Η Νέα Δημοκρατία τσουβαλιάζει τους ανεμβολίαστους, πυροδοτεί το αντιεμβολιαστικό κίνημα

Είναι ένας αυταρχικός αγώνας δρόμου για να αποδείξουν ότι νοιάζονται για την δημόσια υγεία

Γιώργος Μπαϊράμογλου 23/07/2021 | 19:14

Πριν από έναν μήνα η κυβέρνηση αποφάσισε να κηρύξει πόλεμο στους ανεμβολίαστους. Εν μια νυκτί κινητοποίησε όλο τον πολιτικό και τον επικοινωνιακό της μηχανισμό για να επιτεθεί σε όσους δεν είχαν κάνει (ακόμα) το εμβόλιο. Κουνούσε το δάχτυλο σαν ξεχασμένος χουντικός γυμνασιάρχης αγνοώντας εντελώς τα λάθη και τις παραλείψεις της ίδιας που είχαν συμβάλει τα μέγιστα στην καθυστέρηση του εμβολιαστικού προγράμματος.

Δεν την ένοιαζε αν αυτός ο κόσμος δεν μπορούσε να εμβολιαστεί για λόγους που σχετίζονται με την υγεία του. Δεν την ένοιαζε που στην επίθεση έπαιρνε παραμάζωμα ορισμένους από τους δεκάδες χιλιάδες που δεν μπορούσαν να κλείσουν κάποιο ραντεβού επειδή δεν είχαν τη δυνατότητα μετακίνησης. Καταλόγιζε ευθύνες για τα χαμηλά ποσοστά εμβολιασμού ακόμα και στους νέους,  παρότι η πλατφόρμα είχε ανοίξει πριν από λίγες μόνο ημέρες. Η επιθετικότητα της στρατηγικής που χάραξε η κυβέρνηση όριζε ένα τσουβάλιασμα -δίχως δεύτερη σκέψη- όσων δεν είχαν κάνει ακόμη το εμβόλιο

Η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρθηκε να εξηγήσει τα διαφορετικά «γιατί» πίσω από τα μεγάλα νούμερα ανεμβολίαστων. Γιατί ο στόχος της δεν ήταν να πείσει τον κόσμο να εμβολιαστεί αλλά να στιγματίσει όσους δεν είχαν κάνει ακόμα το εμβόλιο ώστε η ίδια να παρουσιαστεί ως εγγυήτρια δύναμη της δημόσιας υγείας και μάλιστα, σε ρόλο θηριοδαμαστή, αν αυτό απαιτούν «τούτες οι κρίσιμες στιγμές».

Και όπως δεν ενδιαφέρθηκε να ψάξει για τα πραγματικά αίτια που κράταγαν πίσω το αφήγημα του Πρωθυπουργού για 70% εμβολιασμένων ως τον Ιούλιο, έτσι και δεν μίλησε ποτέ για τα λάθη και τις παλινωδίες της ίδιας που ναρκοθέτησαν την αξιοπιστία των εμβολίων. 

Η επιθετική στρατηγική που έβαλε βόμβα στα θεμέλια της κοινωνικής ειρήνης, δεν ήταν λοιπόν μια επικοινωνιακή αστοχία μιας κυβέρνησης που βρίσκεται σε τρικυμία. Αντιθέτως, η κυβέρνηση επειδή ακριβώς βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο λόγω της εξέλιξης της τουριστικής περιόδου, της γρηγορότερης έλευσης της μετάλλαξης Δέλτα αλλά και εξαιτίας δυο -σχεδόν- αποτυχημένων χρόνων διαχείρισης της πανδημίας, επέλεξε να μετατοπίσει βιαίως τη συζήτηση στο δημόσιο λόγο εισάγοντας ένα πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα δίπολο που σχετίζεται με το εμβόλιο. Γιατί μέχρι την έναρξη της επιθετικής στρατηγικής της Νέας Δημοκρατίας, δεν υπήρχε πουθενά στην ελληνική κοινωνία το ερώτημα «ποιος είναι με το εμβόλιο».

Η Νέα Δημοκρατία μέσα από τους τσαμπουκάδες και μέσα από το τσουβάλιασμα και τον στιγματισμό όσων δεν είχαν ακόμα εμβολιαστεί για -βάσιμους ή μη- λόγους, ξεκίνησε μια νέα προσπάθεια να παρουσιαστεί ως η εγγυήτρια δύναμη διασφάλισης της δημόσιας υγείας των πολιτών, παρουσιάζοντας τους «απέναντι» ως ανεύθυνους και επικίνδυνους. 

Σήμερα φαίνεται ότι η Νέα Δημοκρατία έχει πράγματι καταφέρει να μετακυλήσει τη συζήτηση γύρω από την διαχείριση της πανδημίας, αποκλειστικά στο ζήτημα της υποχρεωτικότητας, αφήνοντας ως δεύτερη ή τρίτη είδηση τους λόγους που έπεσε το καλοκαίρι στα βράχια, τους πραγματικούς λόγους που κάποιος κόσμος φοβάται να εμβολιαστεί -γιατί δεν είναι όλοι ακροδεξιοί- αλλά και τις εγκληματικές παραλείψεις όσον αφορά την ενίσχυση του ΕΣΥ. Αφήνοντας δηλαδή εκτός συζήτησης την πλήρη αποτυχία του μοντέλου διαχείρισης της πανδημίας.

Αν ισχύουν τα παραπάνω, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι οι οργανωμένοι ακροδεξιοί που επανέρχονται στην επιφάνεια υπό τον μανδύα του αντι-εμβολιαστικού κινήματος, όχι μόνο δεν συνιστούν απειλή για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά λύση, γιατί απέναντι σ’ αυτούς μπορεί επιτέλους η Νέα Δημοκρατία να παρουσιαστεί ως υπεύθυνη δύναμη που εγγυάται την υγειονομική ασφάλεια της κοινωνίας. Δεν πρόκειται φυσικά για οργανωμένη συμπόρευση της Νέα Δημοκρατίας με τους ακροδεξιούς αντι-εμβολιαστές, σαν και αυτή που είχαμε δει για το Μακεδονικό.

Αυτή τη φορά, τους ακροδεξιούς αντι-εμβολιαστές –και δεν αναφέρομαι σε αυτούς που φοβούνται να κάνουν το εμβόλιο ή δεν έχουν προλάβει να το κάνουν ακόμα- τους θέλουν απέναντί τους για να καταφέρουν να ξεγράψουν δύο χρόνο αποτυχημένης διαχείρισης. Και από Σεπτέμβρη, θα τους χρησιμοποιεί για να εξηγήσει τους λόγους που απέτυχε ο τουρισμός και για τους λόγους που επιβάλλονται νέα μέτρα περιορισμού. Αυτούς, αλλά και όσους δεν έχουν ακόμα εμβολιαστεί.

Θα ήλπιζαν, μάλιστα, να βρίσκεται απέναντι από το εμβόλιο και ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά η προσπάθειά τους τελειώνει εκεί που ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εμβολιάστηκε και δήλωσε ξεκάθαρα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει το εμβόλιο αλλά όχι το μοντέλο διαχείρισης της πανδημίας που ακολούθησε η Νέα Δημοκρατία, επαναφέροντας έτσι, την κουβέντα στη σωστή της βάση. 

Γιατί όσο και αν προσπαθεί η Νέα Δημοκρατία να πείσει ότι η ίδια είναι η μοναδική πολιτική δύναμη που εγγυάται την δημόσια υγεία επειδή αποφάσισε να αρπάξει το μαστίγιο και να κυνηγήσει όσους ακόμα δεν έχουν εμβολιαστεί, η πραγματικότητα δεν επιτρέπει να ξεχαστεί ότι η δημόσια υγεία, ιδιαίτερα σε μια συνθήκη γενικευμένης κρίσης και ανασφάλειας, δεν διασφαλίζεται με αυταρχικότητα και μαγκιές που αποκρυσταλλώνονται στις ανακοινώσεις περί υποχρεωτικότητας, αλλά με ηρεμία, πραότητα, πολύ υπομονή και αξιοπιστία.

Έτσι, και προτού φτάσουμε στις θεωρίες περί Μεγάλου Αδερφού, μπορούμε να καταλάβουμε γιατί τρέχει το ένα κυβερνητικό στέλεχος πίσω από το άλλο για να κατηγορήσει όσους δεν εμβολιάζονται τσουβαλιάζοντας όλους τους ανεμβολίαστους σε ένα σακί, και γιατί το ένα κυβερνητικό στέλεχος μετά το άλλο πλειοδοτεί για το μέχρι που θα φτάσει η υποχρεωτικότητα. 

Είναι ένας αυταρχικός αγώνας δρόμου για να αποδείξουν ότι νοιάζονται για την δημόσια υγεία. Ένας δρόμος όμως, που μπορεί ευκαιριακά να επιτρέπει στην κυβέρνηση να κρυφτεί, αλλά που μεσοπρόθεσμα θα έχει βαρύτατες και πολύ επικίνδυνες συνέπειες σε ό,τι αφορά την αξιοπιστία του εμβολίου στον «κοινό νου» αλλά και την εξέλιξη της πορείας του αντι-εμβολιαστικού κινήματος. Ένα κίνημα που ολοένα και φουντώνει επειδή η κυβέρνηση σκοπίμως υιοθετεί μια αντι-εμβολιαστική ρητορική.
 

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr