Η Κύπρος στη δίνη των πολεμικών σχεδιασμών Ισραήλ-ΗΠΑ

Ας αρχίσουμε από τα βασικά. Ο πόλεμος του Ισραήλ και της Αμερικής εναντίον του Ιράν είναι παράνομος και αποτελεί ακόμα ένα γερό καρφί στο φέρετρο του εκλιπόντος Διεθνούς Δικαίου. Την κατεύθυνση προς την πλήρη κατάλυση του διεθνούς δικαίου την έδειξε το Ισραήλ με τη γενοκτονική του πολιτική στην Παλαιστίνη εδώ και δεκαετίες, και που εκτονώθηκε μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου.

Η Κύπρος δεν θα έπρεπε ποτέ να εμβαθύνει σε τέτοιο βαθμό τις διμερείς της σχέσεις με ένα κράτος που δεν έχει κανένα σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και στο Διεθνές Δίκαιο, και που εναντίον του ηγέτη του εκκρεμεί διεθνές ένταλμα σύλληψης για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η Κύπρος ως κράτος που ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα στην περιοχή θα έπρεπε να κινηθεί προς την κατεύθυνση της επίτευξης συμφωνίας με τους Τουρκοκύπριους, αντί να γίνεται μέρος των περιφερειακών διενέξεων.

Η υπόρρητη στρατηγική της ΚΔ, όπως αφέθηκε να εννοηθεί, είναι να κεφαλαιοποιηθεί η ένταση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας και να κάνει πολιτική «ισορροπίας δυνάμεων» με την Τουρκία. Μέρος αυτής της στρατηγικής είναι και η τριμερής συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ που παίρνει όλο και πιο αμυντικά χαρακτηριστικά, χωρίς όμως τις θεσμικές δεσμεύσεις μιας αμυντικής συμμαχίας.

Η διαχρονική αδράνεια στο μέτωπο της επίλυσης του Κυπριακού πρέπει να ιδωθεί και σε συνδυασμό με την αδράνεια όσον αφορά την αμφισβήτηση του καθεστώτος των Βρετανικών Βάσεων στο νησί. Οι Βρετανικές βάσεις αποτελούν ένα κατάλοιπο της αποικιοκρατίας, αφού είναι κυρίαρχα εδάφη του Ηνωμένου Βασιλείου και όχι μια παραχώρηση στρατιωτικής βάσης όπου η εδαφική κυριαρχία παραμένει στη χώρα που παραχωρεί. Αυτό έχει ως πρακτικό αποτέλεσμα η ΚΔ να μην έχει κανέναν λόγο όσον αφορά τους σκοπούς χρήσης των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο. Οι δηλώσεις περί ανθρωπιστικής και μόνο χρήσης μετά την ανακοίνωση των Βρετανών για παραχώρηση των βάσεων στις ΗΠΑ έχουν μια επικοινωνιακή αξία για την κυβέρνηση, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπάρχει κανένας έλεγχος για το πως τελικά θα χρησιμοποιήσουν τις βάσεις αυτές οι Αμερικάνοι.

Η επιλογή της ΚΔ να απομακρυνθεί από την προοπτική λύσης του Κυπριακού και αντιθέτως να παίζει το παιχνίδι της «ισορροπίας δυνάμεων», αναβαθμίζοντας σχέσεις με Ισραήλ και ΗΠΑ, έχει ως αποτέλεσμα να σύρεται τώρα μια χώρα μέλος της ΕΕ στον παράνομο πόλεμο Ισραήλ-ΗΠΑ εναντίον του Ιράν. Ένας μικρομεγαλισμός που μπορεί να στοιχίσει και πολύ ακριβά στον κυπριακό λαό.

Τα τελευταία 24ώρα είδαμε να ξετυλίγονται μπροστά μας τα σημαίνοντα αυτής της εξωτερικής πολιτικής της ΚΔ. Η επίθεση με drone στη Βάση Ακρωτηρίου (RAF) μας προσγείωσε απότομα στην πραγματικότητα της στρατιωτικοποίησης της περιοχής, και αυτό με ευθύνη και της ΚΔ. Τα τελευταία 24ώρα η Κύπρος ζει καταστάσεις που έχει να ζήσει ίσως και από το 1974, με το νησί να παίζει τον ρόλο που πολλές φορές του αποδόθηκε χαριτολογώντας: «το αβύθιστο αεροπλανοφόρο της Μεσογείου».

Εάν επιβεβαιωθούν και οι πληροφορίες ότι η Αμερική ζήτησε να έρθουν Αμερικανοί στρατιώτες στην Κύπρο υπό τον μανδύα της ανθρωπιστικής αποστολής, τότε η μετατροπή της Κύπρου σε στόχο επιθέσεων θα έχει ολοκληρωθεί, και με απρόβλεπτες συνέπειες. Δεν υπάρχει γνώση για το οπλοστάσιο του Ιράν, για το αν πραγματικά μπορεί να πλήξει την Κύπρο ή όχι με βαλλιστικούς πυραύλους. Σε ένα ενδεχόμενο επίθεσης, τα εδάφη της ΚΔ που γειτνιάζουν με τις βάσεις είναι και αυτά υπό απειλή.

Μετά από πολλές δεκαετίες, η πολιτική άμυνα στέλνει οδηγίες προστασίας για ενδεχόμενο βομβαρδισμό, αριθμούς επικοινωνίας για πληροφορίες. Μάθαμε πού είναι τα καταφύγια στην περιοχή μας. Υπάρχει έντονη αναστάτωση, με τις βάσεις Ακρωτηρίου και Δεκέλειας να έχουν εκκενωθεί, με την κοινότητα Ακρωτηρίου να έχει επίσης εκκενωθεί, με το αεροδρόμιο Πάφου να έχει κλείσει και πολλές πτήσεις από και προς το αεροδρόμιο Λάρνακας να έχουν τώρα ακυρωθεί. Τουριστικοί πράκτορες έχουν βγάλει οδηγίες για την Κύπρο και η αβεβαιότητα όλο και βαθαίνει.

Ως αποκορύφωμα της μετατροπής της Κύπρου σε πεδίο σύγκρουσης είναι η κάθοδος νατοϊκών δυνάμεων στην Κύπρο. Αυτό παρουσιάζεται ως εγγύηση ασφάλειας που καθησυχάζει αυτές τις δύσκολες ώρες. Και όμως, δεν έχουμε κάτι να πανηγυρίζουμε με την κάθοδο νατοϊκών δυνάμεων στην Κύπρο, έστω και αν αυτές προέρχονται από την Ελλάδα. Όσο συναισθηματική αξία και να έχει αυτό το γεγονός, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: οι νατοϊκοί στρατοί είναι διεθνοποιημένες μηχανές πολέμου και έρχονται για να προστατέψουν τα δυτικά “assets” που υπάρχουν στην Κύπρο.

Και η μελαγχολικότερη πραγματικότητα που δεν θέλουμε ακόμα να παραδεχτούμε είναι ότι ΗΠΑ-Ισραήλ διεξάγουν έναν επιθετικό πόλεμο, οι σύμμαχοί τους συρρέουν στην περιοχή να τους βοηθήσουν, και η Κύπρος είναι μέρος αυτού του πολέμου, είτε το παραδέχεται είτε όχι, από την πλευρά του επιτιθέμενου.

Διεθνολόγος – Πολιτικός επιστήμονας

Διαβάστε επίσης:

Κύπρος: Το υπουργείο Εσωτερικών καλεί τους πολίτες να φτιάξουν σακίδιο έκτακτης ανάγκης – Πώς λειτουργούν σειρήνες και καταφύγια

Οι πρώτες δηλώσεις Δένδια από Κύπρο: «Η Ελλάδα θα βοηθήσει όπως μπορεί με βάση τις δυνατότητες της»

Βόμβα Μακρόν: Η Ελλάδα συζητά να «φιλοξενήσει» γαλλικά πυρηνικά βομβαρδιστικά

Ιράν: Η αρχιτεκτονική της επιβίωσης μετά τον Χαμενεΐ

 

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr