Η αβάσταχτη ελαφρότητα της σαχλαμάρας του … νεοφιλελευθερισμού

Η Ιερά Σύνοδος, η κυβέρνηση και τα συστημικά ΜΜΕ είναι οι βασικοί και ουσιαστικοί υπεύθυνοι για την κατάσταση που βιώνει η χώρα, όχι τόσο γιατί τα μέτρα προστασίας του πληθυσμού καθυστέρησαν να τεθούν σε εφαρμογή, αλλά κυρίως γιατί είπαν εσκεμμένα ψέματα, διαστρέβλωσαν και αποσιώπησαν την αλήθεια και τελικώς παραπλάνησαν τον κόσμο χάνοντας πολύτιμο χρόνο, ώστε να οργανώσει το κράτος τις υγειονομικές υπηρεσίες, θέτοντας έτσι σε μεγάλο κίνδυνο την κοινωνία.

Ευάγγελος Κωνσταντέλος 19/03/2020 | 11:07

Η Ιερά Σύνοδος, η κυβέρνηση και τα συστημικά ΜΜΕ είναι οι βασικοί και ουσιαστικοί υπεύθυνοι για την κατάσταση που βιώνει η χώρα, όχι τόσο γιατί τα μέτρα προστασίας του πληθυσμού καθυστέρησαν να τεθούν σε εφαρμογή, αλλά κυρίως γιατί είπαν εσκεμμένα ψέματα, διαστρέβλωσαν και αποσιώπησαν την αλήθεια και τελικώς παραπλάνησαν τον κόσμο χάνοντας πολύτιμο χρόνο, ώστε να οργανώσει το κράτος τις υγειονομικές υπηρεσίες, θέτοντας έτσι σε μεγάλο κίνδυνο την κοινωνία. 

Το να λέει κανείς την αλήθεια, και μάλιστα εν μέσω πανδημίας, σημαίνει πως κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί, για να περιγράψει τα γεγονότα με ευθύτητα και ειλικρίνεια. Ο καθένας μπορεί να έχει περιορισμένη γνώση των λεπτομερειών (του ιού ή της πανδημίας) ή να έχει και προκαταλήψεις. Το κρίσιμο όμως σημείο είναι, ότι αυτός που λέει την αλήθεια καταβάλει συνειδητή προσπάθεια, να ξεπεράσει τις όποιες προκαταλήψεις ή τα όποια εγωιστικά κίνητρα, που ενδεχομένως έχει, ώστε να εκθέσει τα σημαντικά στην κοινωνία, όσο πιο αμερόληπτα μπορεί. Η παραπλάνηση, από την άλλη, έγκειται στο ότι και οι τρείς προαναφερθέντες υπεύθυνοι, ηθελημένα είχαν σκοπό να εμποδίσουν την κοινωνία, να μάθει την πλήρη αλήθεια για τη σπουδαιότητα της κατάστασης. Με άλλα λόγια, όλες τις προηγούμενες εβδομάδες αποδείχτηκε πως η Εκκλησία, η κυβέρνηση και οι δημοσιογράφοι είχαν ως άμεσο επιδιωκόμενο στόχο, να μη δοθεί μια ειλικρινής και πλήρης περιγραφή των γεγονότων και της τραγωδίας που βιώνει η ανθρωπότητα. 

Οι εκπρόσωποι αυτών των θεσμών έλεγαν ψέματα, γνωρίζοντας ότι ψεύδονται, με την ελπίδα όσα παρουσίαζαν να γίνουν πιστευτά ή απλώς ήλπιζαν πως η πανδημία θα παραμείνει επιδημία. Το ψέμα είναι μια ενεργητική πράξη, που στοχεύει στην παραπλάνηση του κοινού στόχου, που είναι η παραπλάνηση του λαού. Το ψέμα μπορεί να έγκειται στην επινόηση γεγονότων, άσχετων με το ζήτημα που μας αφορά, καθώς επίσης και στην άρνηση των γεγονότων που όλοι γνωρίζουμε, πως συμβαίνουν σε άλλα κράτη. Τα περισσότερα βέβαια που ακούστηκαν τις τελευταίες δύο εβδομάδες δείχνουν την ανειλικρινή σύνδεση της κατάστασης με άλλα άσχετα θέματα, που οδήγησαν στην προβολή χαλκευμένων πληροφοριών από την κυβέρνηση, τους Μητροπολίτες και τους δημοσιογράφους. Όλη αυτή η δημόσια ψευδολογία ήταν μια επινόηση μιας άλλης «αλήθειας». Επομένως, όλοι αυτοί οι ψεύτες οδήγησαν την κοινωνία ηθελημένα σε λανθασμένα συμπεράσματα, χωρίς ωστόσο να διατυπώσουν ρητά και ξεκάθαρα μια ουσιαστική θέση. Η διαστρέβλωση, από την άλλη, όμως διαφέρει από το ψέμα. Διαστρέβλωση υφίσταται, όταν κάποιος που επικοινωνεί μια πληροφορία τονίζει ορισμένα γεγονότα και τα συνδέει κατά τρόπο τέτοιο, που τον εξυπηρετεί, ενώ ταυτόχρονα υποβιβάζει ή αγνοεί όσα δεν τον εξυπηρετούν. Η διαστρέβλωση της αλήθειας για την πανδημία, αφορά την ερμηνεία της πραγματικότητας που βιώνει ο κόσμος, με τρόπο τέτοιο που επιτρέπει στην Εκκλησία και την κυβέρνηση να περιγράφουν τα πράγματα όπως τους βολεύουν. Εξάλλου στη διαστρέβλωση δεν γίνεται καμιά προσπάθεια να δοθεί μια απολύτως ακριβής περιγραφή της πανδημίας, αφού η διαστρέβλωση των γεγονότων συνίσταται στην υπερβολή ή τη στρέβλωση και όχι τόσο στην παραποίηση της αλήθειας.

Όλα αυτά όμως αποτελούν το σκοπό για τον οποίο έμεινε η κοινωνία απροστάτευτη και χωρίς ενημέρωση τις τελευταίες εβδομάδες. Η μεθοδολογία όμως που ακολουθείται είναι η αβάσταχτη ελαφρότητα της σαχλαμάρας του … νεοφιλελευθερισμού. Ο Αμερικανός φιλόσοφος, Χάρρυ Φράνκφουρτ, στο βιβλίο του On Bullshit (1986) ξεκαθαρίζει, ότι η σαχλαμάρα ή μπουρδολογία είναι θεμελιωδώς διαφορετική από το ψέμα, την διαστρέβλωση και την παραπλάνηση, καθώς ο σαχλός ουσιαστικά αδιαφορεί για το αν λέει ή όχι την αλήθεια, καθώς η αξία της αλήθειας των δηλώσεών του δεν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ούτε έχει πρόθεση να την πει, αλλά ούτε και να την κρύψει. Απλά λέει σαχλαμάρες … οι οποίες γίνονται ανεκτές. Έτσι αυτό εξελίχθηκε σε μεθοδολογία από τους τρείς βασικούς υπεύθυνους, βασιζόμενοι στο γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι σίγουροι για την ικανότητά τους να αναγνωρίζουν τις σαχλαμάρες του Γεωργιάδη, του Μπογδάνου, του Πορτοσάλτε, του Παπαδημητρίου, του Μητσοτάκη και των Μητροπολιτών και να μην τους παίρνουν στα σοβαρά, άρα και κατ’ επέκταση να μην παίρνουν στα σοβαρά την κατάσταση και την πανδημία. 

Το επόμενο στάδιο της μπουρδολογίας, ως μεθοδολογία, αφορά τη στιγμή που θα αποδειχτεί το εύρος της επικινδυνότητας της κατάστασης. Τότε οι ίδιοι οι μπουρδολόγοι σταδιακά θα εμφανίζονται στη δημόσια σφαίρα, αρχικά προσποιούμενοι τους συμπάσχοντες και τους λογικούς και σε δεύτερο στάδιο θα προσπαθήσουν να περιορίσουν  τη σαχλαμάρα τους. Όταν η υποχώρηση της πανδημίας αρχίσει να διαφαίνεται, η δημόσια σφαίρα και ο δημόσιος διάλογος θα κατακλιστούν από θεωρίες συνωμοσίας και μεσσιανικές ασυναρτησίες, αποτρέποντας και πάλι την κοινωνία από τη σωστή ενημέρωση. Τότε θα αρχίσουν οι συνήθεις ύποπτοι, να παραπλανούν και πάλι την κοινή γνώμη, ότι δηλαδή ο ιός φτιάχτηκε σε σκοτεινά εργαστήρια, για να μειώσουν τον πληθυσμό ή ότι το εμβόλιο υπήρχε, αλλά οι πολυεθνικές του φαρμάκου το φιλούσαν σαν επτασφράγιστο μυστικό, για να το διοχετεύσουν στην αγορά αργότερα, με σκοπό να πλουτήσουν. Θα αρχίσουν τόσο οι πανελλαδικώς αναγνωρισμένοι φαιδροί της δημοσιογραφίας και της πνευματικής μόλυνσης, όσο και οι σοβαροφανείς επιχειρηματίες της ενημέρωσης, να φιλοξενούν και να προβάλουν από την αρχή όλους τους παράουρους, εξοστρακίζοντας την ευθύνη που βαραίνει τους πραγματικούς ενόχους. Ακόμη και η Εκκλησία θα απελευθερώσει κάθε είδους αιρετικό φληνάφημα από φανατικούς ή θα βρει άλλοθι σε ιεράρχες, που είχαν εκφράσει ενστάσεις για τις αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου, αποβλέποντας στην επικράτηση της ρητορικής περί πολυφωνίας. 

Όμως από τώρα αλλά και μετά την ομαλοποίηση της κατάστασης δεν υπάρχει γυρισμός. Οι υπεύθυνοι φέρουν το στίγμα της παραπλάνησης και θα λογοδοτήσουν. Όσο και να φλυαρεί ο Άδωνις Γεωργιάδης θα είναι ο πρώτος μαζί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που όχι μόνο επέτρεψαν την παραπλάνηση του κόσμου, αλλά συνέβαλαν συνειδητά στο να τεθεί η υγεία του λαού σε άμεσο κίνδυνο. Τα παιχνίδια εξουσίας με την Εκκλησία ξεγύμνωσαν τον ανύπαρκτο πολιτικό σχεδιασμό της ακροδεξιάς κυβέρνησης και την υποκρισία της. Ακόμη και οι ψίθυροι από δεξιά χείλη, ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές του Μητσοτάκη στην υγεία δεν αποδίδουν, είναι μια εσωτερική κραυγή διάσωσης. Σε λίγο καιρό με προτροπή Θεοδωρικάκου θα αρχίσουν την επικοινωνιακή τακτική της αβάσταχτης ελαφρότητας της σαχλαμάρας, κατά την οποία τόσο η κυβέρνηση όσο και η Εκκλησία θα προσπαθούν να υποβαθμίσουν την κατάσταση. Δικαιολογίες περί αποφυγής πανικού, γενικευμένης σύγχυσης και κοινωνικής αναταραχής ή κηρύγματα περί θελήματος του Θεού, δεν θα έχουν χώρο στο δημόσιο διάλογο. Θα πρέπει να κατανοήσουμε, ότι το ανοσιούργημα που διαπράχθηκε σε βάρος του τόπου και του λαού μας στη σύγχρονη ιστορία από τους μικρόνοες της πολιτικής και πνευματικής ζωής, θα αλλάξει άρδην την νοοτροπία ανοχής και πρόσληψης κάθε μορφής φαιδρότητας και ελαφρότητας στο δημόσιο βίο.

Οι δικηγορικοί σύλλογοι πρέπει να εξετάσουν το βαθμό στον οποίο η κυβέρνηση, η Εκκλησία και τα συστημικά ΜΜΕ, φέρουν ποινικές ευθύνες. Η κοινωνία δείχνει το δρόμο όλο αυτόν τον καιρό. Η ρητορική ορισμένων του Σύριζα όμως να υποβαθμίσουν την εγκληματική καθυστέρηση της κυβέρνησης σε ιδεολογικό επίπεδο, εξανθρωπίζοντάς την, θα απορριφθεί από το λαό. Η ιδεολογική ετερότητα ανάμεσα σε αριστερά και δεξιά αναβαθμίζει κάθε παράσιτο, που τόσες εβδομάδες παίζει με τη δημόσια υγεία, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο να ισχυριστούν, ότι πρόκειται για πολιτικές διώξεις ή σκευωρίες και όχι ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες για τη διαχείριση της πανδημίας και της παραπλάνησης του λαού. Η έκθεση του πληθυσμού στον άμεσο κίνδυνο της πανδημίας δεν είναι θέμα ιδεολογίας …  αλλά σκοπιμότητας. Εξάλλου τα παρασιτικά ανδρείκελα δεν έχουν ιδεολογία … είναι απλά παράσιτα. 

Όλα αυτά τα χρόνια τα ίδια πρόσωπα έπαιξαν με τη αξιοπρέπεια του κόσμου, την οικονομία του, την ασφάλειά του, το φιλότιμό του, το μέλλον της νεολαίας του, τα νεύρα του, τη λογική του· όμως να παίζουν τόσο απροκάλυπτα με τη ζωή και το θάνατό του για μικροπολιτικές σκοπιμότητες ή για λόγους πολιτικής επιβίωσης ή ασυλίας από ποινικές πράξεις, που τους βαραίνουν από το παρελθόν … αυτό ο λαός δεν θα το επιτρέψει. Η έκθεση ολόκληρου του λαού στον κίνδυνο θα αλλάξει άρδην το πολιτικό τοπίο, περισσότερο από ότι το άλλαξε η οικονομική κρίση. Τίποτα δεν θα είναι όπως παλιά και εκεί χρειάζεται το θάρρος και η αποφασιστικότητα, να παρθούν οι μεγάλες αποφάσεις και όχι να αναζητά λύσεις δύο εβδομάδες μια ολόκληρη αντιπολίτευση τί να προτείνει ή για το πού θα βρεθούν τα χρήματα, προκειμένου να στηριχτεί η οικονομία και η κοινωνία, αφήνοντας τόση νεοφιλελεύθερη σαχλαμάρα ανεξέλεγκτη να παραπλανά.  

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr