«Εσείς ξέρετε τι είστε; Τα πουτανάκια μου είστε»

Νέες καταγγελίες από συλληφθέντες για βασανιστήρια στη ΓΑΔΑ και συγκλονιστικές μαρτυρίες από όσα πέρασαν.

Δανάη Κισκήρα - Μπαρτσώκα, Αλέξανδρος Παπαδήμας 30/03/2021 | 10:27

«Τι λέτε ότι είμαστε; Μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι; Εσείς ξέρετε τι είστε; Τα πουτανάκια μου είστε». Συγκλονιστικά είναι όσα καταγγέλλουν σήμερα στο Documento ορισμένοι εκ των συλληφθέντων στο συλλαλητήριο κατά της αστυνομικής βίας στη Νέα Σμύρνη. Αστυνομικοί της ομάδας ΔΡΑΣΗ τους χτύπησαν βάναυσα. Δεν σταματούσαν ούτε όταν τους είχαν συλλάβει. Σύμφωνα μάλιστα με τις καταγγελίες, κάποιοι εξ αυτών «άνοιξαν την τσάντα ενός παιδιού που ήταν ανήλικος και έβαλαν μέσα τρεις πέτρες». Η ανάλγητη και εγκληματική στάση σε βάρος των πολιτών δεν σταμάτησε στην ομάδα ΔΡΑΣΗ. Στον έβδομο όροφο της ΓΑΔΑ, στα κρατητήρια, συνάδελφοί τους προέβησαν –σύμφωνα με τις ίδιες καταγγελίες– σε βασανισμούς των κρατουμένων: τους χτύπησαν, τους έβρισαν, τους απείλησαν, τους υποχρέωσαν να κάνουν γυμνοί βαθύ κάθισμα, να κατουράνε στα μπουκάλια και να κοιμούνται στο πάτωμα για τέσσερις ημέρες.

Οι καταγγελίες και για αστυνομικούς του έβδομου ορόφου της ΓΑΔΑ –όπου δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους τον τελευταίο χρόνο– είναι ενδεικτικές των ακροδεξιών θυλάκων που υπάρχουν εντός της αστυνομίας. Πρόκειται για τον όροφο όπου εργάζονται οι 22 αστυνομικοί που απέστειλαν εξώδικο στο Documento για αναδημοσίευση δημοσιεύματος που περιείχε καταγγελίες για βασανιστήρια και μήνυσαν τον δημοσιογράφο και εκδότη της εφημερίδας Κώστα Βαξεβάνη, επιδιώκοντας τη σύλληψή του για παραβίαση προσωπικών δεδομένων. Οι σημερινές καταγγελίες αποδεικνύουν ξανά ότι πολλοί αστυνομικοί, προφανώς και κάποιοι του έβδομου ορόφου της ΓΑΔΑ, προσπαθούν καθημερινά να αποδείξουν ότι το κράτος είναι αυτοί. Το κράτος της μπατσοκρατίας.

Την τρομακτική εμπειρία από τη σύλληψή του λίγο μετά την πορεία στη Νέα Σμύρνη αλλά και από τους βασανισμούς που υπέστη στον έβδομο όροφο της ΓΑΔΑ περιέγραψε στο Documento ο 19χρονος που έχει απαθανατιστεί σε βίντεο να τον χτυπάνε με τη μοτοσικλέτα τους αστυνομικοί της ομάδας ΔΡΑΣΗ. Οπως αφηγείται ο 19χρονος (τα στοιχεία του είναι στη διάθεση της εφημερίδας), «πήγα με την κοπέλα μου και μια φίλη μας στην πορεία προκειμένου να διαδηλώσουμε ειρηνικά για την αστυνομική βία. Δεν πετάξαμε καμία πέτρα, καμία μολότοφ, όπως λένε οι κατηγορίες. Φτάσαμε στη Νέα Σμύρνη στις 8 το βράδυ. Δεν ξέραμε ότι γίνονταν επεισόδια. Μόλις ξεκίνησαν τα επεισόδια στην πλατεία όπου καθόμασταν, με κόσμο όλων των ηλικιών, φύγαμε».

«Με είχαν κάτω και μου τραβούσαν τα μαλλιά»

Τότε «βγήκαν κάποια μηχανάκια της ομάδας ΔΡΑΣΗ από ένα στενό. Ενα μηχανάκι ανέβηκε πάνω στο πεζοδρόμιο και άρχισε να έρχεται με φόρα καταπάνω μας. Εγώ επειδή φοβήθηκα έτρεξα προς την αντίθετη κατεύθυνση και αντιλήφθηκα ότι άφησα πίσω την κοπέλα μου και τη φίλη μας. Γύρισα πίσω και είδα μερικούς αστυνομικούς να έχουν περικυκλώσει την κοπέλα μου και να τη βρίζουν. Την έλεγαν πουτανάκι και πατσαβούρα. Τότε, εντελώς ξαφνικά, έπεσε πάνω μου ένα μηχανάκι της ομάδας ΔΡΑΣΗ, γεγονός που υπάρχει και σε βίντεο. Επεσα στο έδαφος, σηκώθηκα και άρχισα να τρέχω προς την αντίθετη κατεύθυνση. Εκεί δυο αστυνομικοί έπεσαν πάνω μου, με χτύπησαν με κλομπ στο κεφάλι. Ενώ με είχαν συλλάβει και με είχαν κάτω μου τρα βούσαν τα μαλλιά. Δεν αντιστάθηκα καθόλου, δεν έλεγα τίποτα».

«Κάναμε γυμνοί βαθύ κάθισμα»

Καθώς τον οδηγούσαν στην κλούβα «κάποιοι άλλοι αστυνομικοί από το απέναντι πεζοδρόμιο με φώναζαν “αδελφή” και “πουτανάκι” και μου έλεγαν “θα δεις τι θα πάθεις μέσα”. Μέσα στην κλούβα συνειδητοποίησα ότι ήμουν χτυπημένος. Ετρεχαν αίματα από το κεφάλι μου. Μας πήγαν στη ΓΑΔΑ και μέχρι το επόμενο πρωί δεν μας είχε επιτραπεί ούτε η επικοινωνία με δικηγόρο».

Στα κρατητήρια «ήμασταν οχτώ άτομα μέσα σε ένα κελί για τέσσερις ημέρες. Ημασταν στον έβδομο όροφο της ΓΑΔΑ. Την πρώτη ημέρα, πριν μας βάλουν στα κρατητήρια, μας έψαξαν από πάνω μέχρι κάτω. Το βράδυ ήρθαν στο κελί και μας έπαιρναν έναν έναν. Μας είπαν να κάνουμε βαθύ κάθισμα. Ημασταν τελείως γυμνοί σε ένα δωμάτιο με δύο αστυνομικούς. Τους ζητούσαμε να πάμε τουαλέτα και έρχονταν με το ζόρι –αν έρχονταν– μετά από μισή ώρα. Τις περισσότερες φορές κατουρούσαμε μέσα σε πλαστικά μπουκάλια. Κοιμόμασταν στο πάτωμα χωρίς στρώμα».

«Εβριζαν κάποια κορίτσια: “Σκάσε, πουτάνα”»

Ο 19χρονος, όπως και οι περισσότεροι από τους συγκρατούμενούς του, αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. «Μετά από δέκα ημέρες μου έστειλαν χαρτί από το τμήμα Εσωτερικών Υποθέσεων προκειμένου να καταθέσω για τους αστυνομικούς που με χτύπησαν με τη μηχανή. Με έστειλαν σε ιατροδικαστή και περιμένω τα αποτελέσματα» αναφέρει.

Σχολιάζοντας την εμπειρία του ο 19χρονος ανέφερε ότι «ήμουν πολύ αγχωμένος. Πρώτη φορά πηγαίνω σε πορεία, συναναστρέφομαι με αστυνομικούς και πάω σε τμήμα. Ημουν τρομοκρατημένος για το άγνωστο και για τη συμπεριφορά των αστυνομικών. Εβριζαν κάποια κορίτσια από το απέναντι κελί. Ελεγαν “σκάσε, πουτάνα”. Και σε εμάς ήρθαν και έβρισαν ένα παιδί».

«Παντελώς αβάσιμες και αναπόδεικτες όλες οι κατηγορίες»

Αθηνά Χειμώνα – Δικηγόρος 19χρονου

Ο εντολέας μου δεν είχε απολύτως καμία σχέση με τα επεισόδια που εκτυλίχθηκαν στην περιοχή της Νέας Σμύρνης στις 9.3.2021. Απλώς συμμετείχε, όπως και χιλιάδες κόσμου, στη διαδήλωση κατά των φαινομένων αστυνομικής βίας. Οπως απεδείχθη άλλωστε από πλειάδα βίντεο και μαρτυριών, οι αστυνομικοί εκείνη την ημέρα προέβαιναν σε τυχαίες συλλήψεις άσχετων με οποιοδήποτε επεισόδιο ατόμων, ακόμη και κατοίκων της περιοχής, ενώ κατά την άσκηση των παραπάνω «καθηκόντων» τους προέβησαν σε βίαιες επιθέσεις σε βάρος όσων έμπαιναν στο στόχαστρό τους.

Κατά την επιστροφή στο σπίτι του ο εντολέας μου δέχτηκε ξαφνική και εντελώς απρόκλητη επίθεση από αστυνομικούς της ομάδας ΔΡΑΣΗ και εν συνεχεία συνελήφθη με βίαιο τρόπο, με χειροδικίες, ύβρεις και απειλές, χωρίς ο ίδιος να αντιστέκεται. Οδηγήθηκε στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ, από κοινού με 15 άλλους συλληφθέντες στην ίδια περιοχή, όπου και παρέμεινε επί τέσσερις ημέρες, έως το Σάββατο 13.3.2021, οπότε απολογήθηκε ενώπιον της κυρίας ανακρίτριας. Κάποιες από τις κατηγορίες που του αποδόθηκαν και για τις οποίες απολογήθηκε είναι κακουργηματικού χαρακτήρα και κοινές για όλους σχεδόν τους συγκατηγορούμενούς του, οι οποίοι όμως συνελήφθησαν σε διαφορετικά σημεία της περιοχής και σε διαφορετικούς χρόνους μεταξύ τους, δεν είχαν καμία επαφή μεταξύ τους κατά την ημέρα εκείνη, δεν γνωρίζονταν καν. Ολες οι κατηγορίες είναι παντελώς αβάσιμες και αναπόδεικτες, δεν στηρίζονται πουθενά στη σχηματισθείσα ποινική δικογραφία και, ως εκ τούτου, πιστεύουμε ότι θα καταπέσουν όλες στο ακροατήριο.

Θα ήθελα να σημειώσω, τέλος, πως είναι ελπιδοφόρο το γεγονός ότι διενεργείται προκαταρκτική εξέταση σε βάρος των αστυνομικών που επιτέθηκαν στον εντολέα μου, και μάλιστα η σχετική εντολή εδόθη από εισαγγελέα εφετών Αθηνών πριν προλάβουμε να ασκήσουμε μηνυτήρια αναφορά. Ας ελπίσουμε ότι θα συνεχιστεί η διαδικασία όπως πρέπει και θα ασκηθούν οι ποινικές διώξεις σε όλους τους υπεύθυνους.

«Ημουν πεσμένη και με χτυπούσαν δέκα»

Η 22χρονη Η. (τα στοιχεία της είναι στη διάθεση της εφημερίδας) ξυλοκοπήθηκε άγρια στη Νέα Σμύρνη όταν την περικύκλωσαν πάνω από δέκα αστυνομικοί της ομάδας ΔΡΑΣΗ και τη χτυπούσαν μανιασμένα στα πλευρά και στην κοιλιά.

Μετά το τέλος της πορείας και αφού μοτοσικλέτες της ΕΛΑΣ κυνήγησαν το πλήθος, η Η. βρέθηκε πεσμένη στο οδόστρωμα προσπαθώντας να καλύψει το κεφάλι της από τα απανωτά χτυπήματα που δεχόταν. «Ο ένας με έπιασε, με τράβηξε από την μπλούζα, με έσυρε σε όλο τον δρόμο και ξαφνικά εμφανίστηκαν άλλοι δέκα αστυνομικοί της ΔΡΑΣΗ. Με κύκλωσαν κι άρχισαν να με χτυπάνε. Προσπαθούσα να καλύψω το κεφάλι μου για να προστατευτώ. Με χτυπούσαν περισσότερο στα πλευρά, στην κοιλιά και στα πόδια. Κάποια στιγμή προσπάθησε μια κοπέλα να με υπερασπιστεί· τότε όρμησαν πάνω της και άρχισαν να χτυπούν κι εκείνη. Επαθα κρίση πανικού και δεν μπορούσα να ανασάνω. Αν δεν είχα πάθε κρίση πανικού δε θα σταματούσαν.

«Την πρώτη μέρα είδαμε τέσσερις αστυνομικούς που φορούσαν μαύρα να σέρνουν κάποιον. Δεν μίλησε κανείς. Αν μιλούσες, έπεφτε περισσότερο ξύλο» Η., 22 χρόνων δεν θα σταματούσαν ποτέ» λέει στο Documento.

Τους φόρτωσαν πέτρες και σιδερικά

Στη συνέχεια «μας μετέφεραν λίγο πιο κάτω, μας είχαν κάτω δεμένους με χειροπέδες ή τάιρ απ [δεματικά καλωδίων]. Τότε άρχισαν να διασκορπίζονται στα γύρω στενά και μαζεύανε ξύλα, πέτρες και σιδερικά. Ηρθαν, τα έφεραν μπροστά μας και είπαν “αυτά είναι δωράκια για εσάς”. Ανοιξαν την τσάντα ενός παιδιού που ήταν ανήλικος και έβαλαν μέσα τρεις πέτρες. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής σταματήσανε δύο δεκαεξάχρονα τελείως άσχετα με την πορεία και τους χτύπησαν. Τους προσήγαγαν στη ΓΑΔΑ και ήταν γεμάτοι μώλωπες».

«Αν ξαναγελάσεις, θα σε σκοτώσω με τα χέρια μου»

Αναφερόμενη στις συνθήκες που επικρατούσαν στη ΓΑΔΑ η Η. περιέγραψε ένα σκηνικό τρομοκρατίας και επιβολής εξουσίας από τους άνδρες της ΕΛΑΣ: «Οταν μας πήγαν στη ΓΑΔΑ –αρχικά στον έκτο όροφο και μετέπειτα στον έβδομο– βγήκε ένας αστυνομικός και μας είπε “τι λέτε ότι είμαστε; Μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι; Εσείς ξέρετε τι είσαστε; Τα πουτανάκια μου είστε”. Κάποια στιγμή ήρθαν και πήραν μια κοπέλα που ήταν μαζί μας. Οταν γύρισε ήταν άλλος άνθρωπος. Ανέκφραστη. Μου είπε να κάτσω δίπλα της, αλλά να προσποιούμαι ότι κάνω κάτι άλλο για να μην καταλάβουν ότι μου μιλάει. Τότε μου είπε ότι ο αστυνομικός που την πήρε της είπε “αν ξαναγελάσεις, θα σε σκοτώσω με τα ίδια μου τα χέρια” και τη χαστούκισε. Την πρώτη μέρα είδαμε από την αντανάκλαση του τζαμιού τέσσερις αστυνομικούς που φορούσαν μαύρα, όπως αυτοί της ΔΡΑΣΗ, να σέρνουν κάποιον. Δεν μίλησε κανείς γι’ αυτό μετά. Αν μιλούσες, έπεφτε περισσότερο ξύλο».

«Περίμεναν να κοιμηθούμε και τους σάπιζαν στο ξύλο»

«Τα βράδια περίμεναν να κοιμηθούμε όλοι και μπαίνανε μέσα στα κελιά και τους χτυπούσαν» λέει και συνεχίζει: «Ειδικά έναν τον σάπισαν. Οσο μιλούσαμε στο τηλέφωνο κάθονταν στη γωνία για να ακούσουν αν θα πούμε στους έξω κάτι από αυτά που συνέβαιναν μέσα. Αν κάποιος έλεγε κάτι και τον άκουγαν, το βράδυ γινόταν ακόμη χειρότερο.

Εκεί που είναι τα τηλέφωνα μπορούσαμε να μιλήσουμε από τα κάγκελα με τους υπόλοιπους. Τους ρωτούσαμε γιατί δεν τους αφήνουν να βγουν και μας έλεγαν “δεν μπορούμε να σας πούμε πολλά, έχουμε πολλά σημάδια πάνω μας γι’ αυτό”».

«Φαιδρό να στέλνουν εξώδικο σε εφημερίδες»

Ο Αρης Παπαζαχαριουδάκης ήταν ο πρώτος που κατήγγειλε τα βασανιστήρια που υπέστη αυτός και ο φίλος του Ο.Μ. στο κτίριο της ΓΑΔΑ. Το Documento παρουσιάζει σήμερα φωτογραφίες που δείχνουν τους μώλωπες που είχε σε όλο του το κορμί.

Ο ίδιος μιλώντας στο Documento χαρακτήρισε φαιδρό το γεγονός ότι 22 αστυνομικοί απέστειλαν εξώδικο προς το Documento και την «Εφημερίδα των Συντακτών», ενώ την ίδια ώρα το χαρακτήρισε «περίεργο, γιατί ζήτημα είναι να συμπλήρωσαν δώδεκα άτομα βάρδιες. Είκοσι δύο άτομα δεν ήταν σίγουρα. Φαίνεται περίεργο που καταγγέλλουν 22 πρόσωπα, εκ των οποίων πολλές γυναίκες. Δεν είχαμε αναφέρει κάποια γυναίκα».

«Ολο αυτό έχει ξεκινήσει με τη δική μου καταγγελία. Γι’ αυτό απεστάλη το εξώδικο. Εγώ αναφέρομαι στον 12ο και τον 13ο όροφο στο μεγαλύτερο σκέλος των καταγγελιών μου και ως συνέχεια των βασανιστηρίων συμπεριλαμβάνω και το τι περάσαμε στον έβδομο. Παρ’ όλα αυτά ο έβδομος εξανίσταται και στέλνει εξώδικα. Στον 7ο δεν με χτύπησαν, αλλά δεν θα πω και ευχαριστώ γι’ αυτό. Κατούραγα μέσα στο κελί σαν να είμαι στο Γκουαντάναμο. Ε δεν το δέχομαι κιόλας, η αξιοπρέπειά μου είναι» τονίζει και προσθέτει ότι θεωρεί τη συγκεκριμένη εξέλιξη «απόπειρα φίμωσης όσων καταγγέλλουν και των Μέσων που τηρώντας τη δεοντολογία δημοσιεύουν αυτές τις καταγγελίες. Οι επιθέσεις στα Μέσα της αντιπολίτευσης μόνο τυχαίες δεν μου φαίνονται, ειδικά σε μια περίοδο που μιλάμε για ένα σχεδόν ολοκληρωτικό καθεστώς ελέγχου των ΜΜΕ από την κυβέρνηση για την επιβολή μιας κομματικής και πολιτικής μονοφωνίας στον δημόσιο διάλογο».

«Το κελί μας είχε κάμερα, ας δημοσιεύσουν το βίντεο»

«Εμάς στον έβδομο μας είχαν σε ειδικό καθεστώς απομονωμένους. Εγώ τους προκαλώ, στο κελί που ήμασταν υπάρχει κάμερα. Ας δημοσιεύσουν το υλικό. Ας δείξουν πλάνα να δούμε πού κατουράω εγώ και ο Ο.Μ.» αναφέρει και συνεχίζει: «Ημασταν δύο άνθρωποι βασανισμένοι. Αγκομαχούσαμε μέσα στο κελί. Ο Ο.Μ. είχε πιθανότατα σπασμένα πλευρά, κουτσαίναμε, σαν ζόμπι περπατάγαμε. Χτυπημένοι, δύο κουφάρια, δεν είχαμε στρώμα, δεν είχαμε κουβέρτα, κοιμόμασταν στα τσιμέντα. Δεν άνοιγε η πόρτα μας για κανένα λόγο. Βγήκαμε μόνο για να πάμε στον ανακριτή και τον εισαγγελέα. Οταν βγήκαμε είπαν στον Ο.Μ. “συγγνώμη, αλλά κάναμε χάρη στον 12ο όροφο”».

«Με χτύπησαν με πυροσβεστήρα στο κεφάλι και με άφησαν να πεθάνω»

Ε.Κ. Φοιτητής, 26 χρόνων

Στις 10 Φεβρουαρίου και μετά τη λήξη του πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου ο 26άχρονος φοιτητής Ε.Κ. (τα στοιχεία του είναι στη διάθεση της εφημερίδας) δέχτηκε αναίτια και βάναυση επίθεση από άντρες των ΜΑΤ στην πλατεία Λαυρίου. Οπως αφηγείται στο Documento, αφού δέχτηκε αλλεπάλληλα χτυπήματα στο κεφάλι και το πρόσωπό του με πυροσβεστήρα εγκαταλείφθηκε από τους δυνάμει δολοφόνους του αιμόφυρτος και χωρίς τις αισθήσεις του.

«Με χτύπησαν με πυροσβεστήρα στο κεφάλι» αναφέρει. «Εχω κάταγμα στο κόκαλο κάτω από το μάτι, έχει σπάσει το ιγμόρειο, έχει ξεκολλήσει από τη μια πλευρά, έχω κάταγμα στο κόκαλο στο φρύδι και σκίστηκε το χείλος μου. Δύο δόντια μου κουνιούνται. Με χτύπησαν πάρα πολύ στα πλευρά με κλοτσιές και δεν μπορούσα να πάρω ανάσα για πάρα πολύ καιρό».

«Αρχισα να τρέχω. Είχα πανικοβληθεί»

«Ημουν με δύο φίλες μου όταν έσκασε μια κρότου/λάμψης ανάμεσα στα πόδια μας. Ακούσαμε μηχανάκια και αρχίσαμε να τρέχουμε. Οταν βγήκα στην Πατησίων μας περικύκλωσαν μηχανάκια της ομάδας ΔΡΑΣΗ. Αρχισα να τρέχω. Είχα πανικοβληθεί. Δεν ήθελα να πέσω στα χέρια τους» περιγράφει το συμβάν και συνεχίζει:

«Την ώρα που έτρεχα ο μπροστινός μου δέχτηκε κλοτσιά στην κοιλιά από έναν αστυνομικό. Συνέχισα να τρέχω, πιστεύοντας ότι θα τον αποφύγω και τότε ένιωσα την πρώτη κλομπιά. Κάποια στιγμή έχασα τις αισθήσεις μου. Οταν ξύπνησα είχα πάθει διάσειση. Τις πρώτες στιγμές που συνήλθα δεν μπορούσαν να αναγνωρίσω καλά καλά ποιος είμαι. Ουσιαστικά βιάστηκε το σώμα μου. Δεν μπορούσα να ανοιγοκλείσω το στόμα μου, δεν μπορούσα να φάω, δεν μπορούσα να ανασάνω, πονούσαν πάρα πολύ τα πλευρά μου».

«Πίστευα ότι δεν θα επανέλθω»

«Εχω κάταγμα στο κόκαλο κάτω από το μάτι, έχει σπάσει το ιγμόρειο, έχει ξεκολλήσει από τη μία πλευρά, έχω κάταγμα στο κόκαλο στο φρύδι και σκίστηκε το χείλος μου. Δύο δόντια μου κουνιούνται»

«Με έβγαλαν νοκ άουτ και συνέχιζαν να με χτυπάνε. Είναι εγκληματικό αυτό. Χτύπησαν έναν άνθρωπο με πυροσβεστήρα στο πρόσωπο, δεν ήξεραν καν ποιος είμαι. Φύγανε από δίπλα μου τρέχοντας, δεν φώναξαν καν ασθενοφόρο· με εγκατέλειψαν. Με άφησαν να πεθάνω. Πίστευα ότι δεν θα επανέλθω» σημειώνει.

Παρά την τραυματική εμπειρία του ο Ε.Κ. δηλώνει ότι δεν προτίθεται να σταματήσει να αγωνίζεται, ενώ καταδίκασε τον τραυματισμό του αστυνομικού στη Νέα Σμύρνη γιατί, όπως λέει χαρακτηριστικά, «πιστεύω ότι η δική μας επανάσταση έχει να κάνει με τη δημιουργία και την ελευθερία. Στη Νέα Σμύρνη, που ήταν η πρώτη πορεία που πήγα μετά τον ξυλοδαρμό μου, έπαθα τρεις κρίσεις πανικού. Πήγα γιατί δεν θέλω να με κρατήσει πίσω ο φόβος. Οι αγαπημένες μου λέξεις είναι επανάσταση και ελευθερία. Ακούω τον φόβο μου, αλλά δεν με κυριεύει».