Χαμός με την απαγγελία της Ιλιάδας από τον Μπόρις Τζόνσον – Τα είπε όμως σωστά;

Ο νεοεκλεγείς πρωθυπουργός της Βρετανίας και… εκτελεστής του Brexit, Μπόρις Τζόνσον κατάφερε να γίνει πρώτο θέμα σήμερα αφού σε ζωντανή εκπομπή άρχισε να απαγγέλλει απ’ έξω το προοίμιο της Ιλιάδας του Ομήρου.

Το κατόρθωμά του είναι εντυπωσιακό, ειδικά αν αναρωτηθούμε πόσοι Έλληνες που έχουμε διδαχτεί την Ιλιάδα θα μπορούσαμε να το κάνουμε.

Ωστόσο, ο Τζόνσον δέχεται και κριτική, καθώς όπως φαίνεται δεν τα έκανε και όλα τέλεια.

Μάλιστα  η γαλλική εφημερίδα «Liberation» ζήτησε την άποψη του Καθηγητή Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου της Πικαρδίας, Μανό Μπρουιγέ. Σύμφωνα με τον καθηγητή, «ο πρώην δήμαρχος του Λονδίνου έχει αρκετά καλή μνήμη. Απαγγέλλει τους πρώτους 36 στίχους της Ιλιάδας, αλλά είναι αλήθεια ότι υπάρχουν λάθη: ξεχνά τα στίχους 8, 15, 16, 18 έως 23 και 32, και κάνει κάποια λάθη στα ελληνικά τα οποία μου δείχνουν σαφώς ότι δεν καταλαβαίνει. Εν ολίγοις, κατά τη γνώμη μου, δεν απαγγέλλει πολύ άσχημα, αλλά χωρίς να καταλαβαίνει τα πάντα».

Χρήστης του twitter με το όνομα «Francis Jones» σχολιάζει: «Είμαι κλασσικιστής. Υπάρχουν μερικά παράξενα πράγματα με αυτή την επίδειξη. Η προφορά του δεν είναι καλή, όμως ακόμη σημαντικότερο είναι ότι αφήνει ολόκληρους στίχους (8 και 15-16) και μετά τον στίχο 17 σταματά να απαγγέλλει το προοίμιο της Ιλιάδας και συνεχίζει από άλλο σημείο του κειμένου».

«Αυτή δεν είναι συμπεριφορά ενός ανθρώπου που πραγματικά τιμά και σέβεται τον Όμηρο. Προφανώς έχει απομνημονεύσει μεγάλα κομμάτια κειμένου και τα επιδεικνύει σε τέτοιες περιστάσεις για να προωθήσει τον εαυτό του», συμπληρώνει ο χρήστης.

«Η ιδέα ότι στρέφεται στον Όμηρο όταν αντιμετωπίζει δυσκολίες είναι επίσης παράλογο αφού το προοίμιο της Ιλιάδας δεν παρέχει κάποια οδηγία ή συμβουλή σε κάποιον που αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία. Όμως εδώ που φτάσαμε τι είναι ένα ακόμη ψέμα;», καταλήγει ο «Francis Jones».

Το πρωτότυπο κείμενο μέχρι και τον 21ο στίχο της Ιλιάδας του Ομήρου έχει πάντως ως εξής:

«Μῆνιν ἄειδε, θεά, Πηληιάδεω Ἀχιλῆος
οὐλομένην, ἣ μυρί’ Ἀχαιοῖς ἄλγε’ ἔθηκε,
πολλὰς δ’ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν
ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν
A 5 οἰωνοῖσί τε πᾶσι· Διὸς δ’ ἐτελείετο βουλή·
ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε
Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.
Τίς γάρ σφωε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι;
Λητοῦς καὶ Διὸς υἱός· ὃ γὰρ βασιλῆι χολωθεὶς
A 10 νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὦρσε κακήν, ὀλέκοντο δὲ λαοί,
οὕνεκα τὸν Χρύσην ἠτίμασεν ἀρητῆρα
Ἀτρεΐδης· ὃ γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ’ ἀπερείσι’ ἄποινα,
στέμματ’ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος
A 15 χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς,
Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω, κοσμήτορε λαῶν·
«Ἀτρεΐδαι τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί,
ὑμῖν μὲν θεοὶ δοῖεν Ὀλύμπια δώματ’ ἔχοντες
ἐκπέρσαι Πριάμοιο πόλιν, εὖ δ’ οἴκαδ’ ἱκέσθαι·
A 20 παῖδα δ’ ἐμοὶ λύσαιτε φίλην, τὰ δ’ ἄποινα δέχεσθαι,
ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα.»