Ένα τάνγκο στο σπίτι του Ντιέγκο Μαραντόνα

Ο Βίτο Βεντουρίνο, ιδρυτής της «El Cachivache Tango Orquesta», που δημιούργησε ένα τραγούδι πάνω στη φωνή του Ντιέγκο Μαραντόνα και γύρισε το video clip στο σπίτι που έζησε, μιλάει στο Κουτί της Πανδώρας για τη σχέση του τάνγκο με το ποδόσφαιρο και τον θεό της Αργεντινής.

Θάνος Σαρρής 26/04/2021 | 09:00

Ήταν ένας αγώνας ανάμεσα στους Αργεντίνος Τζούνιορς και την Ιντεπεδιέντε. Ένας δεκάχρονος εντυπωσίασε το πλήθος με τον τρόπο που «μιλούσε» στην μπάλα και η εφημερίδα Clarin έγραψε για το παιδί που έμοιαζε σαν να δραπέτευσε από την άγονη γη, αλλά ήταν γεννημένος ποδοσφαιριστής. Σαν να μην άνηκε στην εποχή αυτή. «Καραντόνα», τον είπε, μη γνωρίζοντας ακόμα ότι το λάθος της θα μνημονεύεται αρκετές δεκαετίες αργότερα, κάπου στην Ευρώπη. Ο μικρός, σε τηλεοπτική του συνέντευξη δήλωσε ότι είχε δύο όνειρα. Το πρώτο ήταν να παίξει σε ένα Μουντιάλ και το δεύτερο να το κερδίσει. Πραγματοποίησε και τα δύο. Ήταν ο Ντιέγκο Αρμάνδο Μαραντόνα.

Το 1943, οι Ρεϊνάλδο Γίσο και Χουάν Πουέι τραγούδησαν ένα τάνγκο με το όνομα “El sueño de pibe”, δηλαδή το όνειρο του παιδιού, το οποίο ήταν συνδεδεμένο με το ποδόσφαιρο. Όπως τόσων και τόσων που έβλεπαν ένα μέλλον διαφορετικό, με όχημα τη «στρογγυλή θεά». Κανείς άλλος δεν εκπροσώπησε την εικόνα του παιδιού εκείνου από τον Ντιέγκο Μαραντόνα, τον “pibe de oro”. Το «χρυσό παιδί», που με μια μπάλα στα πόδια ξέφυγε από τη φτώχεια και οδήγησε τη χώρα του στην κορυφή του κόσμου. 

Κανείς άλλος Αργεντινός δεν ενσαρκώνει χαρακτηριστικότερα του βασικούς συμβολισμούς του τάνγκο, από τον Ντιέγκο Μαραντόνα. Ο Εμίρ Κουστουρίτσα στο ντοκιμαντέρ του για τον «θεό του ποδοσφαίρου», περιέγραψε το τάνγκο ως τον χορό που εμφανέστερα από κάθε άλλον υποδηλώνει την ένωση του έρωτα με τον θάνατο, κατά την φροϋδική ερμηνεία όπου ο έρωτας είναι το φυσικό ταίρι του θανάτου και μαζί κυβερνούν τον κόσμο. Ο Nτιεγκίτο με την ζωή του στα γήπεδα έγινε συνώνυμο του έρωτα. Και φλέρταρε με τον θάνατο έξω από αυτά.

Ο θάνατος του Μαραντόνα προκάλεσε πένθος στην Αργεντινή, όπως και σε όλο τον κόσμο. Οι «El Cachivache», μια από τις πιο δημοφιλείς και ξεχωριστές τάνγκο μπάντες στην Αργεντινή, αποφάσισαν να τον τιμήσουν με τον δικό τους τρόπο. Χρησιμοποίησαν τη φωνή του ίδιου του Ντιέγκο στο τραγούδι “el sueño de pibe”, για να γράψουν ένα τραγούδι γεμάτο συναίσθημα. Γύρισαν το video clip στο σπίτι που έζησε ο Ντιεγκίτο από το 1978 μέχρι το 1981 με την οικογένειά του. Με τον Ντιέγκο Τομάσεβιτς στη σκηνοθεσία και τους Μπούρο Τομάρι και Ρόσιο Λέκιο στον χορό το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό, ένας πραγματικός φόρος τιμής. 

Ο Βίτο Βεντουρίνο, ιδρυτής της μπάντας, κιθαρίστας και μπασίστας, μίλησε στο Κουτί της Πανδώρας για τον ιδιαίτερο φόρο τιμής, καθώς και για το τι σημαίνει ο Μαραντόνα για τους Αργεντίνους.




Μπορείς να μας πεις κάποια στοιχεία για την ορχήστρα σας;

«Είμαστε οι “El Cachivanche”, μια μπάντα τάνγκο από την Αργεντινή. Παίζουμε μαζί για περίπου 10 χρόνια. Είμαστε μια μπάντα που συνδυάζει το τάνγκο με τη ροκ και με την ηλεκτρονική μουσική. Κάθε χρόνο προσπαθούμε να γυρίζουμε τον κόσμο, με το 2019 να είναι το τελευταίο ταξίδι μας. Μας κάλεσαν στο Womex 19 στη Φιλανδία, όμως λόγω της πανδημίας  δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε μετά από την εμφανιση εκείνη. Το 2020 λοιπόν κάναμε δύο δίσκους γιατί δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε να γυρίζουμε τον κόσμο. Κάναμε και περισσότερα video clips, γιατί είναι από τα λίγα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε, αφού δεν μπορούσαμε να δίνουμε συναυλίες. Προσπαθούμε λοιπόν να είμαστε όσο το δυνατόν πιο παραγωγικοί και πιο δημιουργικοί σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που ζούμε».

Πώς αποφασίσατε να πραγματοποιήσετε αυτή τη νέα εκδοχή του «El sueño de Pibe” και μάλιστα σε ένα σπίτι που έζησε ο Ντιέγκο Μαραντόνα; 

Λοιπόν, ο θάνατος του Μαραντόνα ήταν κάτι πάρα πολύ δυσάρεστο για την Αργεντινή. Και για τον υπόλοιπο κόσμο επίσης, αλλά εδώ στην Αργεντινή περισσότερο. Γιατί όλοι έχουμε πολλά συναισθήματα, λατρεύουμε τον Ντιεγο Μαραντόνα. Θέλαμε λοιπόν να τον τιμήσουμε κι αυτός ήταν ο τρόπος μας. Ήταν κάτι σαν κάθαρση, σε μια τόσο δύσκολη στιγμή. Σε ένα έτος λοιπόν πανδημίας, ο Μαραντόνα έφυγε, ενώ όλοι τον είχαμε για αθάνατο. Ήταν, λοιπόν, πολύ δύσκολο να αποδεχθούμε την απουσία του. Ο Μαραντόνα ήταν, επίσης, νέος. Βρήκαμε, λοιπόν, τον δικό μας τρόπο για να διοχετεύσουμε αυτόν τον πόνο και να τον μετατρέψουμε σε κάτι διαφορετικό».

Πώς ήταν η εμπειρία να γυρίσετε το τραγούδι στο σπίτι του Ντιέγκο; Ήταν δύσκολο να πάρετε άδεια;

«Ο Μαραντόνα τραγούδησε πολλές φορές αυτό το τάνγκο. Μερικές φορές, μάλιστα, με ορχήστρα, στη δεκαετία του ’80. Αυτήν την ακαπέλα έκδοση, ο Μαραντόνα την τραγούδησε σε ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα, το 2005. Εμείς το βρήκαμε και αποφασίσαμε να υλοποιήσουμε κάτι πολύ δύσκολο, που ήταν ταυτόχρονα μια μεγάλη πρόκληση. Ήταν δύσκολο να συντονίσουμε τη μουσική σε μια φωνή που ήταν ήδη γραμμένη.  Αλλά ο Μαραντόνα, πέραν του ότι ήταν ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών και μια ασύγκριτη προσωπικότητα,  ήταν και ένας σπουδαίος τραγουδιστής και ήμασταν τυχεροί σε αυτό. Τραγουδούσε πολύ καλά κι αυτό έκανε τα πράγματα πιο εύκολα. Όταν γράψαμε τη μουσική που μας φάνηκε ότι ήταν η κατάλληλη, σκεφτήκαμε το πώς θα ήταν ένα βίντεο εκεί που έζησε.  Το πρώτο σπίτι που είχε ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, όταν έπαιξε στην Αρχεντίνος. Έζησε εκεί για τρία χρόνια. Πριν από αυτό ζούσε στη βίγια με την οικογένειά του. 

