Φεστιβάλ Καννών: «Εκτός» τα στούντιο του Χόλιγουντ – Οι θρύλοι και οι ανερχόμενοι που αναμένεται να κλέψουν την παράσταση

Το παιχνίδι των προβλέψεων για το Φεστιβάλ των Καννών 2026 έχει ήδη ξεκινήσει, πολύ πριν από τις επίσημες ανακοινώσεις του Απριλίου και όπως όλα δείχνουν, η φετινή χρονιά διαμορφώνεται ως μία από τις πιο ανταγωνιστικές των τελευταίων ετών.

Σύμφωνα με το Variety, η λίστα των πιθανών συμμετοχών είναι όχι απλώς δυνατή, αλλά καλύπτει ένα ευρύ κινηματογραφικό φάσμα. Μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου σινεμά ετοιμάζουν νέες ταινίες και διεκδικούν μια θέση στο επίσημο πρόγραμμα, γεγονός που ανεβάζει κατακόρυφα τον πήχη, αλλά ταυτόχρονα σημαίνει ότι κάποιοι εξίσου σημαντικοί δημιουργοί θα μείνουν εκτός.

Οι επίσημες επιλογές θα ανακοινωθεί στις 9 Απριλίου και πολλές ταινίες δεν έχουν ακόμα «εξεταστεί» από τον διευθυντή του φεστιβάλ, Τιερί Φρεμό, και την επιτροπή του. Παρ’ όλα αυτά, η 79η διοργάνωση αναμένεται να συνδυάσει σταθερούς συμμετέχοντες των Καννών με ανερχόμενους δημιουργούς. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη γαλλική κινηματογραφική σκηνή, ενώ δεν λείπουν τα ενδιαφέροντα ανεξάρτητα αγγλόφωνα φιλμ και νέες ταινίες από κορυφαίους Ασιάτες σκηνοθέτες.

Από την Ευρώπη, στις ταινίες που θεωρούνται φαβορί για τον ανταγωνισμό περιλαμβάνονται:

• 1949, ένα δράμα εποχής Ψυχρού Πολέμου με τη Σάντρα Χίλερ, σε σκηνοθεσία Παβέλ Παβλίκοφσκι (Ida).
• Bitter Christmas του Πέδρο Αλμοδόβαρ, επιστροφή στον ισπανόφωνο κινηματογράφο.
• Her Private Hell του Νίκολας Ουίντινγκ Ρεφν, ένα μυστηριώδες comeback με τους Τσαρλς Μέλτον και Σόφι Θάτσερ.
• The Beloved του Ροντρίγκο Σορογογιέν με τον Χαβιέρ Μπαρδέμ και τη Βικτόρια Λουένγκο ως πατέρα και κόρη που έχουν απομακρυνθεί.
• Minotaur, η νέα ταινία του Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ (Loveless, Leviathan).
• Out of This World του Αλμπερτ Σέρα, με τη Ράιλι Κιου ως μέλος αμερικανικής αντιπροσωπείας που ταξιδεύει στη Ρωσία εν μέσω του πολέμου στην Ουκρανία.
• Fjord, η αγγλόφωνη πρώτη ταινία του Κριστιάν Μουνγκίου, βραβευμένου με Χρυσό Φοίνικα, με τη Ρενάτε Ρέινσβε και τον Σεμπαστιάν Σταν.
• Δύο φιλμ από ανερχόμενες Αυστριακές δημιουργούς: Everytime της Σάντρα Βόλνερ και Gentle Monster της Μαρί Κρέουτσερ (Corsage), με τη Λέα Σεϊντού και τη Κατρίν Ντενέβ.

Στη Γαλλία, όπως πάντα, υπάρχει ευρύ φάσμα υποψηφιοτήτων:

• Un Bon Petit Soldat του Στεφάν Μπριζέ, κοινωνικό δράμα με τον Βινσέντ Λιντόν και την Άλμπα Ρόρχβαχερ.
• Full Phil του Κουεντίν Ντιπιέ, άγρια κωμωδία με τον Γούντι Χάρελσον και την Κρίστεν Στιούαρτ, περιγράφεται ως ένα “Emily in Paris στην κόλαση”.
• Roma Elastica του Μπερτράντ Μαντίκο, φόρος τιμής στον ιταλικό κινηματογράφο με τη Μαριόν Κοτιγιάρ και τη Νοέμι Μερλάν.
• Venus Electrificata του Πιερ Σαλβαντόρι, με τον Ζιλ Λελούς και τον Πιο Μαρμάι.
• 15/18 του Σεντρικ Καν και Histoire de la nuit της Λέα Μισιούς, με τη Χαφσία Ερζι και τον Μπενουά Ματζιμέλ.

Από την Ασία, το φεστιβάλ αναμένεται να παρουσιάσει:

• Sheep in the Box του Ιάπωνα βραβευμένου με Palme d’Or, Χιροκάζου Κορε-έντα.
• All of a Sudden, δράμα που εκτυλίσσεται στο Παρίσι από τον Ριουσούκε Χαμαγκούτσι (Drive My Car), με τη Βιρζινί Εφιρά και την Ταό Οκαμότο.

Ο Ιρανός Ασγάρ Φαραντί παρουσιάζει επίσης στο Παρίσι το Parallel Tales, με ένα εντυπωσιακό γαλλικό καστ, συμπεριλαμβανομένων των Ιζαμπέλ Υπέρ και Κατρίν Ντενέβ.

Στον αμερικανικό ανεξάρτητο χώρο, ξεχωρίζουν:

• Paper Tiger του Τζέιμς Γκρεϊ, σκληρό αστυνομικό δράμα με τον Άνταμ Ντράιβερ, τη Σκάρλετ Γιόχανσον και τον Μάιλς Τέλερ. Ο Γκρεϊ είναι αγαπητός στη Γαλλία και έχει ήδη παρουσιάσει πέντε ταινίες στην Κρουασέτ.
• Teenage Sex and Death at Camp Miasma, από την ανερχόμενη Τζέιν Στσοένμπρουν, με την Χάνα Άινμπιντερ και τη Τζίλιαν Άντερσον, παραγωγή των Plan B και Mubi.

Συνολικά, όπως είπε ο Φρεμό, το φεστιβάλ δεν εξαρτάται από το Χόλιγουντ, αλλά μόνο από τις ταινίες καθαυτές. Και πέρσι, η επιλογή των μη αγγλόφωνων ταινιών είχε κάνει τη διαφορά, με ταινίες όπως το Sentimental Value του Γιοακίμ Τρίερ να κερδίζουν διεθνή βραβεία.

Κι εδώ βρίσκεται το πρώτο ενδιαφέρον στοιχείο: οι Κάννες δεν είναι πλέον απλώς ένα φεστιβάλ, αλλά ένας μηχανισμός επιλογής κύρους. Η παρουσία εκεί δεν εξασφαλίζει μόνο καλλιτεχνική αναγνώριση, αλλά λειτουργεί και ως στρατηγική κίνηση για την πορεία μιας ταινίας στην υπόλοιπη σεζόν των βραβείων.

Η εικόνα που διαμορφώνεται για το 2026 είναι αυτή ενός υβριδικού τοπίου: από τη μία, καθιερωμένοι auteurs που επιστρέφουν με υψηλές προσδοκίες· από την άλλη, παραγωγές με μεγαλύτερο εμπορικό εκτόπισμα που αναζητούν τη «σφραγίδα» των Καννών για να ενισχύσουν το prestige τους. Το όριο ανάμεσα στο arthouse και το mainstream γίνεται ολοένα και πιο θολό και αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι.

Παράλληλα, το παρασκήνιο είναι εξίσου καθοριστικό με τις ίδιες τις ταινίες. Οι επιλογές δεν βασίζονται αποκλειστικά στην ποιότητα, αλλά και σε μια σύνθετη εξίσωση που περιλαμβάνει timing, διεθνείς ισορροπίες και το λεγόμενο momentum κάθε δημιουργού. Με άλλα λόγια, οι Κάννες παραμένουν ένας χώρος όπου η τέχνη συναντά και συχνά διαπραγματεύεται την πολιτική και τη στρατηγική.

Το αποτέλεσμα; Ένα φεστιβάλ που αναμένεται εξαιρετικά ισχυρό, αλλά και με αναπόφευκτες «απώλειες». Γιατί όταν η ζήτηση είναι τόσο μεγάλη, ο αποκλεισμός δεν σημαίνει απαραίτητα αποτυχία, συχνά σημαίνει απλώς ότι ο ανταγωνισμός ήταν αμείλικτος.

Και αυτό ίσως είναι το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο των Καννών σήμερα: δεν είναι μόνο μια γιορτή του κινηματογράφου, αλλά ένα πεδίο όπου διαμορφώνονται ισορροπίες, καριέρες και αφηγήσεις, πολύ πριν ανάψουν τα φώτα της πρεμιέρας.

Διαβάστε επίσης:

Ο Άδωνις “μαρτύρησε” το πώς θα αντιμετωπιστεί η δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ: «Πολλές φορές δεν ασχολείται κανείς»

ΟΠΕΚΕΠΕ: Αυτοί είναι οι πρωτοκλασάτοι υπουργοί και βουλευτές της ΝΔ που εμπλέκονται στη δεύτερη δικογραφία

Η Βούλτεψη εξόργισε βουλεύτρια του ΠΑΣΟΚ: «Σας τιμά να συμπεριφέρεστε σαν γειτόνισσα στο μπαλκόνι;»

Ράμμος: «Οι χειρότεροι αντισημίτες είναι οι Νετανιάχου και Γκβιρ – Παρόμοιες κουβέντες θυμόμαστε ποιοι άλλοι έλεγαν»

Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr