Η κακοποίηση στον αθλητισμό δεν γνωρίζει σύνορα

Οι καταγγελίες για bullying, σωματική και ψυχολογική κακοποίηση σε όλες τις τάξεις της βρετανικής γυμναστικής δείχνουν πως κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο του Παγκόσμιου Αθλητισμού.

Θάνος Σαρρής 13/03/2021 | 09:00

Η φωνή της Σοφίας Μπεκατώρου, η οποία έδωσε το έναυσμα για μια χιονοστιβάδα αποκαλύψεων σχετικών με κακοποιήσεις, όχι μόνο στον αθλητισμό αλλά σε πολλές εκφάνσεις τις ελληνικής κοινωνίες, φανέρωσε μια πραγματικότητα η οποία έμενα καλά κρυμμένη τα τελευταία χρόνια. Μια πραγματικότητα κακοποίησης, σεξουαλικής, σωματικής, ψυχολογικής, από τους εκάστοτε «δυνατούς». Και ο αθλητισμός, όπως επιβεβαίωσε με τη συνέντευξη της στο Κουτί της Πανδώρας η διεθνής παίκτρια Ιωάννα Χαμαλίδου, δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. 

Πολλά από τα περιστατικά δεν βλέπουν ποτέ το φως της δημοσιότητας, δεν φτάνουν καν σε επίσημα «αυτιά». Η κακοποίηση δεν είναι απαραίτητο να είναι σεξουαλική. Υπάρχουν παιδιά που περνούν χρόνια ολόκληρα σε απαράδεκτες καταστάσεις πίεσης, εκφοβισμού, λεκτικών και σωματικών επιθέσεων. Από το bullying στη συνεχή αμφισβήτηση κι από τις προσβολές στην πίεση, κάποιες φορές η λάμψη ενός μεταλλίου ή μιας σπουδαίας αθλητικής καριέρας κρύβει το σκοτάδι της πορείας προς την καταξίωση. 

Οι καταγγελίες πήραν μορφή χιονοστιβάδας

Το καλοκαίρι του 2020, κατόπιν ρεπορτάζ του BBC το οποίο αναδείκνυε την άσχημη πλευρά της καθημερινότητας στην προπόνηση για δεκάδες γυμναστές, η πρωταθλήτρια ενόργανης στη Μεγάλη Βρετανία, Έλι Ντάουνι, καθώς και η αδερφή της, Μπέκι, μίλησαν δημόσια για την ψυχολογική πίεση που βίωσαν. Περίπου έναν μήνα αργότερα, κατόπιν αιτήματος από το Υπουργείο Αθλητισμού, διατάχθηκε η διεξαγωγή ανεξάρτητης έρευνας, επικεφαλής της οποίας τέθηκε η Άνι Γουάιτ. Στα τέλη του Φεβρουαρίου, μια ομάδα 17 γυναικών κινήθηκαν νομικά κατά της βρετανικής ομοσπονδίας γυμναστικής, για περιστατικά ψυχολογικής και σωματικής κακοποίησης. Και λίγες μέρες μετά, κυκλοφόρησαν κάποια από τα πρώτα ευρήματα.

Σε αντίθεση με την εσωτερική έρευνα που είχε διεξαχθεί πριν κάποιους μήνες και δεν έφερε ουσιαστικό πόρισμα, η ερευνήτρια έχει λάβει ήδη 400 καταγγελίες, ενώ οι 39 αφορούσαν τόσο σοβαρά περιστατικά, που διαβιβάστηκαν στις αρχές. Οι 126 από αυτές έχουν γίνει από νυν και πρώην γυμναστές, ενώ οι υπόλοιπες από άτομα του περιβάλλοντός τους, όπως γονείς παιδιών ή άλλους προπονητές που παρακολουθούσαν τι γινόταν.

Με την ανοχή της Ομοσπονδίας

Στην αναφορά, επίσης, γίνεται λίγος για περίπου 300 αιτήσεις παραπόνων κατά μέσο όρο στα πέντε προηγούμενα χρόνια. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, περίπου 3.500 καταγγελίες έγιναν από το 2008 μέχρι το 2020, ενώ υπάρχουν 327 υποθέσεις που παραμένουν ανοιχτές και αναφέρθηκαν στο δεύτερο μισό του 2020. Δεν είναι κάτι, δηλαδή, που ανήκει στο παρελθόν. Η Γουάιτ τόνισε ότι από τα σχεδόν 3.500 περιστατικά που έχουν διερευνηθεί, η Ομοσπονδία ήταν σε θέση να παρέχει λεπτομέρειες μόνο για τα 1.000.

«Αν και πολλές από τις καταγγελίες αφορούν το υψηλότερο επίπεδο του αθλητισμού, δεν μένουν αποκλειστικά σ' αυτό. Κάποια από τα επαναλαμβανόμενα ζητήματα, για τα οποία ενημερώθηκα από τις αναφορές, έχουν να κάνουν με bullying, μειωτικές συμπεριφορές, ακραίους τρόπους διαχείρισης βάρους, υπερβολική κούραση, χρήση υπερβολικής σωματικής δύναμης, προπόνηση με σοβαρούς τραυματισμούς, συναισθηματική κακοποίηση, εξαναγκασμό και φόβο ή απουσία δυνατότητας για παράπονα. Ένας κοινός τόπος στις αποκαλύψεις αυτών των περιστατικών ήταν το ότι η αρμόδια αρχή στη Βρετανία, η Βρετανική Ομοσπονδία, όχι μόνο απέτυχε να περιορίσει αυτές τις συμπεριφορές, αλλά ουσιαστικά τις έκανε αποδεκτές, στο κυνήγι της επιτυχίας εντός και εκτός συνόρων», έγραψε χαρακτηριστικά η Γουάιτ. 

Τον Αύγουστο το τελικό πόρισμα

Ο Άλαστερ Μαρκς, ο οποίος ανέλαβε χρέη προσωρινού εκτελεστικού διευθυντή της Ομοσπονδίας τον Ιανουάριο, υποστήριξε πως: «Είμαι πλήρως διαθέσιμος να βοηθήσω την έρευνα και να πάρουμε τις απαντήσεις που χρειάζονται, ώστε να γίνει το καλύτερο για τον αθλητισμό και τη γυμναστική. Είμαι συγκλονισμένος με τους ισχυρισμούς που άκουσα και ανήσυχος ότι κάποιοι αθλητές δεν αισθάνονται ότι η  φωνή τους μπορεί να ακουστεί και ότι αισθάνονται πως δεν έχουν μέλλον στο άθλημα. Δεν υπάρχει χώρος για καταχρήσεις στο άθλημά μας και είμαστε αποφασισμένοι να αλλάξουμε τα πράγματα για το καλύτερο».

Η Μισέλ Νορθ, επικεφαλής του οργανισμού NSPCC για την προστασία των παιδιών στον αθλητισμό, η οποία βοηθά την έρευνα, εξέφρασε επίσης την ανησυχία της για τα συμβάντα. «Οι νεαροί άνθρωποι θα πρέπει να είναι σε θέση να αφιερωθούν στο άθλημα που αγαπούν χωρίς φόβο, όμως αυτή η εσωτερική αναφορά, στην οποία συμπεριλαμβάνονται λεπτομέρειες από επικοινωνίες με την γραμμή βοήθειάς μας, δείχνει μια ανησυχητική εικόνα».

Η ολοκληρωμένη αναφορά της Γουάιτ, αναμένεται να δημοσιευτεί τον Αύγουστο του 2021. Ωστόσο, ήδη από τα πρώτα συμπεράσματα, είναι ξεκάθαρο πως εδώ και χρόνια υπήρχε ένα απόστημα, το οποίο κάποια στιγμή θα έσκαγε εκκωφαντικά. Και είναι δεδομένο πως τέτοιου είδους αποστήματα, δεν υπάρχουν μόνο στην Αγγλία.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr