Επί του πεζοδρομίου

Και επιδιώκει τα ίδια. Με τα ίδια μέσα. Για να μας πάει, αν το αφήσουμε, στον ίδιο γκρεμό. Αδιόρθωτο, ανιστόρητο και ασυγχώρητο.

Η ίδια ψύχωση κατά της κοινωνικής πλειοψηφίας. Να πάρουμε από τους πολλούς, να δώσουμε στους λίγους, και ύστερα, αφού οι λίγοι θα έχουν πολλά, θα δώσουν λίγα και στους πολλούς. Υπό την επίβλεψη του επιτελικού κράτους.

Η ίδια απληστία για δουλίτσες και ρουσφέτια. Χάνεις το λογαριασμό αν επιχειρήσεις να απαριθμήσεις πόσα πολλά διέπραξαν, σε πόσο λίγο χρόνο. ΠΝΠ + ΚΥΑ = Καλή όρεξη, κουμπάρε. Με τη συνδρομή του κορωνοϊού.

Ο ίδιος συνδυασμός πλαστογραφίας και βίας. Ο Κυριάκος διαγγέλλεται αριθμούς τόσο πέτσινους που δεν έχουν τίποτε να ζηλέψουν από τη δημιουργική λογιστική παλαιότερων εποχών. Την ίδια που μας οδήγησε στη σφαγή των Μνημονίων.

Τα ΜΜΕ τους στηρίζουν του λόγου του το ασφαλές. Και όπου δεν πίπτει ο λόγος του, πίπτει η ράβδος του. Ο αψύς εκπρόσωπος έδωσε το σύνθημα του πολέμου, απαντώντας στην κριτική του ΣΥΡΙΖΑ: Είστε ψεύτες!

Η ίδια ετοιμότητα για ακρότητες, όσο τα πράγματα στριμώχνουν. Και ο Παπαγγελόπουλος φορτώνεται νέες κατηγορίες, αφού οι παλιές έπαθαν Πολάκη. Και κάλπες ανοίγουν και ξανακλείνουν σαν Lego.

Και οι τραμπούκοι τύπου Κυρανάκη παριστάνουν τον κόκορα, αποκαλώντας τους άλλους κότες. Και η ευγενής δημοσιογραφία ανέσυρε μαζί με τον βούρδουλα και τα κομμωτήρια. Και ο Χρυσοχοΐδης έχει μετατρέψει τις πλατείες σε κέντρα εκπαίδευσης των δυνάμεων καταστολής. Γι’ αυτό που έρχεται.

Γιατί έρχεται. Θα το γεννήσει, το γεννάει ήδη, η άδικη, μεροληπτική, κλεπτοκρατική, πολιτική τους: Το πεζοδρόμιο! Η αντίδραση, η αντίσταση, η διεκδίκηση, αυτό που αποκαλούν με απέχθεια και φόβο πεζοδρόμιο. Χάρη σ’ αυτό η Κεραμέως πήρε πίσω κάποια από τα ελληνοχριστιανικά της, ο Βρούτσης κατάπιε τα βάουτσερ, η Μενδώνη βρέθηκε με τα παγάκια της στο χέρι. Και έπεται συνέχεια.

Προφανώς και θα γίνει του πεζοδρομίου με την πολιτική, τα ψέματα, τις απάτες, την πλαστογραφία, τις αρπαχτές, τα Μέσα, τη θολούρα και τη μαγκούρα τους. Μέσα κι έξω από τη Βουλή.

Το σύνταγμα παρέχει όπλα σε όσους επιμένουν ότι ένα κι ένα ίσον δύο κι όχι είκοσι δύο. Ότι η απεργία, η διαδήλωση, η διαμαρτυρία, η αντίσταση, είναι δικαίωμα και όχι α λα καρτ παροχή. Κι ότι αυτό που σχεδιάζουν είναι κοινωνική μαυρίλα, με ή χωρίς Μνημόνιο.

Στο πεζοδρόμιο θα κριθούν -πάλι- όλα. Και ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν μπορεί να βαδίζει με την κοινωνία ή ένα βήμα πιο μπροστά. Ενωμένος προς τα μέσα και ενωτικός προς τα έξω. Αμήν.

Πηγή: avgi.gr

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr