Η ακροδεξιά στο κοινωνικό επίπεδο

Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης είναι αυτονόητη ανάγκη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι είναι μόνο ένα πρώτο βήμα. Το ουσιαστικό είναι να ξεμπερδεύουμε με την ακροδεξιά νοοτροπία.

Έφη Κάννερ 05/10/2020 | 07:00

Γιατί αν η Χρυσή Αυγή και ό,τι αυτή αντιπροσωπεύει δεν καταδικαστεί στις συνειδήσεις των πολιτών, σύντομα ένα άλλο αντίστοιχο σχήμα θα πάρει τη θέση της. 

Οι νοοτροπίες, ως γνωστόν, αλλάζουν πιο αργά και βασανιστικά από τις νομοθετικές ρυθμίσεις. Και δυστυχώς οι ακροδεξιές αντιλήψεις – η ξενοφοβία, ο αντισημιτισμός, η συνωμοσιολογία, ο σεξισμός- είναι βαθιά ριζωμένες στην ελληνική κοινωνία και διαχέονται σε όλο το πολιτικό φάσμα. Πώς λοιπόν θα αλλάξουν αυτές, όταν η κυβέρνηση και η ΕΕ τις υποδαυλίζουν με κάθε τρόπο, αντιμετωπίζοντας τους πρόσφυγες ως παρίες, όντα που στερούνται κάθε ανθρώπινου δικαιώματος, όταν ανερυθρίαστα διατυπώνονται απόψεις του τύπου «να ανοίξουν για τους πρόσφυγες οι Μακρόνησος και η Γυάρος», όταν το μάθημα της ιστορίας επιστρέφει στις γνωστές, ξεπερασμένες συνταγές τις πατριδοκαπηλείας; 

Εύκολες συνταγές δεν υπάρχουν. Υπάρχουν όμως ατομικές και συλλογικές παρεμβάσεις που μπορούν να κάνουν σημαντική διαφορά. Η μάχη κρίνεται στο επίπεδο της καθημερινότητας: στις ατομικές και συλλογικές πρωτοβουλίες εκπαιδευτικών και συλλογικών φορέων, στις παρεμβάσεις από δημοτικούς φορείς, πολιτιστικούς συλλόγους κ.λπ. Και κυρίως στην εγρήγορση του καθενός/της καθεμιάς στο περιβάλλον του/της. Να μην αφήνουμε αναπάντητες ρατσιστικές απόψεις που κυκλοφορούν ευρύτατα και ανακύπτουν σε ανύποπτο χρόνο. Να προστατεύουμε τη δημοκρατική νομιμότητα, όποτε αυτή βάλλεται. Αυτά είναι απαραίτητα στους καιρούς που ζούμε. 

Όταν το αυγό του φιδιού σκάσει κανείς δεν μπορεί να είναι ασφαλής. Μετά τους πρόσφυγες, επόμενος στόχος θα είναι όσοι/ες αποκλίνουν από τις κυρίαρχες απόψεις και τα κοινωνικά πρότυπα, όσοι/ες εκφράζουν διαφωνίες με τις οποιεσδήποτε κρατικές πολιτικές.

«Μη στέλνεις ποτέ να ρωτήσεις για ποιον χτυπάει η καμπάνα. Η καμπάνα χτυπάει για σένα», (Ernest Hemingway, Για ποιον χτυπά η καμπάνα, Εκδ. Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος, Αθήνα 1998).

* Η Έφη Κάννερ είναι επίκουρη καθηγήτρια Τουρκικής Ιστορίας στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.