Η ένοχη σιωπή του κράτους

Σήμερα, Παρασκευή, το σκηνικό στη Βουλή θύμιζε κακοστημένη επιθεώρηση, από αυτές που το Μέγαρο Μαξίμου ανεβάζει όταν οι «άριστοι» που το απαρτίζουν βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε για άλλη μια φορά τον ολισθηρό δρόμο της θεσμικής δειλίας. Η καταδίκη των τεσσάρων ιδιωτών για το σκάνδαλο που εμπλέκει ΕΥΠ και Predator δεν ήταν απλώς μια δικαστική είδηση της σειράς, αλλά η επίσημη σφραγίδα για την ύπαρξη ενός σκοτεινού παρακρατικού μηχανισμού κατασκοπείας –όπως είχε αποκαλύψει από την πρώτη στιγμή το Documento–  που λειτουργούσε υπό την υψηλή εποπτεία του πρωθυπουργικού γραφείου. Και τι σχολίασε επί αυτού ο Πρωθυπουργός στη Βουλή; Τίποτα στην ουσία. Προτίμησε να αναλωθεί σε θεωρίες για την ενέργεια, την ακρίβεια και γενικολογίες περί κράτους δικαίου προσποιούμενος ότι όλα πάνε καλά στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.

Το ροκάνισμα του χρόνου

Η εμφάνιση του κ. Μητσοτάκη στη Βουλή χαρακτηρίστηκε από τη γνώριμη, πλέον, αλαζονεία του ανθρώπου που θεωρεί ότι το κράτος αποτελεί προσωπικό του φέουδο. Στην πρωτολογία του, αφού άκουσε τον Νίκο Ανδρουλάκη να του παραθέτει το βαρύ «κατηγορώ» της δικαστικής απόφασης, υποσχέθηκε με περίσσιο θράσος ότι θα τοποθετηθεί στη δευτερολογία του. Ήταν η κλασική μέθοδος του ροκανίσματος του χρόνου. Υπόσχεσαι απαντήσεις για να αποφύγεις τον άμεσο διάλογο και τη ζωντανή αντιπαράθεση, και στη συνέχεια, στο τελευταίο λεπτό της δευτερολογίας σου, όταν ο πολιτικός αντίπαλος δεν έχει πια το δικαίωμα του λόγου, πετάς μια γενικόλογη πρόκληση για «συζήτηση περί κράτους δικαίου» και αποχωρείς εν μέσω χειροκροτημάτων από τους πρόθυμους της κοινοβουλευτικής σου ομάδας.

Ο Πρωθυπουργός δεν ψέλλισε ούτε μία λέξη για την ουσία της υπόθεσης και το γεγονός ότι το Πλημμελειοδικείο, καταδικάζοντας τους τέσσερις ιδιώτες σε συνολικά 126 χρόνια φυλάκισης, έστειλε τα πρακτικά στην εισαγγελία για να διερευνηθεί το κακούργημα της κατασκοπείας. Προτίμησε να φιλοτεχνήσει μια μαγική εικόνα για τις τιμές του ρεύματος, την ίδια στιγμή που το μισό του υπουργικό συμβούλιο, πολιτικοί αντίπαλοι, η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, δημοσιογράφοι και δικαστικοί λειτουργοί βρίσκονταν καλωδιωμένοι από την ΕΥΠ και τους εκλεκτούς συνεργάτες του Μαξίμου.

Η ουσία του σκανδάλου

Για να μην επιτρέψουμε στη λήθη να επικρατήσει, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε μερικά από αυτά που ο κ. Μητσοτάκης επιχείρησε να αποσιωπήσει. Οι καταδικασθέντες δεν ήταν τυχαία πρόσωπα που έδρασαν στο κενό. Ήταν οι άνθρωποι που σε ένα ενιαίο σύστημα με την ΕΥΠ παγίδευαν τον Αρχηγό της Αστυνομίας την ώρα που ο ένας εξ αυτών απολάμβανε 24ωρη αστυνομική προστασία. Οι καταδικασθέντες ταξίδευαν με C-130 σε επίσημες κρατικές αποστολές με τον Υπουργό Άμυνας, ενώ ταυτόχρονα παρακολουθούσαν τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ. Πρόκειται για ένα δίκτυο που εξασφάλιζε άδειες εξαγωγής του Predator με κυβερνητικές υπογραφές και λάμβανε προκαταβολικά τις ερωτήσεις των βουλευτών της ΝΔ στην Εξεταστική Επιτροπή για να προετοιμάσει τους μάρτυρές του.

Αυτά τα στοιχεία δεν αποτελούν εφευρέσεις «ρυπαρών δικτύων», αλλά πορίσματα μιας ακροαματικής διαδικασίας που εκθέτει ανεπανόρθωτα την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Η ένοχη σιωπή του Πρωθυπουργού για όλα τα παραπάνω, ενώ από τη πρώτη στιγμή είχε θέσει εαυτόν ως επικεφαλής της ΕΥΠ, όπως και για τις σχέσεις του περιβάλλοντος του με τους πρωταγωνιστές του σκανδάλου, βοά και επιβεβαιώνει την πλήρη κάλυψη ενός οργανωμένου παρακρατικού μηχανισμού που υπονόμευσε τους θεσμούς και τη Δημοκρατία.

Το γεγονός ότι πλέον η έρευνα επεκτείνεται προς την κατεύθυνση της κατασκοπείας αλλάζει άρδην τα δεδομένα. Ο θεσμικός κορμός της χώρας τέθηκε υπό το φάσμα της κατασκοπείας από πρώην Ισραηλινούς πράκτορες της Intellexa. Ποιος επέτρεψε σε αυτούς τους πρώην πράκτορες μιας ξένης χώρας να στήσουν ένα σύστημα παρακολούθησης στην καρδιά της Αθήνας; Ποιος χρηματοδότησε την παγίδευση κρατικών λειτουργών μέσω προπληρωμένων καρτών που συνδέονταν με μισθοδοτούμενους της ΕΥΠ; Η αποκαλυπτική σιωπή των θυμάτων υπουργών και όχι μόνο, που τελικά δεν κατέθεσαν ποτέ μήνυση για την παρακολούθησή τους, οδηγεί στο μοναδικό λογικό συμπέρασμα. Το Predator δεν ήταν μια υπόθεση που εμπλέκει απλώς ιδιώτες, αλλά ένα εργαλείο εκβιασμού του πολιτικού συστήματος. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίζεται πλέον ως ένας Πρωθυπουργός σε αποδρομή, αρνούμενος να αναλάβει την πολιτική ευθύνη για το παρακράτος που γιγαντώθηκε δίπλα του, εάν όχι μαζί του, επιλέγοντας να κυβερνά με τη σιωπή και τη συγκάλυψη.

Διαβάστε επίσης:

Σκάνδαλο υποκλοπών: Απόφαση σταθμός – Απορρίφθηκε η αγωγή Δημητριάδη, δικαίωση για «Εφ.Συν.» και Reporters United

Μαρινάκης για υποκλοπές: «Να αποφασίσουν στην αντιπολίτευση αν τελικά εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη»

Νίκος Ανδρουλάκης: Ήττα του παρακράτους η απόφαση για το Predator

Ο κυβερνητικός σανός των «εθνικών επιτυχιών»

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr