Η πρώτη διεθνής συνθήκη κατά της βίας και της παρενόχλησης στην εργασία είναι γεγονός

Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ), μια οργάνωση του ΟΗΕ, ενέκρινε σήμερα την πρώτη διεθνή συνθήκη κατά της βίας και της παρενόχλησης στην εργασία, περιλαμβάνοντας σε αυτήν την αρχή των κυρώσεων, αλλά αποκλείοντας το ακανθώδες θέμα της ευάλωτης θέσης των ατόμων ΛΟΑΤΚΙ.

«Είναι μια ιστορική στιγμή», δήλωσε ο Ελβετός Ζαν-Ζακ Έλμιγκερ, προεδρεύων των συζητήσεων.

Το κείμενο εγκρίθηκε έπειτα από δύο εβδομάδες εντατικών συζητήσεων στη Γενεύη κατά την ετήσια σύνοδο της ΔΟΕ, μιας εκατονταετούς οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών στην οποία συμμετέχουν κυβερνήσεις, εργοδότες και συνδικάτα 187 χωρών.

«Φανταστείτε έναν κόσμο της εργασίας χωρίς βία και παρενόχληση. Είναι αυτό που η υποεπιτροπή της τακτικής Επιτροπής για τη βία και την παρενόχληση στον κόσμο της εργασίας δεν οραματίστηκε μόνο, αλλά και προσέγγισε περισσότερο ώστε να γίνει πραγματικότητα», δήλωσε ενώπιον των αντιπροσώπων ο πρόεδρος της επιτροπής αυτής Ρακές Πατρί πριν από την έγκριση της Συνθήκης.

Η συνθήκη αναφέρεται στη βία και την παρενόχληση σε σχέση με τον κόσμο της εργασίας, περιλαμβανομένων των δημόσιων και ιδιωτικών χώρων όταν λειτουργούν ως χώροι εργασίας, αλλά και κατά τη διαδρομή ανάμεσα στην κατοικία και τον χώρο εργασίας.

Αναγνωρίζει ακόμη πως η βία και η παρενόχληση «πλήττουν δυσανάλογα τις γυναίκες και τα κορίτσια». Σημειώνει πως «και άλλα άτομα που ανήκουν σε μία ή περισσότερες ευάλωτες ομάδες» πλήττονται επίσης περισσότερο, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζει ποιες.

Η Αλάνα Μάτεσον, εκπρόσωπος των εργοδοτών στο πλαίσιο της επιτροπής που επεξεργάστηκε τη σύμβαση, υπογράμμισε πως η επιτροπή «απογοητεύτηκε» γι’ αυτή την απουσία αναφοράς στους ΛΟΑΤΚΙ. Όμως η πρόταση αυτή δεν άρεσε σε ορισμένες αφρικανικές χώρες, σύμφωνα με πηγή που πρόσκειται στις διαπραγματεύσεις.

Η συνθήκη δεσμεύει μόνο τις χώρες που θα την υπογράψουν. Εκείνες που θα το κάνουν πρέπει να υιοθετήσουν πολιτικές ευαισθητοποίησης και μια νομοθεσία που θα έχει σκοπό να «απαγορεύσει» τη βία και την παρενόχληση στον κόσμο της εργασίας και να θεσμοθετήσουν μηχανισμούς ελέγχου και κυρώσεις.

Η νομοθεσία θα πρέπει επίσης να διασφαλίζει πως κάθε εργαζόμενος έχει το δικαίωμα να αποχωρήσει από μια κατάσταση για την οποία έχει βάσιμους λόγους να θεωρεί πως παρουσιάζει «έναν επικείμενο και σοβαρό κίνδυνο για τη ζωή, την υγεία ή την ασφάλειά του, λόγω της βίας και της παρενόχλησης, χωρίς να υφίσταται αντίποινα».

Η συνθήκη αυτή θα «φέρει την ελπίδα σε εκατομμύρια εργαζόμενους», δήλωσε η Κλαρκ Γούοκερ, εκπρόσωπος των εργαζομένων στην επιτροπή που επεξεργάστηκε το κείμενο.

«Μην αφήνοντας κανέναν πίσω, η συνθήκη υιοθετεί μια περιεκτική προσέγγιση που διευρύνει την προστασία σε όλους τους εργαζομένους, όποιο κι αν είναι το καθεστώς τους από άποψη σύμβασης», είπε, επευφημούμενη, με δάκρυα στα μάτια.