Χτυπούν (ακόμα) στην ταράτσα τον Αντρέα

Είχα την τύχη και την τιμή (κυρίως) να γνωρίσω τον Αντρέα Λεντάκη. Για τους νεότερους να πω, πως μιλάω για τον Αντρέα στο τραγούδι «Το σφαγείο», που έγραψε ο Θεοδωράκης.

Γράφει ο Διονύσης Τσιλιμιδός 01/03/2021 | 20:49

Με τον Μίκη ήταν στο διπλανό κελί, εμείς στο διπλανό διαμέρισμα με τον αδελφό του τον Μιχάλη, με τον οποίο είχαμε μεγάλη οικογενειακή φιλία. Ο πατέρας μου κάποια μέρα με αφορμή μια συνάντησή μας στην πολυκατοικία μας στα Εξάρχεια, με κάθισε κάτω και μου είπε όλη την ιστορία, αυτού του σεμνού, ευγενικού και πάντα χαμογελαστού ανθρώπου.


Για τους αγώνες του στα Ιουλιανά (που μεταφέρθηκε με ρήξη σπλήνας στο νοσοκομείο), για την αφαίρεση της ιθαγένειας, για τα χρόνια της Χούντας, για τη σύλληψή του (όταν γεννιόμουνα εγώ) τον Οκτώβρη του ’67 (τέσσερα χρόνια φυλακές κι εξορία) και για τα απάνθρωπα βασανιστήρια που βίωσε.
Ξαναβρεθήκαμε πολλές φορές με τον Αντρέα Λεντάκη. Σε γάμους, βαφτίσια και πάντα είχα στο μυαλό μου τα λόγια του πατέρα μου. Ωστόσο, δεν του είπα ποτέ πόσο θαύμαζα τα όσα είχε καταφέρει στη ζωή του. Μέχρι που κάποια φορά δεκαετία του ’90 πια, τον είδα να έρχεται στο κανάλι που δούλευα τότε, καλεσμένος πολιτικής εκπομπής. Χαιρετηθήκαμε και μου ζήτησε αν είχα να του δανείσω μια γραβάτα. Ήταν τότε στην Πολιτική Άνοιξη κι είχε ήδη θέσει θέμα αποφυλάκισης των χουντικών. Ήταν η ευκαιρία μου. Μέχρι να του φτιάξω τον κόμπο, χωρίς κανένα πρόλογο μ ακούω να του λέω, «μα πως είναι δυνατόν, εσείς που βασανιστήκατε τόσο πολύ απ αυτούς, να λέτε πως αρκετά τιμωρήθηκαν»; Με κοίταξε με το ίδιο χαμόγελο που είχε πάντα και μου είπε το ίδιο που έλεγε και στις δημόσιες τοποθετήσεις του.

«Η δημοκρατία μας δεν κινδυνεύει πια, η δημοκρατία δεν εκδικείται».


Τον ξαναθυμήθηκα αυτές τις μέρες με την απεργία πείνας του Κουφοντίνα. Κι αν τον είχα μπροστά μου, θα του έλεγα ένα μεγάλο ευχαριστώ. Για εκείνη τη φράση του, που μου «ξεκλείδωσε» το πραγματικό νόημα της λέξης ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Που δεν είναι σε καμία περίπτωση «Νέα» ή παλιά. Είναι απλά δημοκρατία. Με νόμους και τιμωρίες. Σύμφωνα με το Σύνταγμα. Αυτό υπαγορεύει ένα Κράτος Δικαίου. Κι αυτό δεν θα έπρεπε να αίρεται από καμία θυμωμένη Νικολάου κι από κανέναν εκδικητικό Μητσοτάκη. Όσο ανέμελος και κατώτερος των περιστάσεων κι αν έχει αποδειχθεί. Και μπορεί η Ντόρα να είπε
αναφερόμενη στα της Ικαρίας ξεφτιλίκια, πως «έπρεπε να προστατεύσουν τον πρωθυπουργό» σαν να επρόκειτο για κανένα ανήλικο ή μειωμένου καταλογισμού άτομο, αλλά η ίδια τώρα γιατί δεν του εξηγεί πόσο επικίνδυνη μπορεί να αποδειχθεί αυτή η εμμονή του να «σκοτώσει» έναν (11 φορές ισόβια και 25 χρόνια) καταδικασμένο για τα εγκλήματά του; Επί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη δεν αποφυλακίστηκε τελικά ο Παττακός για λόγους υγείας, για να μπορεί να καμαρώνει σήμερα ο Άδωνις πως έχει αυτόγραφό του με αφιέρωση; Εκτός από αυλοκόλακες, ένας σοβαρός άνθρωπος δεν κυκλοφορεί ούτε κατά τύχη στο Μαξίμου, να του πάρει το κινητό απ τα χέρια και να του πει
«σοβαρέψου»;


Εντάξει λοιπόν, θα κάνω κι εγώ μια προσπάθεια. Όλοι όσοι μιλάμε για «δολοφονία» Κυριάκο, είμαστε απλά Συριζαίοι και στηρίζουμε την τρομοκρατία; Έτσι μας ξεπετάς; Χιλιάδες πανεπιστημιακοί, διανοούμενοι, δικηγόροι, καλλιτέχνες, είναι υποστηρικτές των πράξεων του Κουφοντίνα; Γιατί επιμένεις να τον δεις νεκρό; Για να μην κακοκαρδίσεις το ακροδεξιό κοινό σου που το πίκρανες με την πλήρη αποδοχή της Συμφωνίας των Πρεσπών στην οποία (μεταξύ άλλων) πάτησες για να γίνει πρωθυπουργός; Για ν’ αλλάξεις την ατζέντα των τελευταίων ημερών και να «στρέψεις» τους προβολείς από (την προσωπική σου επιλογή) τον Λιγνάδη και τους άλλους 2 (επίσημα) καταμετρημένους Νεοδημοκράτες παιδεραστές;

Παρεμπιπτόντως στους πόσους παιδεραστές οφείλει να παραιτηθεί μια κυβέρνηση; Δυο λόγια συμπαράστασης για όλους τους υπόλοιπους καταγγέλλοντες (εκτός από την Μπεκατώρου) δεν βρήκες; Αλήθεια, είσαι περήφανος για τις εικόνες στο Αριστοτέλειο με τον φοιτητή που έσερναν με το κεφάλι στην άσφαλτο οι ΜΑΤατζήδες του Χρυσοχοϊδη σου; Για τον ίδιο τον Χρυσοχοϊδη στον (μίλα μου για ντολμαδάκια) Χατζηνικολάου να λέει «αυτοί που έκαψαν 100 ανθρώπους» για να δικαιολογηθεί για το κλείσιμο της Εθνικής οδού; Για το 10ήμερο μπλακάουτ στη Βορειοανατολική Αττική που έφερε μέχρι και τον Στέφανο Μάνο στα... κάγκελα; Για τα 22 γαλάζια στελέχη που έφαγαν (αυτό δηλαδή που ξέρετε καλύτερα στο κόμμα σου) τη σειρά για το εμβόλιο; Την εμμονική εκδικητικότητα που δείχνεις στον Βαξεβάνη (αποκλείοντάς τον προκλητικά από οποιαδήποτε οικονομική ενίσχυση) επειδή δεν «προσκυνάει» εσένα και το στεφάνι σου θα την βιώσουμε όλοι όσοι σου αντιστεκόμαστε; Για ποιο απ’ όλα αυτά (που θα ‘πρεπε κανονικά να ντρέπεσαι) θέλεις τον Κουφοντίνα νεκρό; Μπορείς επίσης, να μας πεις τι κάνουν σήμερα οι δολοφόνοι Καλαμπόκας και Κορκονέας, να δω κάτι;


Θα μπορούσα να σε ρωτάω πολλές ώρες γιατί ως γνωστόν, παράγεις περισσότερα σκάνδαλα απ’ όσα μπορούν να κουκουλώσουν τα καλοταϊσμένα σου κανάλια, (την ώρα που 550.000 άνεργοι όπως εγώ, δεν πήραν ούτε ευρώ τσακιστό εν μέσω πανδημίας) αλλά πρέπει να επιστρέψω στο καθήκον μου. Στην (πάσχουσα από Αλτσχάϊμερ) μητέρα μου. Αυτή είναι η δική μου «εργασία». Και που είσαι; Η μητέρα μου δικαιούται ένα επίδομα που ουδέποτε έχω κάνει τις ενέργειες για να το πάρει. Σε αντίθεση με σένα, που εκτός από τα δάνεια που χρωστάς, είχες το απύθμενο θράσος να ζητήσεις το 2019 (κι ενώ άνθρωποι στην Κρήτη καταστράφηκαν ολοσχερώς) αποζημίωση 3.250 ευρώ, δηλώνοντας «γεωργός», για 50 ελιές. Και υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που αμφισβητούν το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, την ώρα που ο Τσίπρας σου άφησε στα ταμεία 37 δις;


Κάπου ντροπή ρε Κυριάκο… Εύχομαι, έστω και αυτή την ύστατη ώρα για τη ζωή του Κουφοντίνα, να καταλάβεις πως θα φέρεις ακεραία την ευθύνη. Θα μείνεις στην ιστορία (στις πιο μαύρες σελίδες της) ως ο πρώτος πρωθυπουργός που έστειλε στο θάνατο, απεργό πείνας που μοναδικό του αίτημα ήταν να αντιμετωπιστεί σύμφωνα με το Κράτος Δικαίου για το οποίο τόσο κόπτεσαι. Κι ίσως τότε, ακόμα και τα παπαγαλάκια σου να θέλουν, αλλά δεν θα μπορούν να σε σώσουν. Ναι Αντρέα Λεντάκη. Η δημοκρατία τιμωρεί, δεν εκδικείται!


Εκτός από τον πατέρα μου, με βοήθησες κι εσύ να συνταχθώ από νωρίς στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Θα ‘θελα να μπορούσες ν ακούσεις το από καρδιάς «ευχαριστώ» μου!!