Εραστές και γκρινιάρηδες, πουθενά και ποτέ γωνία

Μετά τα μεσάνυχτα και με σβηστούς τους προβολείς, σε αίθουσες που έπειτα γίνονται σούπερ μάρκετ, οι άνθρωποι με το ισχυρό αποτύπωμα γράφουν την ιστορία αυτής της πόλης

pexels markusspiske 6879095

Τον χειμώνα του 1985-86, αν δεν με απατά η μνήμη, ξεκίνησε ξεκούδουνα στον προ ανακαίνισης κινηματογράφο Ιντεάλ ένας μεταμεσονύκτιος θεσμός που δεν είμαι βέβαιος ότι είχε όνομα, είχε όμως ιδέα. «Θα δείχνουμε τις νύχτες του Σαββατοκύριακου παλαιότερες ταινίες που είτε έχουν ξεχαστεί είτε έχουν αδικηθεί από την κριτική και το κοινό είτε απλά είναι cult και τις γουστάρουμε», είπε στους φίλους του ο εμπνευστής του σχεδίου, ακραιφνής σινεφίλ, Βάσος Γεώργας.

Όπως και εγένετο. Ώρα έναρξης η 1η νυχτερινή, δύο έργα κάθε Παρασκευή και δύο άλλα το Σάββατο. Με φτηνό εισιτήριο και με ταμείο που έκανε τα στραβά μάτια όσες φορές εμφανίζονταν στην είσοδο άστεγοι, απένταροι και λοιποί αναξιοπαθούντες. Σε κάθε προβολή, το παλαιικό αλλά φιλόξενο και ζεστό τις κρύες νύχτες του χειμώνα Ιντεάλ γινόταν προσωρινό σπίτι για ανθρώπους που δεν είχαν πού αλλού να πάνε για να ζεσταθούν ή για να περάσει η βραδιά. Στα ορεινά της ευρύχωρης αίθουσας με τα κόκκινα καθίσματα, άκουγες πάντοτε ροχαλητά.

Πέθανε ο σκηνοθέτης και παραγωγός Βάσος Γεώργας

Ήταν νύχτες, που η αίθουσα γέμιζε. Άλλες φορές ήταν αραιοκατοικημένη, αλλά ουδέποτε άδεια. Οι ξενύχτηδες σινεφίλ της πόλης βρήκαν ένα απρόσμενο στέκι και παρακολουθούσαν ταινίες που δεν παίζονταν πουθενά και ποτέ. Παλιό Χόλιγουντ, ανεξάρτητο σινεμά, αβυσσαλέο καλτ, αχαλίνωτη εκκεντρικότητα, διάχυτη ντεκαντάνς, παραγνωρισμένο περιθώριο, αλλά και απενοχοποιημένη εμπορικότητα, θεματικά αφιερώματα, μικρές δόσεις βαριάς κουλτούρας, η αντισυμβατική σφραγίδα των Εξαρχείων ανάγλυφη σε όλα τα μήκη και πλάτη.

Στα διαλείμματα, όλο και κάποιος παράξενος ανέβαινε αυθόρμητα στη σκηνή για να εξομολογηθεί τον καημό του ή για να τραγουδήσει με καμιά κιθάρα ή για να πει ανέκδοτα: από Τζιμάκο μέχρι Γκουσγκούνη και από τους καταραμένους ποιητές των Εξαρχείων μέχρι τον Κωνσταντίνο Τζούμα.

Όλο αυτό το έτρεχαν 4-5 άτομα, με τον Βάσο Γεώργα να ψάχνεται παράλληλα σε πιο φιλόδοξα μονοπάτια, τα οποία γνώρισαν κορύφωση με την παρθενική προβολή του «Platoon», όπου έμειναν απ’έξω εκατοντάδες άτομα. Το μεράκι της παρέας που εμπνεύστηκε τις μεταμεσονύχτιες προβολές στο Ιντεάλ μετουσιώθηκε γρήγορα σε ένα νεοσύστατο κινηματογραφικό περιοδικό, ονόματι Cine 7. Εδώ ήρθαμε, που λένε και στο σινεμά.

Η συμμορία είχε νοικιάσει ένα διαμέρισμα με δύο δωμάτια κάπου στα Εξάρχεια, όχι πολύ μακριά από το Ιντεάλ. Εκεί μαζευόταν η παλιοπαρέα για να καταστρώσει τα σχέδιά της, εκεί γέμιζαν τα πρώτα τασάκια της ημέρας, εκεί άρχισε να συχνάζει απρόσκλητος και ο Νικολάκης. Μολονότι δεν κάπνιζε και δεν είχε σχέδια στο μυαλό του.

Ο Βάσος, ο Τάσος και οι λοιποί συνήθεις ύποπτοι με είχαν μάθει επειδή ήμουν από τους πιστότερους θαμώνες των νυχτερινών προβολών και κάπως έτσι βρήκα το θάρρος να πηγαινοέρχομαι στο αρχηγείο τους. Όταν είδα να κυκλοφορεί ζεστό ζεστό από χέρι σε χέρι το πρώτο τεύχος του Cine 7, ένιωσα το καταπιεσμένο αντανακλαστικό του εκκολαπτόμενου κατά φαντασία δημοσιογράφου να ξυπνάει μέσα μου και βάλθηκα να γράφω μικρά κείμενα, κάπου ανάμεσα στην κριτική και στο (κλεμμένο από ξένα έντυπα) παρασκήνιο.

Την …αποψάρα μου ήθελα να γράψω, τι άλλο; Υποθέτω ότι οι επαγγελματίες του χώρου και ο αρχισυντάκτης, όποιος και αν ήταν αυτός, τα διάβαζαν και γελούσαν ή τα εκτόξευαν κατ’ ευθείαν στο καλάθι των αχρήστων. Μολαταύτα, ένα ή δύο «μικρά» δημοσιεύτηκαν κανονικά και με έκαναν να φουσκώνω σαν γύφτικο σκεπάρνι.

Με το όνομά μου; Χωρίς; Δεν μπορώ να θυμηθώ, αλλά υποθέτω ανώνυμα. Πήρα θάρρος και συνέχισα το σουλατσάρισμα, αλλά το πονήματά μου αγνοήθηκαν όπως ήταν φυσικό, μέχρι που το πήρα το μήνυμα. Όχι, δεν ήμουν καμωμένος για δημοσιογράφος. Τουλάχιστον όχι για το ρεπορτάζ του σινεμά και πάντως όχι για να γράφω αποψάρα πριν ακόμη βγω από το αυγό.

Ο θεσμός των μεταμεσονύκτιων προβολών στο Ιντεάλ κράτησε νομίζω δύο χειμώνες. Επέστρεφα στο σπίτι μου με το πρώτο ή με το δεύτερο πρωινό λεωφορείο από την πλατεία Κουμουνδούρου, όπου τις Κυριακές συνταξίδευα στις 5.30 τα χαράματα παπάδες και καντηλανάφτες. Τα χρήματα μου τα δάνειζε αγύριστα ο κύριος πτέραρχος, ο οποίος ήθελε να πιστεύει ότι ο γιόκας του ήξερε τι έκανε και πού περνούσε τις νύχτες του.

Κατά βάθος μπορεί να υποψιαζόταν ότι είχα βρει κανένα κορίτσι και ξενυχτούσα πάνω στο κορμί της, αλλά η αλήθεια ήταν πολύ πιο πεζή. Ρομαντική και αυτή, αλλά με τον τρόπο της.

Οι προβολές μετεξελίχθηκαν σε ένα δημοφιλέστατο φεστιβαλάκι cult κινηματογράφου στο Άστυ, ο δε Γεώργας μεγαλοπιάστηκε, ίδρυσε δική του εταιρία διανομής, γύρισε δικές του ταινίες, άνοιξε βιβλιοπωλείο και εκδοτικό οίκο, υπήρξε μία πολυσχιδής προσωπικότητα που ωστόσο ποτέ δεν ξέφυγε από τις underground διαδρομές των Εξαρχείων.

Τα θυμήθηκα όλα αυτά τις προάλλες, όταν διάβασα για τον θάνατο αυτού του ανήσυχου ανθρώπου, από σοβαρό πρόβλημα υγείας, σε ηλικία θα υποθέσω γύρω στα 65 και πάντως κάτω από τα 70. «Εξαρχειώτης, εραστής και γκρινιάρης», έγραψε στο κατευόδιό του ο παλιός μου συνοδοιπόρος στην Ελευθεροτυπία Ανδρέας Ρουμελιώτης:

«Σκηνοθέτης, παραγωγός, παλιός ραδιο – φοναντζής με δικό του διαδικτυακό του ραδιόφωνο στο τέλος, το Clipart Radio, διανομέας ταινιών, οργανωτής συναυλιών, καταστηματάρχης, αυτοκαταστροφικός εκδότης, διοργανωτής συναυλιών για εξαιρετικά περιορισμένο κοινό, αστροναύτης στον Θηβαϊκό κάμπο, παραγωγός φωτοβολταϊκού ρεύματος, αμπελοκαλλιεργητής, πρωταθλητής ταυρομάχος, κατά φαντασία εξερευνητής, κατά παραγγελία μάγειρας, καταναλωτής πούρων, ήχων και εικόνων. Στον ελεύθερο χρόνο του νόμιζε πως γράφει ποιήματα».

Κάποια τεύχη του Cine 7 πωλούνται από συλλέκτες και έτσι μου ‘ρχεται να τα αγοράσω, μήπως και εντοπίσω τα παρθενικά μου κείμενα. Ο Βάσος Γεώργας θα οργανώνει στο εξής προβολές στο σινεμά των ουρανών, μαζί με τον φίλο του τον Τάσο Μιχαηλίδη, που και αυτός έφυγε νωρίς. Σε εμάς άφησε το ισχυρό του αποτύπωμα, ακόμα και σε όσους συναντήθηκαν με τον δρόμο του χωρίς να τον γνωρίσουμε πραγματικά. Ας πετάξει πια ελεύθερος.

Διαβάστε επίσης:

Λατινοπούλου: Τι απαντά για το πόθεν έσχες – «Ζούσα στo σπίτι της γιαγιάς μου, ένα πιάτο φαΐ έτρωγα»

Κώστας Αχ. Καραμανλής: «Χρυσό» πόθεν έσχες με καταθέσεις σχεδόν 1 εκατ. ευρώ

«Θαύμα» σε νέα δημοσκόπηση: Πώς έφτασε στο 30,5% η ΝΔ με τρεις κινήσεις

Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr

Μέση Ανατολή: Η «συμμορία Έπσταϊν», η ανθρωπιστική κρίση και το όχι του Ισραήλ στην εκεχειρία με Λίβανο

AP26069054600629

Μέση Ανατολή: Η «συμμορία Έπσταϊν», η ανθρωπιστική κρίση και το όχι του Ισραήλ στην εκεχειρία με Λίβανο

Η Τεχεράνη καταγγέλλει διεθνή συνωμοσία της «συμμορίας Έπσταϊν», ενώ το Ισραήλ θωρακίζεται οικονομικά εν μέσω…

Οι Προτάσεις μας

Επιμένει ο Μητσοτάκης για την πυρηνική ενέργεια: «Παλιά εννοούσα τους κλασικούς αντιδραστήρες, όχι τους μικρούς»

5926939 745x430 1

Επιμένει ο Μητσοτάκης για την πυρηνική ενέργεια: «Παλιά εννοούσα τους κλασικούς αντιδραστήρες, όχι τους μικρούς»

Ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι θα συζητήσει με το υπουργικό συμβούλιο το τι θα γίνει

Ζόχραν Μαμντάνι: Ίδρυσε γραφείο υποθέσεων για την προστασία και τα δικαιώματα των LGBTQIA+ ατόμων

mamdani 1295x864 1

Ζόχραν Μαμντάνι: Ίδρυσε γραφείο υποθέσεων για την προστασία και τα δικαιώματα των LGBTQIA+ ατόμων

Στόχος του είναι να διασφαλίσει ότι οι δημοτικές υπηρεσίες ανταποκρίνονται αποτελεσματικά στις ανάγκες της queer…

Η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες που αυξάνεται το κάπνισμα και το άτμισμα στους εφήβους

FS Ilektroniko Tsigaro

Η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες που αυξάνεται το κάπνισμα και το άτμισμα στους εφήβους

Στα προϊόντα ατμίσματος το αερόλυμα περιέχει και άλλες χημικές ουσίες που μπορεί να είναι τοξικές…

Σχετικά με ΠΙΣΣΑ & ΠΟΥΠΟΥΛΑ