Η «μετάλλαξη» σαν άλλο «μνημόνιο»

Η «μετάλλαξη» χρησιμοποιείται στο δημόσιο λόγο όπως «το μνημόνιο» παλαιότερα. Το Μνημόνιο μετά από κάποια φάση μέσα στην κρίση, είχε απολέσει κάθε οικονομικό χαρακτήρα και χρησιμοποιούταν στο δημόσιο διάλογο καθαρά ως «απειλή». «Αν δεν εφαρμοστούν τα μέτρα θα…», «κίνδυνος νέου μνημονίου αν….» ή και «εκτός μνημονίου αν…», «τελος τα Μνημόνια για τη χώρα». 

Όλα τα παραπάνω προσέδωσαν χαρακτηριστικά «ηγεμόνα» στο μνημόνιο, παραμερίζοντας πολιτικές και οικονομικές ευθύνες, ωσάν το Μνημόνιο να είχε πάρει σάρκα και οστά και να καθόριζε αυτό την πολιτική της χώρας. Φυσικά τα παραπάνω δεν ήταν κάτι, παρά μια επένδυση του εγχώριου συστήματος εξουσίας, στο φόβο και την κανονικοποίηση της επισφάλειας. 

Σήμερα, αυτή η κατάσταση έρχεται να συνεχιστεί με την πανδημία και τις «μεταλλάξεις». Κάθε τρίμηνο ακούμε
για μια διαφορετική μετάλλαξη που θα αλλάξει τα δεδομένα στον «αδύναμο» στα ματια του κόσμου «αρχικό κορονοϊό». 

Η κυβέρνηση επιδιώκει να εγκαταστήσει στην σκέψη της κοινωνίας ότι τα παραπάνω «ήρθαν για να μείνουν» και ενδεχομένως «να θελουμε να μείνουν». Να συνεχίζετε να φοβάστε, να περιορίζετε τις κοινωνικές σας σχέσεις, να κάθεστε σπίτι και να ψυχαγωγείστε στα ορισμένα πλαίσια που έχουμε ορίσει. 

Το κράτος επενδύει συστηματικά στο φόβο. Ας μην καταστήσουμε τον εαυτό μας ένα αυτοεπιτηρουμενο υποκείμενο, που προσαρμόζεται σε συνθήκες που δεν οφείλει να ανεχθεί. Ας αναπροσαρμοσουμε τη ζωή μας για να ζούμε όπως επιθυμούμε, προστατεύοντας ταυτόχρονα τους συνανθρώπους μας.

Από το προφίλ του Αλέξανδρου Λιτσαρδάκη στο facebook

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr