Ένα συγκλονιστικό reclaim για «τα νέα της Αλεξάνδρας»: Η πραγματική ιστορία μιας γυναικοκτονίας (video)

Μια διαφορετική αφήγηση για «Τα νέα της Αλεξάνδρας», προς αποκατάσταση των αδικιών κατά των γυναικών στο διηνεκές του χρόνου, σε μια διασκευή που καθηλώνει

NewsRoom 18/06/2021 | 16:00

Μια ανάρτηση στο Facebook από την Αργυρώ Μουστάκα Βρεττού, πριν ένα χρόνο, έφερε στο φως της δημοσιότητας την πραγματική ιστορία της Αλεξάνδρας, στην οποία αναφέρεται το γνωστό τραγούδι.

Μια ιστορία που αποκαθιστά, έστω και μετά από 60 χρόνια, την υπόθεση μιας στυγνής γυναικοκτονίας, αυτής της 18χρονης Αλεξάνδρας από τον θείο της που προσπαθούσε να τη βιάσει. Η ιστορία μάλιστα, θέλει τον γυναικοκτόνο θείο της να είναι αυτός που έγραψε τους στίχους, έτσι ώστε η Αλεξάνδρα να μείνει στην ιστορία ως άλλη μια «πουτάνα».

Με μια συγκλονιστική ταινία / µουσικό βίντεο, μια ομάδα καλλιτεχνών έρχεται να αποκαταστήσει, έστω για λίγο, την επαναλαμβανόμενη αδικία κατά των γυναικών στο διηνεκές του χρόνου, και αφηγούνται ξανά, αυτά τα «Νέα της Αλεξάνδρας» με ένα καθηλωτικό reclaim.

Το τραγούδι, όπως αναφέρουν οι συντελεστές του, εµπνέεται από «Τα νέα της Αλεξάνδρας» του Κώστα Γιαννίδη (ή Γιάννη Κωνσταντινίδη) και τις ιστορίες που περιτριγυρίζουν το κοµµάτι από τη γέννησή του.

Σκοπός είναι να δώσει φωνή στις γυναίκες που υπήρξαν απούσες από την εξιστόρηση της ζωής τους γενικότερα  και μέσα στα ρεμπέτικα τραγούδια ειδικότερα. 

Η πραγματική ιστορία πίσω από το τραγούδι

Η 18χρονη Αλεξάνδρα ήρθε στο Αιγάλεω από τη Μάνη για να μάθει ραπτική. Έμενε σε ένα σπίτι με συγγενείς της, τότε που στη γειτονιά είχε μόνο προσφυγικά σπίτια και πολλά δωματιάκια με κοινή αυλή.

Ήταν πολύ όμορφη. Δεν πήγαινε πουθενά αλλού, εκτός από το σπίτι, τη μοδίστρα και το περίπτερο.

Στο περίπτερο καθόταν με τη θεία μου τη Μαίρη, συνομήλικες τότε.

Αρραβωνιασμένη και ερωτευμένη, κάτι τη βασάνιζε αλλά φοβόταν να μιλήσει. Οι φίλες της όμως καταλάβαιναν.

Η σπιτονοικοκυρά της Ε., σχεδόν 80 πια, δε μπορεί να ξεχάσει την εικόνα με το κεφάλι της ανοιγμένο και τα μυαλά χυμενα στον τοίχο.

Έκανε πολλές απόπειρες να τη βιάσει ο θείος της, ο ίδιος ο αδερφός της μάνας της κι εκείνο το βράδυ, η Αλεξάνδρα, φαίνεται, αντιστάθηκε όσο ποτέ.

Της τίναξε τα μυαλά με το όπλο του.

Αν τώρα, στο 2020, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που λένε για την Ελένη Τοπαλουδη, ότι προκάλεσε, ότι εκδιδόταν, αν τώρα πέφτουν ισχυρά μέσα να καλύψουν τους φρικτούς  δολοφόνους της, για σκεφτειτε τότε; τότε που ακόμα τα εγκλήματα τιμής, ήταν καθημερινότητα. 

Η Αλεξάνδρα δεν έπαιρνε σκονάκια με τον μπακάλη, δεν έβγαινε βόλτες, δεν ήξερε πράγματι τι θα πει άνδρας. Ούτε καν ήξερε πού είναι το "Ροζικλαίρ".

Η Αλεξάνδρα ήταν ένα φοβισμένο κορίτσι που νόμιζε ότι ο αρραβωνιαστικος της θα την έσωζε από το εφιάλτη που βιωνε καθημερινά. 

Λένε ότι ο δολοφόνος ο ίδιος, ο θείος της δηλαδή, έγραψε τους στίχους και τους έδωσε. Για να μείνει στην ιστορία σαν πουτάνα.