Εποχή νάνων και Μπογδάνων

Ζούμε στη σκοτεινή εποχή των νάνων και των Μπογδάνων. Της πολιτικής δειλίας και του ακροδεξιού θράσους. Του Μητσοτάκη, του Σαμαρά, του Χρυσοχοΐδη, του Θεοδωρικάκου, του Πλεύρη, του Άδωνι. Του ανεψιού ένα, του ανεψιού δύο, των πεθερικών, της αδελφής, του γαμπρού. Των δημόσιων ταμείων σε καθεστώς ατομικής ιδιοποίησης. Και της Μαρέβας, βεβαίως, που φωτογραφίζεται στην πολιτική πασαρέλα και στις οφσόρ πήγαινε – έλα. Όλων των πρώην και των νυν που μας πατάνε στον λαιμό με όλες τους τις απευθείας αναθέσεις, όλα τους τα μυστικά κονδύλια, όλα τους τα σχέδια κοινωνικής ισοπέδωσης, όλα τους τα μέσα μιντιακής απολυταρχίας, όλους τους νόμους και τους αστυνόμους. Γίγαντες σε όλα αυτά. Αλλά νάνοι όταν ο γείτονας βγάζει τα καράβια του βόλτα στο Αιγαίο.

Ζούμε το παιδικό όνειρο του Βορίδη, τη θολή αντανάκλαση της ανάπηρης δημοκρατίας στον σπασμένο καθρέφτη κάποιων άλλων εποχών. Που όλα τα ’σκιαζε η φοβέρα του Παπαδόπουλου, η πασαρέλα της Δέσποινας, οι εξατμίσεις των μηχανοκίνητων, της καταστολής και του φόβου. Ο στεγανός ολοκληρωτισμός των ΜΜΕ που ολημερίς κι ολονυχτίς εξυμνούσαν τους σωτήρες, συκοφαντούσαν τους ολετήρες -τους αριστερούς και τους κομμουνιστές κατά προτίμηση-, αλλά και κάθε εραστή της ελευθερίας. Και κατακεραύνωναν την οχλοκρατία, την ασυδοσία, τα Εξάρχεια, την αναρχία. Βαθεία και ελληνοχριστιανική κουρά για τους νέους. Τυμπανιαία και ωδοδότα πτώματα για τους εξόριστους αριστερούς. Γίγαντες κι εκείνοι σ’ αυτά. Και νάνοι όταν ο γείτονας βίασε την Κύπρο.

Εντάξει, ας μην διαμαρτύρονται οι από δω. Προφανώς δεν έχουμε χούντα. Προφανώς η σημερινή ανάπηρη αστική δημοκρατία είναι εκατό φορές καλύτερη από τη χούντα. Επίσης προφανώς όμως, έχουμε μια Αγία Οικογένεια γόνων και επιγόνων που εξουσιάζει τη χώρα. Δεξιοί μεταλλαγμένοι, υποτελείς του επιτελικού Μητσοτάκη, κραγμένοι ακροδεξιοί, ντροπαλοί χουντικοί, συμμορίτες του λευκού κολάρου, αργυρώνητοι της λίστας, ιδιοκτήτες του κράτους, βαρόνοι και τσανακογλείφτες χτίζουν ένα φαύλο καθεστώς με φιλοδοξίες ισοβιότητας. Ποτέ ξανά, ανέκραξε προχθές στη Βουλή ο τέως που έγινε μνημείο του εαυτού του. Και για να εξασφαλίσουν αυτό το «ποτέ ξανά», χρησιμοποιούν ακριβώς τα μέσα της χούντας.

Ποια μέσα; Ωσαννά – καταστολή – συκοφαντία – διώξεις. Ωσαννά για την Οικογένεια, καταστολή για τους ανυπάκουους, συκοφαντία για τους αντιπάλους, διώξεις προς παραδειγματισμό. Όλα αυτά με θράσος Μπογδάνου, ανατριχιαστικό καραγκιοζιλίκι Άδωνι, καταστολή Χρυσοχοΐδη, δικαιοσύνη Ράικου, έμπνευση και καθοδήγηση Μητσοτάκη. Και κάτω από ενθουσιώδη χειροκροτήματα ποικίλων αγελαίων που προορίζονται να σκεπάσουν τη βουή που έρχεται. Αλλά έρχεται ό,τι και να κάνουν. Γιατί στην πολιτική, εκτός από την εικόνα, εκτός από τον καθρέφτη των μίντια, που βρίσκει πιο ωραία την Οικογένεια και πιο άσχημο τον αντίπαλο, έχει το συνήθειο να εισβάλλει και η πραγματικότητα. Σιγά μην καταφέρει ο Μητσοτάκης αυτό που δεν κατάφεραν οι συνταγματάρχες. Να μας βάλει μυαλό…

Πηγή: avgi.gr

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr