Η κουτάλα που αιωρείται

H χώρα του υπαρκτού σουρεαλισμού ξεπερνάει τα δικά της ρεκόρ κάθε φορά που ανατέλλει ο ήλιος. Ιδίως, όταν πλησιάζουν εκλογές. Μέσα σε μερικές ώρες, ακούσαμε τον ημιμόνιμο κάτοικο ΣΚΑΙ Άδωνι Γεωργιάδη να ισχυρίζεται ότι το overdose τηλεοπτικής παρουσίας βλάπτει σοβαρά την πολιτική υγεία, αλλά και τον γιο του ανθρώπου για τον οποίο εντάχθηκε στο πολιτικό λεξιλόγιο των Ελλήνων ο όρος «αποστασία» να καταγγέλλει ορυόμενος αποστασίες.

Νίκος Παπαδογιάννης 18/01/2019 | 09:00

Αν μη τι άλλο, ο Άδωνις είπε αυτά τα απίθανα όχι από το γυαλί, όπως θα ταίριαζε για να ολοκληρωθεί το καφκικό σκηνικό, αλλά από τη βουλή. Αν μη τι άλλο, ο Κυριάκος απέφυγε να χρησιμοποιήσει verbatim την επίμαχη λέξη με την οποία προικοδοτήθηκε. Είναι να απορείς ώρες ώρες, πώς καταφέρνουν και λένε τέτοια, χωρίς να γελάνε…

Ο σατιρικός ιστότοπος «Το Κουλούρι» δημοσίευσε χθες μία «είδηση» που θα μπορούσε –εάν η κυβέρνηση είχε το φλέγμα των Βρετανών- να είναι και αληθινή. «Αποκλειστικά ομιλίες του Κυριάκου Μητσοτάκη θα προβάλλει ο ΣΥΡΙΖΑ στη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας». Διότι, πού θα βρει καλύτερο σύμμαχο;

Ναι, σωστά απαντήσατε: «Ακριβώς δίπλα του». Εάν ο γιος του αποστάτη του ’65 ήταν αποκλειστικός εκφραστής και ρυθμιστής της αντιπολιτευτικής γραμμής της Νέας Δημοκρατίας, θα μπορούσε να απαξιωθεί ως ένας ανερμάτιστος γραφικός που μιλάει για εξωγήινους και ποντάρει στο τζάκι του μπαμπά, στα γιουβαρλάκια της μαμάς και στο εκτόπισμα της αδελφής.

Αλλά ο Κυριάκος του 2019 μοιάζει καμωμένος από άχυρο. Το ντέφι της παράταξης το χτυπάει η ακροδεξιά τριανδρία που δίνει τον ρυθμό για να χορεύουν τον αφιονισμένο χορό τους τα σταγονίδια της παλαιάς, κακιασμένης, αμετανόητης δεξιάς: Σαμαράς, Γεωργιάδης, Βορίδης.

Ένα εκλογικό σώμα μαθημένο να διαβάζει, να σκέπτεται και να ενημερώνεται θα ένιωθε αναγούλα με τα βδελυρά φαινόμενα των καιρών και με όσους τα αγκαλιάζουν. Απειλές και ρουφιανιλίκια με επίσημη κάλυψη, σε βάρος δημοκρατικών βουλευτών. Κονσομασιόν στους νεοναζί, στους πατριδοκάπηλους και στους Κατσίφες. Ανέκδοτοι ανένδοτοι αγώνες εν ου παικτοίς. Μακροβούτια σε κάθε λογής και διαμετρήματος σκάνδαλο, με φαρμακευτικές, οφσόρ και θαλασσοδάνεια. Τσουνάμια και ποτάμια από fake ειδήσεις και fake δημοσκοπήσεις. Θεωρίες επιπέδου Αλέφαντου περί αόρατων συναλλαγών με ξένες δυνάμεις. Απαξιωτικές τοποθετήσεις για το Σύνταγμα και για τους νόμους. Ατέρμονη στρεψοδικία για τις ενέργειες και τις παθογένειες που βύθισαν τη χώρα στα Τάρταρα. Αναίσχυντος αμοραλισμός ,με προσβλητικές αγωγές σε βάρος εκπαιδευτικών.

Ακόμα και τα φαιδρά καμώματα του Καμμένου μάλλον στον χώρο που αποτελεί τη φυσική μήτρα του καθρεφτίζονται (ως νοοτροπία και πρακτική), παρά σε εκείνον που εκών άκων συνεργάστηκε μαζί του. Πού ακριβώς νομίζετε ότι θα βρει η μεθεπόμενη μέρα τον μέχρι προ τινος υπουργό Άμυνας, στον ΣΥΡΙΖΑ; Μάλλον στο πλευρό του Άδωνι. Όλο και κάποιο συλλαλητήριο για το Μακεδονικό θα τους ενώσει ξανά.   

Ο καλύτερος σύμμαχος της κυβέρνησης δεν είναι το έργο της, αλλά η αντιπολίτευση: η σε κωμικό βαθμό ανεπαρκής ηγεσία της, η ακροδεξιά φράξια με το μάτι που γυαλίζει, η διαπλεκόμενη μπουρζουαζία που λυσσάει όσο βλέπει την κουτάλα να αιωρείται μισό μέτρο από το απλωμένο χέρι της, η θεοσεβούμενη μάζα που δέχεται πλύση εγκεφάλου από τα κανάλια για δήθεν «ξεπούλημα της Μακεδονίας».

Το γκουβέρνο μπορεί να καταφεύγει σε δεκανίκια για να στερεώσει την ψήφο εμπιστοσύνης και τη συμφωνία των Πρεσπών, αλλά υπάρχουν δεκανίκια και δεκανίκια, μεθοδεύσεις και μεθοδεύσεις. Άλλο Δανέλλης, άλλο Κατσίκης, ε; Άλλο Λυκούδης, άλλο Ψαριανός. Άλλο να ψηφίζεις κατά συνείδηση, άλλο να μην έχεις καθόλου συνείδηση.

Η μoναδική ράτσα που δεν αλλάζει την προβιά της με το πέρασμα των δεκαετιών είναι το αμίμητο είδος των homo Mitsotakius. Αν και, ας είμαστε τίμιοι, «κάθαρμα» τον Κυριάκο δεν θα τον αποκαλέσει κανένας.