Μερικά χρόνια μετά, αγόρασαν το σπίτι κάποιοι από τη γειτονιά και το έκαναν σε μουσείο, με αυθεντικά κομμάτια από τη ζωή του. Το Amazon Prime που έκανε γυρίσματα πριν από μερικά χρόνια, κατέγραψε εικόνες από αυτό το σπίτι επίσης.  Μας φάνηκε το ιδανικό μέρος για τα γυρίσματα και το συνδυάσαμε με το γήπεδο της πρώτης του ομάδας, της Αρχεντίνος Τζούνιορς. Επισκεφτήκαμε το σπίτι για να το γνωρίσουμε. Ήταν γεμάτο μαγεία, γεμάτο μυστικισμό. Όλη η διαδικασία ήταν γεμάτη συναισθήματα. Το να γράψουμε μουσική πάνω στη φωνή του, το να φτιάξουμε βίντεο σε ένα μέρος τόσο εμβληματικό, όλοι, από τους χορευτές μέχρι τους μουσικούς, ήμασταν πολύ συγκινημένοι. Δεν ήταν δύσκολο το θέμα της άδειας. Όλο αυτό που έχει γίνει με το σπίτι είναι μια έκφραση αγάπης, το πήραν και το μετέτρεψαν σε μουσείο. Όχι για να βγάλουν χρήματα, αλλά για να δείξουν τον σεβασμό τους, για να συντηρήσουν ένα μέρος που ήταν το σπίτι του. Η μουσική μας και το βίντεο ήταν επίσης μια έκφραση αγάπης. Η αγάπη και το συναίσθημα κυριάρχησαν, οπότε δεν ήταν δύσκολο. Όλοι ήθελαν αυτό το πρότζεκτ να πραγματοποιηθεί και μας αποδέχθηκαν, το λάτρεψαν. Οπότε όλα ήταν σχετικά εύκολα και έγιναν με πολύ καλή διάθεση».

Το τάνγκο και το ποδόσφαιρο έχουν ομοιότητες; Είναι και τα δύο στοιχεία της ταυτότητας των Αργεντίνων…

«Ναι, το τάνγκο και το ποδόσφαιρο συνδέονται αρκετά στην Αργεντινή, έχουν πολλά κοινά στοιχεία. Και τα δύο γεννήθηκαν από τις χαμηλότερες τάξεις και έχουν κάτι το ανώτερο. Tο ποδόσφαιρο και οι ποδοσφαιριστές γενικά γεννήθηκαν στα potreros, τις αλάνες, που είναι γηπεδάκια της γειτονιάς Και το τάνγκο επίσης. Από τα χαμόγελα του ποταμιού, από τους μετανάστες. Οπότε ναι, είναι στοιχεία πολιτισμικά, συνδεδεμένα στην κουλτούρα της Αργεντινής».

Τι σημαίνει ο Ντιέγκο Μαραντόνα για εσάς;

«Ο Μαραντόνα για την Αργεντινή είναι απλά μια προσωπικότητα που δεν μπορεί να συγκριθεί με κανέναν. Είναι πολύ δύσκολο να εξηγηθεί σε κάποιον η λατρεία για τον Μαραντόνα. Δεν έχει να κάνει μόνο με το ποδόσφαιρο. Δεν αρκεί το ποδόσφαιρο για να εξηγήσεις τον Μαραντόνα. Αυτό που σκέφτομαι, είναι ότι υπήρξε κάτι σαν τον Ναπολέοντα για τους Γάλλους. Και περισσότερο. Εγώ, προσωπικά, είναι η αλήθεια όταν προσπαθώ να συγκρίνω αυτό που έγινε με τον θάνατο του Μαραντόνα, μου έρχεται στο μυαλό ο θάνατος του Χριστού. Είναι απίστευτό αυτό που έγινε με τον κόσμο, πώς τον θρήνησε ο λαός. Ο Μαραντόνα είναι μια προσωπικότητα γιγάντια, ανεξάντλητη δεν μπορεί να εξηγηθεί με το ότι ήταν ο καλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών».


Στους στίχους του τραγουδιού, όταν αναφέρονται οι ποδοσφαιριστές που ονειρεύεται το παιδί, γίνεται λόγος για τον Μαραντόνα, τον Μπατιστούτα και τον Πελέ. Νομίζω πως οι αρχικοί στίχοι ήταν διαφορετικοί…

«Σωστά, οι ορίτζιναλ στίχοι ήταν από τη δεκαετία του 40’ και έλεγαν «ένας Μπαλδονέδο, ένας Μαρτίνο, ένας Μπογιέ», παίκτες εκείνης της εποχής. Όμως στην εποχή μας, άλλαξαν. Και στο τηλεοπτικό πρόγραμμα που έγινε το τραγούδι ήταν με τον Μπάτι και τον Πελέ, οπότε γι’ αυτό και εμείς τους συμπεριλάβαμε σε αυτή την εκδοχή».

Ο Μπατιστούτα πόσταρε το τραγούδι σας στο Facebook. Πώς αισθανθήκατε, που το τίμησε ένα ακόμα ποδοσφαιρικό είδωλο της χώρας σας; 

«Ναι, ο Μπατιστούτα το πόσταρε! Είναι μια περίεργη ιστορία. Αρχικά, δεν ήταν μόνο ο Μπατιστούτα. Η ανταπόκριση που πήρε αυτό το τραγούδι και το βίντεο ήταν εντυπωσιακή. Η αλήθεια είναι ότι δεν μας εξέπληξε, γιατί ο Μαραντόνα ήταν αυτός που ήταν. Άνθρωποι από όλον τον κόσμο μας έστειλαν, άνθρωποι που δεν τους γνωρίζαμε. Για τον Μπατιστούτα ήταν γλυκόπικρη η γεύση, γιατί έγινε κάτι περίεργο. Ο Μπάτι, που είναι επίσης ένα είδωλο, το πόσταρε στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά δεν μας ανέφερε. Δεν ανέφερε την μπάντα, κανέναν. Οπότε ήταν περίεργο. Γιατί στις μέρες μας το ίντερνετ είναι έτσι φτιαγμένο, που δεν δίνεται σημασία σε τέτοια στοιχεία. Αλλά ένα είδωλο σαν τον Μπατιστούτα, το ότι δεν ανέφερε τους δημιουργούς, ήταν κάτι που μας ξένισε. Επικοινώνησα με τον εκπρόσωπο του και με τον ίδιο, προκειμένου να αναφέρει τους δημιουργούς. Από τη μία είναι ωραίο που πόσταρε το τραγούδι μας και του άρεσε, αλλά από την άλλη, έτσι είναι οι μεγάλοι σκόρερ! Βλέπουν το τέρμα, και πάνε για το γκολ. Δεν δίνουν πάσα. Όλα καλά με τον Μπάτι, αλλά είναι λίγο σουρεαλιστικό που είχαμε μια διαφωνία με τον Μπατιστούτα, μόνο ο Μαραντόνα θα μπορούσε να γεννήσει μια κατάσταση σαν αυτή!».

Θα υπάρξει άλλος Μαραντόνα για εσάς τους Αργεντινούς;

«Όχι, χωρίς αμφιβολία δεν θα υπάρξει ποτέ άλλος Μαραντόνα. Όχι μόνο γιατί ήταν μια τεράστια προσωπικότητα, από αυτές που εμφανίζονται κάθε δύο χιλιάδες χρόνια, αλλά και γιατί οι καιροί αλλάζουν, το ποδόσφαιρο αλλάζει. Οι ποδοσφαιριστές πλέον είναι περισσότερο… ψηφιακοί, πιο πολύ για το PlayStation. Είναι λιγότερο ρισκαδόροι, λιγότερο απτοί, πολιτικοποιημένοι. Και οι Μαραντόνα ήταν πολύ ανθρώπινος. Όπως λένε εδώ, ήταν ο πιο ανθρώπινος από τους θεούς. Όχι, δεν νομίζω ότι θα υπάρξει άλλος Μαραντόνα».

Έχετε δημιουργήσει άλλα ποδοσφαιρικά τραγούδια; Σκέφτεστε να το πράξετε; 

«Είχαμε κάνει ένα ακόμα μικρό αφιέρωμα στον Μαραντόνα πριν από καιρό, σε ένα τραγούδι του Πιασόλα, το οποίος τραγούδησε ο Βίκτορ Ούγο Μοράλες, για το γκολ απέναντι στους Άγγλους που ήταν κι αυτό ένα έργο τέχνης. Αυτό ήταν ένα ακόμα αφιέρωμα που υπάρχει στο κανάλι μας. Όχι, δεν έχουμε άλλα ποδοσφαιρικά τραγούδια και το τάνγκο γενικώς δεν έχει πολλά σχετικά τραγούδια. Το τάνγκο, το κλασικό, είναι αφιερωμένο περισσότερο στην αγάπη και δεν μιλάει για την πολιτική ή το ποδόσφαιρο».

Γνωρίζετε ότι στην Ελλάδα υπάρχει γενικώς μεγάλη αγάπη για τον Μαραντόνα και την Αργεντινή; Θα δούμε κάποια συναυλία σας στο μέλλον;

«Ναι, το γνωρίζουμε ότι στην Ελλάδα αγαπάτε τον Μαραντόνα. Σε όλο τον κόσμο, για την ακρίβεια, τον αγαπούν. Ακόμα και στην Αγγλία, ή σε χώρες που δεν έχουμε σχέσεις ή που διατηρούμε ακόμα και κόντρες. Γνωρίζουμε την Ελλάδα, έχουμε έρθει δυο-τρεις φορές στη χώρα σας. Αγαπάμε την Ελλάδα και τον κόσμο, περάσαμε πολύ όμορφα. Είναι μια χώρα με υπέροχους ανθρώπους, πολιτισμό, φαγητό, αισθανόμαστε πολύ καλά και μακάρι σύντομα να μπορέσουμε να ταξιδέψουμε ξανά!».

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr