Φοβούνται και τον ίσκιο τους

Οπως μεταδίδει από το Βερολίνο ο Μπάμπης Αγρολάμπος, η ηγεσία του κόμματος υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση για τη νέα πολιτική πρόνοιας που αφορά τους εργαζόμενους, τους άνεργους και τους χαμηλοσυνταξιούχους.

Συζητούσαν επί έξι μήνες (Γερμανοί είναι, και αυτά τα θέματα τα εξετάζουν με τη δέουσα σοβαρότητα και πειθαρχία) και ανακοίνωσαν ότι αφήνουν πίσω τους την ατζέντα Σρέντερ, η οποία αποδείχτηκε το… διαβατήριο για την πλήρη συνθηκολόγησή τους με τον νεοφιλελευθερισμό και τους Χριστιανοδημοκράτες. Η επικεφαλής του SPD, Αντρέα Νάλες, προτείνει ένα νέο πλαίσιο κοινωνικής πρόνοιας το οποίο προβλέπει: αύξηση του κατώτατου ωρομισθίου, αύξηση και επιμήκυνση των επιδομάτων ανεργίας και θεαματική αύξηση των κατώτατων συντάξεων. Με λίγα λόγια, κλασική σοσιαλδημοκρατική λογική. Η αντίδραση από τα συντηρητικά κόμματα, με τα οποία συγκυβερνούν οι Σοσιαλδημοκράτες, και από τις πανίσχυρες εργοδοτικές οργανώσεις ήταν άμεση. Χαρακτήρισαν τις προτάσεις μη ρεαλιστικές (και εδώ έχουμε μια κλασική στάση), θα προκαλέσουν κυβερνητική κρίση (σαφής προειδοποίηση), ενώ ο πρόεδρος των εργοδοτών, Κράμερ, δήλωσε ότι «οι προτάσεις θα οδηγήσουν σε πτώση της ανταγωνιστικότητας και αύξηση της ανεργίας» (η συνήθης στάση των εχόντων όταν νιώθουν πως απειλούνται τα κεκτημένα τους).

Είναι αποφασισμένοι οι Σοσιαλδημοκράτες να τραβήξουν τα πράγματα στα άκρα; Ενα υπολογίσιμο τμήμα του κόμματος ζητά την αποχώρηση από την κυβέρνηση. Είναι τα στελέχη που έλεγαν πριν από τον σχηματισμό του μεγάλου συνασπισμού ότι το SPD πρέπει να πάει στην αντιπολίτευση, να σκεφτεί τα λάθη που έκανε τα προηγούμενα χρόνια και να επεξεργαστεί μια προοδευτική στρατηγική ώστε να ξανακερδίσει την αίγλη που είχε στο παρελθόν στις τάξεις των εργαζομένων.

Τότε ηττήθηκαν από τους «οπαδούς της ευθύνης» που θέλουν το κόμμα πάση θυσία στην κυβέρνηση, ακόμη και σε ρόλο φτωχού συγγενή. Υπάρχει περίπτωση να αλλάξει κάτι σήμερα; Δύσκολο. Η Α. Νάλες και ο γραμματέας του SPD έσπευσαν να καθησυχάσουν τους εταίρους τους λέγοντας ότι δεν υπάρχει θέμα ενδοκυβερνητικής σύγκρουσης (σιγά μην παραιτηθούν από τα προνόμια που δίνει η εξουσία) ούτε και αποχώρησης των Σοσιαλδημοκρατών από την κυβέρνηση («δεν είναι ευχάριστο να είσαι στην αντιπολίτευση» είχε πει κορυφαίος παράγοντας του κόμματος πριν από τις εκλογές). Και για να διασκεδάσει τις ανησυχίες της οικονομικής ελίτ ο υπουργός Οικονομικών και αντικαγκελάριος Ολαφ Σολτς ανέφερε ότι τα μέτρα θα υλοποιηθούν (αν φυσικά γίνουν δεκτά από τους εταίρους) σταδιακά και σε βάθος δεκαετίας (δηλαδή, ζήσε Μαύρε μου να φας το Μάη τριφύλλι).

Μισό βήμα, κι αυτό δειλό. Σαν να μετανιώνουν που σκέφτηκαν και εισηγήθηκαν αυτές τις ιδέες. Και βεβαίως με ψηφοθηρική στόχευση γιατί έρχονται ευρωεκλογές. Ομως με τέτοιου τύπου κινήσεις που κουβαλάνε μια ηττοπαθή και φοβισμένη λογική οι Σοσιαλδημοκράτες δεν πρόκειται να ανακάμψουν ούτε στη Γερμανία ούτε σε άλλες χώρες. Δεν ξέρω αν θα τους συνετίσει ένα ηχηρό στραπάτσο στις κάλπες, νομίζω όμως ότι θα είναι πολύ αργά. Για να μην πω ότι ήδη είναι αργά.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών 

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr