Η παγκόσμια ημέρα αδέσποτων και ο «μπόγιας» πρωθυπουργός

Το επικοινωνιακό επιτελείο του Μητσοτάκη είχε στο μενού της ημέρας επίσκεψη του πρωθυπουργού στο καταφύγιο ζώων της Ηλιούπολης. Η ατζέντα περιελάμβανε τη δημιουργία ενός φιλοζωικού προφίλ ώστε να χτυπήσει τις ευαίσθητες χορδές των πολιτών που έχουν ζώα συντροφιάς. Άλλωστε δε θα μπορούσε ο δικός μας να υπολείπεται σε δημόσια εικόνα που “πουλάει”, όπως εκείνη του Μπόρις Τζόνσον που ψήφισε με τη σκυλίτσα του μπροστά στις κάμερες ή του προέδρου Μπάιντεν · δεν είναι δα και παρακατιανός!!

Είπε ο Μητσοτάκης στην Ηλιούπολη: “Ενόψει και της Παγκόσμιας Ημέρας Αδέσποτων ήθελα να βρεθώ μαζί σας, να σας ευχαριστήσω για τη σπουδαία δουλειά την οποία κάνετε […]. Ανοίξτε την αγκαλιά σας και σώστε ένα αδέσποτο”

Οι φιλοζωικές οργανώσεις κάνουν εξαιρετική δουλεία με τα αδέσποτα, με δυσκολίες, χωρίς επαρκή χρηματοδότηση, με εθελοντική προσφορά των μελών τους. Περιμένουν τις αναγκαίες νομοθετικές ρυθμίσεις και στήριξη πέρα από τις επετειακές ευχαριστίες και υποσχέσεις. Και επ’ αυτού δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στον Μητσοτάκη. Διότι:

1. Ανάλογα χειροκροτήματα και τηλεοπτικές ευχαριστίες όπου βρεθεί κι όπου σταθεί μοίραζε αφειδώς προς τους υγειονομικούς χωρίς οποιοδήποτε αντίκρισμα. Ούτε ενίσχυση του ΕΣΥ με μόνιμες προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτών, ούτε οικονομική στήριξη, ούτε στα βαρέα κι’ ανθυγιεινά τους ενέταξε, παρά την προσωπική του δέσμευση.

2. Ισχυρίζεται ψευδώς ότι το σύστημα αντέχει τη στιγμή που οι άνθρωποι πεθαίνουν εκτός ΜΕΘ, εκατοντάδες περιμένουν σε λίστες αναμονής και τα μαθηματικά μοντέλα εκτιμούν την κορύφωση του τρίτου κύματος της πανδημίας γύρω στο τέλος Απριλίου (το καλό σενάριο).

3. Μεταφορικά μιλώντας θεωρούμε ότι ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του έχουν διττό συμβολισμό ως προς το θέμα που συζητάμε: Αφ’ ενός έχουν το ρόλο των “κανίς” των ολιγαρχών, και αφ’ ετέρου το ρόλο του “μπόγια” στο δημόσιο βίο.

Όπως τα τετράποδα υπάκουα ζώα συνοδείας ακολουθούν τις κυρίες τους με κολάρο και λουρί στα σαλόνια της μπουρζουαζίας, έτσι και τα δίποδα γραβατωμένα όντα “κοσμούν” τους κυβερνητικούς θώκους  υπακούοντας στις εντολές των αφεντικών. Προκειμένου δε να εξασφαλίσουν την πολιτική τους επιβίωση κάνουν τούμπες στους δεσπότες -ολιγάρχες φορώντας μετά χαράς το “λουρί” του συστήματος.           

Απ’ την άλλη μεταμορφώνονται σε “μπόγια” του δημόσιου βίου επιστρατεύοντας μια κουστωδία αρματωμένων ντόμπερμαν όταν πρόκειται να μαντρώσουν τους πολίτες που αντιδρούν σε κάθε απόπειρα περιορισμού συνταγματικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Θέλουν να φυλακίσουν κάθε “αδέσποτη”- ελεύθερη φωνή διαμαρτυρίας, να ευνουχίσουν τους νέους που αντιστέκονται, να τους κάνουν “καστράτους” στην αυλή των συμφερόντων των αφεντικών τους.         

Ο Μητσοτάκης είπε: “Ανοίξτε την αγκαλιά σας και σώστε ένα αδέσποτο”. Ένα είναι σίγουρο. Ελάχιστα θα ήταν εκείνα τα αδέσποτα που θα ήθελαν την αγκαλιά του Κυριάκου. Σίγουρα δε θα την ήθελαν οι “αντάρτες” σκύλοι, ο Λουκάνικος και ο Κανέλλος που προστάτευαν τους διαδηλωτές της Αθήνας δείχνοντας τα δόντια τους στα όργανα της εξουσίας. Δε θα ήθελε την αγκαλιά του Μητσοτάκη και των ομοίων του ούτε ο Ντικ που αγαπούσε και προστάτευε τους εξόριστους στο Μούδρο της Λήμνου. Ο αδέσποτος Ντικ που γάβγιζε τους χωροφύλακες – βασανιστές και γι’ αυτό τον σκότωσαν…

Ο πρωθυπουργός πήρε αγκαλιά ένα σκυλάκι στην Ηλιούπολη και ανέβασε τη φωτό στα κοινωνικά δίκτυα. Η εικόνα πάνω απ’ όλα!! Δε θέλουμε να πιστέψουμε ότι εκείνη τη στιγμή φαντασιωνόταν ότι χάιδευε τον … Φουρθιώτη. Ότι η δήλωση “σώστε ένα αδέσποτο” αναφερόταν στα αδέσποτα της πολιτικής καφρίλας που βρίσκουν καταφύγιο στην παράταξή του.   

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Αδέσποτων, αφιερώνουμε στον Κανέλλο και στον Λουκάνικο το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου που έγραψε για τον Ντικ:    

«Μπόλικη πέτρα – μπόλικη καρδιά

να χτίσουμε τις αυριανές μας φάμπρικες

τα Λαϊκά Μέγαρα – Τα Κόκκινα Στάδια

και το μεγάλο Μνημείο των ηρώων της Επανάστασης

Να μη ξεχάσουμε και το μνημείο του Ντικ

Ναι Ναι του σκύλου μας του Ντικ

Της ομάδας του Μούδρου

Που τον σκοτώσανε οι Χωροφυλάκοι

γιατί αγάπαγε πολύ τους εξόριστους

Να μη ξεχάσουμε σύντροφοι τον Ντικ

το φίλο μας το Ντικ που γάβγιζε τις νύχτες

στην αυλόπορτα, αντίκρυ στη θάλασσα

κι αποκοιμιόταν τα χαράματα

στα γυμνά πόδια της Λευτεριάς

με τη χρυσόμυγα του Αυγερινού

πα στο στυλωμένο αυτί του

τώρα ο Ντικ κοιμάται στη Λήμνο

δείχνοντας πάντα το ζερβί του δόντι

Μπορεί μεθαύριο να τον ακούσουμε πάλι

να γαβγίζει χαρούμενος σε μια διαδήλωση

Περνοδιαβαίνοντας κάτω από τις σημαίες μας

Εχοντας κρεμασμένη στο ζερβί δόντι μια μικρή πινακίδα

ΚΑΤΩ ΟΙ ΤΥΡΑΝΝΟΙ

Ηταν καλός ο Ντικ.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr