Η γάτα και το σκατό της

Eγώ είμαι από επαρχία και πολλά πολλά δεν ξεύρω, οπότε θα αρκεστώ να καταγράψω τις σκέψεις μου στην απλούστερη δυνατή μορφή, μπας και συνεννοηθούμε χωρίς να χαθούμε στις διακλαδώσεις.

Η χώρα βρίσκεται στη δίνη ενός εκκωφαντικού σκανδάλου με πανθομολογούμενες διεθνείς προεκτάσεις.

Μάρτυρες που ζήτησαν και έλαβαν προστασία ώστε να καταθέσουν σε καθεστώς ανωνυμίας κατέδειξαν ευθύνες πολιτικών προσώπων.

Η θεσμική διαδικασία της διερεύνησης προβλέπει να εξεταστεί το θέμα από επιτροπές του Κοινοβουλίου.

Η Βουλή ελέγχεται πλήρως από το κόμμα που στεγάζει τους πιθανώς ενόχους και από τα μικρότερα, έμπιστα αδελφάκια του.

Η πολιτική ζωή της Ελλάδας έχει την κομματική πειθαρχία κορώνα στο κεφάλι της, οπότε είναι απίθανο να σηκώσει κεφάλι κάποιος βουλευτής, κόντρα στο συμφέρον του κόμματος με το οποίο εκλέχτηκε.

Οι πιθανώς ένοχοι διάλεξαν τη μέθοδο της στρεψοδικίας, με στόχο να γυρίσουν το ματς τούμπα και να καθίσουν στο εδώλιο τους κατηγόρους.

Οι πιθανώς ένοχοι και ασφαλώς κατηγορούμενοι απαιτούν το ξεκουκούλωμα των προστατευόμενων μαρτύρων, με γελοία επιχειρήματα περί διαφάνειας.

Οι προστατευόμενοι μάρτυρες θυμούνται τα περίεργα ατυχήματα που έστειλαν άλλους εμπλεκόμενους στον άλλο κόσμο και κρύβονται έντρομοι.

Οι κατηγορούμενοι κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να βγάλουν τα ονόματα των μαρτύρων στη φόρα, ώστε να τους πανικοβάλουν ακόμα περισσότερο.

Το διεθνές δίκαιο και οι αντιρρήσεις της δικαιοσύνης αγνοούνται επιδεικτικά, γραμμένες κάπου ανάμεσα στο μαύρο χιόνι και στα μέζεα των αυτοδύναμων κυβερνητών μας.

Τα συστημικά μέσα ενημέρωσης παίζουν ευχαρίστως το παιχνίδι εκείνων τους οποίους όφειλαν, στην υπηρεσία της αλήθειας, να εγκαλέσουν.

Η παραδοσιακή αριστερά παίζει το παιχνίδι εκείνων που θα όφειλε να εγκαλέσει, μόνο και μόνο επειδή οι κουκούλες της θυμίζουν τραυματικά βιώματα.

Το πολύκροτο σκάνδαλο χάνεται πίσω από άναρθρες υστερικές κραυγές δυνάμει κατηγορούμενων που παραδόξως συμπεριφέρονται σαν ένοχοι.

Η αξιωματική αντιπολίτευση αντιπολιτεύεται με ροχαλητά, ωσάν να την τρομοκρατεί το ενδεχόμενο μελλοντικής επιστροφής στην εξουσία με τις τόσο άβολες καρέκλες.

Ο κοσμάκης κοιμάται όρθιος και παρακολουθεί με δάκρυα νοσταλγίας στα μάτια το νεκροζώντανο κανάλι του Μαρινάκη.

Ο γιδοβοσκός Πολάκης καπνίζει.

Σε κάποια άλλη χώρα, με λαό που σέβεται τον εαυτό του και τον τόπο του, η υπόθεση της ανερυθρίαστης συγκάλυψης θα είχε τελειώσει πολύ πριν σκεπάσει η γάτα την πρώτη δύσοσμη κουράδα.

Ο κόσμος θα κατέβαινε στους δρόμους οργισμένος από το κύμα της διαφθοράς, η χώρα θα παρέλυε, η κυβέρνηση θα έπεφτε ή θα υποχωρούσε, τετέλεσται, θα ζούσαν αυτοί κακά και εμείς καλύτερα.

Είναι περίπλοκο και όμως τόσο απλό. Η ξεδιαντροπιά τελειώνει όταν της βάλεις εσύ τρικλοποδιά. Με την ψήφο σου όταν φτάσει η ώρα της κάλπης ή με τη διαμαρτυρία σου στο υπόλοιπο της τετραετίας.

Όταν καθίσουν σε σκαμνί οι αθώοι, τσουρουφλιστούν σε κάποιο καμένο αυτοκίνητο οι μάρτυρες και παραδοθούν πάλλευκοι στην κοινωνία οι άθλιοι με τα λαδωμένα χέρια, το εξωφρενικό συγχωροχάρτι θα έχει τη δική σου υπογραφή.

Το ίδιο και η ταφόπλακα των ξεκουκουλωμένων, που πίστεψαν ότι οι θεσμοί είναι θεσμοί και όχι έωλο μπορντέλο.

Αρκετά, όμως, με τις ανοησίες και με το ανιαρό Κανάλι της Βουλής. Σας αφήνω γιατί ξαναρχίζουν τα «Μαύρα Μεσάνυχτα» στο Μέγκα.

Το σήριαλ που περιγράφει με δύο λέξεις στον τίτλο του τη νυχτωμένη Ελλάδα του 2021.