Η Πολυάννα και το βιτριόλι

«Μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε», ομολογεί κυνικά η κυβέρνηση που μετέτρεψε την πανδημία σε ευκαιρία

Νίκος Παπαδογιάννης 12/06/2020 | 15:50

Όταν φτάσει η ώρα να ψηφίσουμε για το «πρόσωπο της χρονιάς», εγώ δεν θα ψηφίσω τον άγγελο του ελληνισμού Σωτήρη Τσιόδρα ούτε τον σκληρό του Βύρωνα Νικ Χαρδαλιά. Δεν θα επιλέξω καν τον άνθρωπο που ένωσε τις κουκίδες της ιστορίας ενσαρκώνοντας με έναν σμπάρο τον Μωυσή, τον Τσόρτσιλ, τον Μπεν Χουρ και τον Πινόκιο.

Όχι. Θα ψηφίσω την Άννα τη Μισέλ την Ασημακοπούλου.

Διότι αυτή, τουλάχιστον, είχε το θάρρος να κοιτάξει στα μάτια τον κυρίαρχο ελληνικό λαό μέσα από το γυαλί και να του καταλογίσει κατάμουτρα αυτό που οι συνοδοιπόροι της έχουν στην άκρη των μπουκωμένων χειλέων, αλλά δεν τολμούν να ξεστομίσουν.

«Η αρχή δημοσίων συμβάσεων είπε ότι με τον Covid-19 μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε», δήλωσε κάπως εκνευρισμένη η κυρία στην πάντοτε φιλόξενη για το συνάφι της συχνότητα του Σκάι.

Ο εστι μεθερμηνευόμενον: εφ’ όσον μας εκλέξατε και μάλιστα παντοκυρίαρχους, έχουμε το δικαίωμα να διαχειριστούμε το δημόσιο χρήμα όπως γουστάρουμε, χωρίς να δίνουμε λογαριασμό σε κανέναν. Το λέει και η αρχή, τα μέλη της οποίας επιλέγονται με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου. Το λέει και ο Μωυσής. Το λέει και ο Άδωνις. Το λέει και ο Πέτσας.

Δεν θα περίμενα λιγότερη ξεδιαντροπιά, από τη γυναίκα που προσήλθε ανερυθρίαστα στο δικαστήριο για να υπερασπιστεί τον με συντριπτικά στοιχεία κατηγορούμενο για παιδεραστία –αλλά φίλο του Μωυσή- Νίκο Γεωργιάδη…

Εκούσα άκουσα, η Ασημακοπούλου ομολόγησε αυτό που στα μάτια των μη αόμματων είναι προφανές. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη μετέτρεψε την πανδημία σε ευκαιρία και βούτηξε σύσσωμη στο μέλι, ξεπουπουλιάζοντας το μαξιλάρι που κληρονόμησε και μοιράζοντας μηδενικά σε μηδενικά. 

Κάθε φορά που εμφανίστηκε στον ορίζοντα κάποια μπίζνα, προέκυψε και σκάνδαλο ολκής, με απ’ ευθείας αναθέσεις σε αυλικούς, μπαξίσια, κακοδιαχείριση ή και διασπάθιση: σκόιλ ελικίκου, μάσκες Νταβέλη, μένουμε σπίτι, ημέτερα εκατομμύρια πάνω στα ημέτερα εκατομμύρια.

Διότι, μη ξεχνιόμαστε: «Μας είπαν ότι μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε». Ποιος μας το είπε; Οι 2.251.618 ψηφοφόροι, που ανέβασαν εκ νέου στην εξουσία τους αμετανόητους ολετήρες της χώρας για να ξεφορτωθούν το τσιγάρο του Πολάκη. Γιατί να μην έχει το ακαταλόγιστο και ακαταδίωκτο, λοιπόν, η κυβέρνηση; Εάν μας κοροϊδεύει κατάμουτρα, δεν φταίει αυτή, αλλά εμείς που την ψηφίσαμε. Η δεξιά, τόση είναι.

Η αλήθεια είναι, ότι υποτιμήσαμε τον Μητσοτάκη. Όλοι γνώριζαν ότι είναι ανίκανος και Μητσοτάκης, αλλά ουδείς υποψιαζόταν τέτοιον αδυσώπητο μακιαβελισμό. Η προβιά έπεσε από την πρώτη μέρα της εκλογής της νέας κυβέρνησης και οι λύκοι χύμηξαν στα πρόβατα σαν να μην υπάρχει αύριο. Χύμηξαν στα πρόβατα, για να διασφαλίσουν το δικό τους μεθαύριο.

Το πρωταρχικό, κυρίαρχο και εν τέλει μοναδικό μέλημα αυτής της αδίστακτης κυβέρνησης είναι να εξαγοράσει τη σιωπή των μέσων ενημέρωσης, ώστε να αποσιωπηθούν τα σκάνδαλα, να εξωραϊστούν οι αστοχίες και να εξαγνιστούν οι αμαρτίες. Το modus operandi αρχίζει από τη συσκότιση και καταλήγει στη στρεψοδικία.

Οι αναγνώστες του Documento και των άλλων –ελάχιστων- ανεξάρτητων μέσων πληροφορούνται τα καμώματα των νεοδημοκρατών χαρτί και καλαμάρι, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία αγνοεί τις εξελίξεις και πιστεύει ότι ζούμε στον πλανήτη της Πολυάννας. Και της Πολυμισέλ.

Πέρα από εκατό γραφικούς που φωνάζουν στο Twitter, δεν ακούγεται άχνα για το απίστευτο πλιάτσικο, ούτε για την πλησίστια επιστροφή στον μεσαίωνα. Μαθαίνουμε με κάθε λεπτομέρεια για την επίθεση με το βιτριόλι, αλλά δεν ακούμε την παραμικρή κριτική για την κυβέρνηση-βιτριόλι που μας κάθεται στον σβέρκο. Ούτε για την τιμή των σκουριασμένων όπλων.

Ακόμα και η ΕΡΤ, υποχρεωμένη υποτίθεται να μεταδίδει τουλάχιστον τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης, έγραψε τα πάντα στο χιόνι και λανσάρισε δελτία-κλειδαρότρυπες, με βιτριόλια και με κώλους, λες και είναι το νέο Star. Είναι νομίζω θέμα χρόνου, να αναρριχηθεί στην κορυφή της λίστας της δημοφιλίας ο ανεκδιήγητος Στέλιος Πέτσας, παρέα με την Κεραμέως, τον Θεοχάρη και τα άλλα ναυάγια. Ιδίως αν φορέσει κανένα «μάτσο»  γιλέκο, σαν τον Χαρδαλιά.

«Να παραιτηθεί αμέσως ο ψεύτης Πέτσας», απαιτούν μέσα από τον βαθύ ύπνο τους τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Και γιατί να παραιτηθεί, παρακαλώ; Η πρωτοφανής αλητεία με τη μοιρασιά των 20 εκατομμυρίων μπορεί να φέρει τη δική του υπογραφή, αλλά αποκλείεται να είναι εξ ολοκλήρου ατομική πρωτοβουλία.

«Κυβερνητικός εκπρόσωπος», γράφει η καρτ βιζίτ του. Εκπρόσωπος μίας κυβέρνησης-βίζιτας. Με απήχηση στον λαουτζίκο, που δεν έχει ξαναματαγίνει. Μόκο λοιπόν και βουρ στα ριάλιτι. Εάν σας σωθεί το ψωμί, φάτε παντεσπάνι, μαζί με την Άννα τη Μισέλ.