέντευξη του γυναικοκτόνου της Καρολάιν, χρήστης του twitter είχε προχωρήσει σε τολμηρά συμπεράσματα για την υπόθεση από τις 19 Μαΐου. 

Μέσα από ένα thread, ένα νήμα δηλαδή συνεχόμενων αναρτήσεων, «έδειχνε» τον πιλότο, Χαράλαμπο Αναγνωστόπουλο, ως τον δολοφόνο της Κάρολαϊν. Βέβαια ο χρήστης προς αποφυγή παρεξηγήσεων, ξεκαθάριζε πως «δεν είναι σκοπός της παρακάτω ανάλυσης να υποκαταστήσει σε καμία περίπτωση την δουλειά της αστυνομίας. Το μόνο που κάνει είναι να παραθέσει ορισμένες παρατηρήσεις και να τις αξιολογήσει σε μία κλίμακα παραπλανητικής συμπεριφοράς».

Η επίμαχη συνέντευξη:

Τα βασικά σημεία της ανάλυσης από τη συνέντευξη του δολοφόνου της Καρολάιν:

– «Στο κλιπ από την πρώτη του συνέντευξη παρατηρούμε την πλήρη απουσία συναισθημάτων, και ειδικά λύπης, θρήνου και θλιψης για τον χαμό της γυναίκας του. Καθ`όλη την διάρκεια (30 sec) που διαρκεί η συνέντευξη υπάρχει πλήρης απουσία εμφάνισης του grief muscle – του χαρακτηριστικού “ζαρώματος” του μετώπου όταν αισθανόμαστε θλίψη – το μέτωπό του παραμένει χωρίς καμία απολύτως αλλαγή.

– Στις δύο ερωτήσεις που του κάνουν οι ρεπόρτερ (“Τι ζητάτε τώρα;” και “Τους παρακαλέσατε;” ουσιαστικά ή δεν απαντάει ξεκάθαρα (non answer statement) ή αυτά που λέει είναι πολύ μπερδεμένα (ambiguity statements) όπως η χρήση του “δεν περιγράφεται” ή του “να μην ξαναγίνει”… Και οι δυο παραπάνω ενδείξεις σχετίζονται με παραπλανητική συμπεριφορά βάσει της βιβλιογραφίας.

– Μία ακόμα σημαντική ενδείξη παραπλανητικής συμπεριφοράς είναι και τα confirmation glances του μετά από τις απατήσεις που (δεν) δίνει… 

– Στην ερώτηση “Τι ζητάτε τώρα;” απαντάει με το “Να μην γίνει σε κανέναν άλλο ποτέ ξανά, τίποτα άλλο, τα παιδιά ξέρουν την δουλειά τους, θα τους πιάσουν, και αυτό που πέρασα εγώ και η οικογένειά μου και η οικογένεια της γυναίκας μου να μην το περάσει ξανά, κανείς ποτέ”. Η απάντηση αυτή είναι πολύ προβληματική για τον πιλότο καθώς περιλαμβάνει, ανάμεσα σε άλλα, το λεγόμενο psychological distancing που θεωρείται στην βιβλιογραφία ως μια από τις κυριότερες ενδείξεις παραπλανητικής συμπεριφοράς. Αντί δηλαδή να κάνει άμεση αναφορά ο πιλότος στη “δολοφονία” απαντάει ότι (θα ήθελε) “αυτό” να μην ξαναγίνει σε κανέναν, χωρίς να κάνει αναφορά στο αποτρόπαιο γεγονός της δολοφονίας.

– Επίσης σε καμία συνέντευξή του μέχρι στιγμής δεν έχει αναφέρει το όνομα της Καρολάιν.

– Στο “Τι ζητάτε τώρα;” συνεχίζει ο πιλότος “τα παιδιά ξέρουν την δουλειά τους… θα τους πιάσουν…” Θα παρατηρήσει κάποιος ότι η απάντηση αυτή δεν περιέχει το παραμικρό ίχνος θυμού, μίσους και εκδικητικότητας απέναντι στους (υποτιθέμενους) δράστες, ακροβατώντας στα όρια της άκρας ευγένειας (politeness) για κάποιους που αφαίρεσαν την ζωή της μάνας του παιδιού του, τη στιγμή που σε όλη την κοινωνία ακούγονται απόψεις μέχρι και για ισόβια. Όπως επίσης ότι δεν πρόκειται να τους αναλάβει κανένας συνήγορος υπεράσπισης – το politeness εδώ, όταν μιλάμε για μία τόσο αποτρόπαια δολοφονία, αποτελεί ακόμα μια σημαντική ενδείξη παραπλανητικής συμπεριφοράς σύμφωνα με τη βιβλιογραφία…

– Στην ίδια πρόταση συνεχίζει ο πιλότος “και αυτό που πέρασα εγώ και η οικογένειά μου και η οικογένεια της γυναίκας μου” δείχνοντάς ακόμα περισσότερο distancing αποκαλώντας τη “δολοφονία” ως “αυτό”.

– Στη φράση του αυτή όμως, θα παρατηρήσει κάποιος την πλήρη απουσία αναφοράς στο τι πρέπει να πέρασε η γυναίκα του, που ήταν το θύμα της αποτρόπαιας δολοφονίας…

– Όταν εξηγεί ότι “δεν περιγράφεται” η κατάσταση κάνει ένα single shoulder shrug (ανασήκωμα μόνο του ενός ώμου – αριστερά). Πρόκειται για μια σημαντική ένδειξη παραπλανητικής συμπεριφοράς σύμφωνα με τη βιβλιογραφία που σχετίζεται με εσωτερική δυσπιστία.

– Επίσης, στο 01:15, με παγωμένο βίντεο, μπορεί να παρατηρήσει κανείς μια ξεκάθαρη ασυμμετρία έκφρασης, το δεξί μισό πρόσωπό του πιλότου έχει μία έκφραση ενώ το αριστερό μισό του έχει μία εντελώς διαφορετική έκφραση. 

– Στο 01:22 μπορεί να παρατηρήσει κανείς και το λεγόμενο “chin thrust”, μία έκφραση του προσώπου που βάσει της βιβλιογραφίας δείχνει ότι υπάρχουν υποβόσκοντα συναισθήματα, που συνήθως συνδέονται με θυμό

– Τέλος η έκφραση του πιλότου στο τέλος “συγγνώμη πρέπει να φύγω” είναι overapologizing, κανείς δεν θα του έλεγε τίποτα ή θα θεωρούσε ότι είναι αγενής αν απλά άνοιγε την πόρτα και έμπαινε στο αμάξι του, ακόμα μια ένδειξη παραπλανητικής συμπεριφοράς.» 

Δείτε ολόκληρο το thread: