Φραγμός στην επέλαση της ανεργίας είναι η δραστική μείωση του οκταώρου

Το νομοσχέδιο που θέλει να περάσει η κυβέρνηση για τα εργασιακά, μυρίζει έντονα ναφθαλίνη

Γιώργος Θ .Μιχαήλ 28/04/2021 | 09:25

Η κυβέρνηση υποστηρίζει με πείσμα την άποψη, ότι για να προωθηθεί  η οικονομική ανάπτυξη της χώρας, χρειαζόμαστε νέες επενδύσεις. Μείωση του -ήδη χαμηλού- επίπεδου φορολογίας που επιβάλλεται  στις μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και στους «επενδυτές». Αναθεώρηση του οκταώρου. Νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών κτλ. Έτσι λένε, ότι θα ανθήσει ξανά η οικονομία,  και θα υπάρξουν νέες θέσεις εργασίας.

Και ενώ, εν μέσω πανδημίας, ο κάθε βιοπαλαιστής με κλειστό το μαγαζάκι του, κάνει αιματηρές θυσίες για επιβιώσει αυτός και η οικογένεια του, ο υπάλληλος και ο συνταξιούχος υφίστανται τις περικοπές του πενιχρού μισθού και της σύνταξης τους, και σε λίγες μέρες όλους αυτούς, τους περιμένει ο  πλειστηριασμός του μοναδικού χώρου που έχουν για να ζήσουν, η κυβέρνηση οραματίζεται το ευοίωνο νεοφιλελεύθερο της μέλλον.

Είναι μεγάλοι υποκριτές, ή δεν έχουν ιδέα για το επερχόμενο μέγα κοινωνικό και εργασιακό πρόβλημα, όσοι ισχυρίζονται ότι εάν προσχωρήσουμε στις παρωχημένες  νεοφιλελεύθερες, εργασιακές αντιλήψεις των συμβάσεων εργασίας και την αναθεώρηση (στην ουσία αύξηση) του οκταώρου, η ανεργία θα μειωθεί.

Είναι παγκόσμια γνωστό, ότι η ραγδαία εξέλιξη των τεχνολογικών εφαρμογών στη βιοτεχνία και τη βιομηχανία, δηλαδή η επελαύνουσα 4η βιομηχανική επανάσταση, ανατρέπει το παραδοσιακό  status της παραγωγικής διαδικασίας, αυξάνοντας γεωμετρικά τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων και τη συγκέντρωση πλούτου στους ολιγάρχες, ενώ δημιουργεί μεγάλες ανατροπές στο εργασιακό περιβάλλον. Το κυρίαρχο αρνητικό αποτέλεσμα αυτών των κοσμογονικών αλλαγών για τον κόσμο της εργασίας, είναι ο τεράστιος αριθμός των  απολύσεων των εργαζομένων που περισσεύουν, η αύξηση της ανεργίας και κατά συνέπεια η ταχύτατη  φτωχοποίηση των λαών.

Αποκύημα του επιστημονικού και τεχνολογικού big-bang με τις εφαρμογές της πληροφορικής και της ψηφιακής τεχνολογίας, είναι η μεγάλη μείωση του αριθμού των εργαζόμενων, η δημιουργία πολλών νέων επαναστατικών προϊόντων προωθημένης ψηφιακής τεχνολογίας, αλλά και η τελική εξαφάνιση πάρα πολλών βιοτεχνιών και βιομηχανίών που ανθούσαν παλαιότερα, ενώ σήμερα αναγκάζονται να απολύουν και αυτές χιλιάδες εργαζόμενους.

Αυτή η τεράστια ανατροπή συμβαίνει παγκοσμίως, αλλά κυρίως πλήττει τις παραγωγικότατες βιομηχανίες των χωρών της Άπω Ανατολής (Κίνα, Ιαπωνία, Ταιβάν, Μαλαισία, Μακάο κτλ.). Αυτές οι βιομηχανίες, κάποτε κατακλύζανε τις αγορές με κάθε μορφής προϊόντα (χρηστικά αντικείμενα, τηλεφωνικές συσκευές,  συσκευές καταγραφής ήχου και εικόνας, επιστημονικά όργανα μετρήσεων, διάφορες ηλ. συσκευές,  παιδικά παιχνίδια κτλ). Δηλαδή προϊόντα, που σήμερα έχουν μετουσιωθεί σε  άυλες ψηφιακές απεικονίσεις, τις λεγόμενες «εφαρμογές», που περιλαμβάνονται μέσα στα smartphones, τα tablets, τα play stations, και τις κατεβάζουμε, συνήθως δωρεάν.

Ο συνδυασμός των παραπάνω επαναστατικών βιομηχανικών αλλαγών που περιορίζουν δραστικά την ανάγκη εργατικών χεριών, μαζί με τους νέους τρόπους αγορών από το διαδίκτυο, καταργεί τεράστιο αριθμό εργαζόμενων στα εργοστάσια αλλά και υπαλλήλων που εργαζόταν στα συμβατικά καταστήματά που καταργήθηκαν από τα e-shop του διαδικτυακού εμπορίου, ενώ κάποιοι για να επιζήσουν γίνονται couriers. Οι περισσότεροι όμως εργαζόμενοι, παραμένουν χωρίς απασχόληση.

Οι μεγάλες αυτές αλλαγές, κάνουν φανερό, ότι η εργασιακή νοοτροπία μας πρέπει να απεγκλωβιστεί από τις παραδοσιακές και παρωχημένες της εμμονές.   

Η εκρηκτική τεχνολογική εξέλιξή και η φτωχοποίηση του κοινωνικού  συνόλου λόγω ανεργίας, οδηγούν σε ένα φαύλο κύκλο, που η νεοφιλελεύθερη έμμονή στην «πανάκεια» των «επενδύσεων» αδυνατεί να τον μετατρέψει σε ενάρετο. Δεν είναι δυνατό η ευλογία της τεχνολογικής προόδου να γίνεται κατάρα για τον εργαζόμενο, λόγω της ανεργίας που προκαλούν οι παρωχημένες εμμονές του νεοφιλελευθερισμού.    

Η δημιουργία των νέων ψηφιακών τεχνολογιών, οι σύγχρονες παραγωγικές μέθοδοι και οι αυτοματισμοί που είναι αποτέλεσμα του μόχθου και της δημιουργικότητας των σημαντικών συνανθρώπων μας, έγιναν για τη βελτίωση της παραγωγικής ικανότητας των επιχειρήσεων αλλά και για την βελτίωσή των συνθηκών της εργασίας.    

Είναι όμως απαράδεκτο οι οικονομικές ελίτ και οι μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις, να είναι οι απόλυτοι αποδέκτες των κερδών από την 4η βιομηχανική επανάσταση, ενώ οι εργαζόμενοι, να οδηγούνται στην ανεργία, τη φτώχια και την απελπισία.   

Είναι λοιπόν επιτακτική η ανάγκη, να συμφωνηθεί διεθνώς, ότι η ραγδαία μείωση της ζήτησης για εργατικά χέρια, πρέπει  να εξισορροπηθεί με την δραστική μείωση του ωραρίου, και την διατήρηση των μισθών τουλάχιστον, στα επίπεδα  του οκταώρου. Μόνο έτσι οι εργοδότες θα υποχρεωθούν να προσλάβουν περισσότερους εργαζόμενους και θα μειωθεί η ανεργία.

Όταν πριν 200 χρόνια η τεχνολογία ήταν ακόμη στα  σπάργανα, το ωράριο διαρκούσε από την ανατολή μέχρι τη δύση ήλιου. Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, με την σταδιακή πρόοδο της τεχνολογίας, αλλά και με πολλούς αγώνες και πολύ αίμα, κατακτήθηκε το οκτάωρο.

Δεν χρειάζονται περισσότερες θυσίες και άλλο αίμα για να κατανοήσουμε σήμερα, ότι το οκτάωρο έχει κλείσει πια τον κύκλο του και είναι  απαραίτητο να μειωθεί δραστικά. Το ύψος των μισθών, πρέπει επιτέλους να εξυπηρετεί, όχι μόνο την μανία των ολιγαρχών για   άμετρο πλουτισμό, αλλά και τις ανάγκες των εργαζόμενων για  μια αξιοπρεπή διαβίωση. Μόνο έτσι θα προχωρήσουμε με λιγότερα εργασιακά προβλήματα και περισσότερη  κοινωνική δικαιοσύνη προς το μέλλον. Το νομοσχέδιο που θέλει να περάσει η κυβέρνηση για τα εργασιακά, μυρίζει έντονα ναφθαλίνη. Η θέση του είναι στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. 

* Ο Γιώργος Θ .Μιχαήλ είναι Αρχιτέκτονας-Βιομηχανικός  σχεδιαστής

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr