Έγκλημα χωρίς τιμωρία;

Δεν εμπιστεύτηκαν εξ αρχής λοιπόν τον δημόσιο χαρακτήρα της υγείας και γι’ αυτό και δεν επένδυσαν παρά ελάχιστα σε αυτόν. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την δημόσια υγεία στον προϋπολογισμό σαν τον φτωχό συγγενή.

Γιάννης Μυλόπουλος 28/11/2020 | 19:34

Κοινή είναι πλέον η βεβαιότητα ότι η κυβέρνηση απέτυχε να διαχειριστεί την πανδημία κατά τρόπο στοιχειωδώς επαρκή, βυθίζοντας τη χώρα στην αρρώστια και στο θάνατο.

Παρά τις φιλότιμες συνεχείς προσπάθειες των εξαγορασμένων από την κυβέρνηση ΜΜΕ να παρουσιάσουν μια διαφορετική κατάσταση από την πραγματική, άλλοτε δια του αντιπερισπασμού, αποσπώντας την προσοχή από αυτά που συμβαίνουν και πετώντας την μπάλα στην… κερκίδα της ελπίδας του εμβολίου και άλλοτε κάνοντας το μαύρο - άσπρο, υπηρετώντας την κυβερνητική ρητορική της ενοχοποίησης των ανθρώπων που ασθενούν, εντούτοις η αλήθεια δεν μπορεί πια να κρυφτεί.

Όλο και τους ξεφεύγει κάποιος νοσοκομειακός γιατρός ο οποίος μεταφέρει στην τηλεόραση την καθημερινότητα για το δράμα που ζουν γιατροί, νοσηλευτές και ασθενείς στα ανοχύρωτα και απροετοίμαστα νοσοκομεία που υποχωρούν υπό το βάρος της αυξημένης πια ανάγκης εκατοντάδων ασθενών καθημερινά για νοσηλεία, για παροχή οξυγόνου ή και για διασωλήνωση.

Τρία είναι τα επίπεδα άμυνας μιας χώρας, στα οποία μια υπεύθυνη κυβέρνηση οφείλει να παρέμβει, στο ενδεχόμενο μιας υγειονομικής κρίσης σαν κι αυτή του COVID19.

1.      Το επίπεδο της θωράκισης των εισόδων της χώρας απέναντι στην εισαγωγή νέων φορέων του ιού.
2.      Το επίπεδο λήψης έγκαιρων και αποτελεσματικών μέτρων για τον περιορισμό της διασποράς του ιού και την παρεμπόδιση της μεγάλης εξάπλωσης της νόσου και
3.      Το επίπεδο της θωράκισης του Συστήματος Υγείας με κατάλληλο εξοπλισμό και εξειδικευμένο προσωπικό, ώστε αυτό να ανταποκριθεί επιτυχώς στην πίεση που θα ασκηθεί, στο ενδεχόμενο που τα δύο προηγούμενα επίπεδα άμυνας αποτύχουν και συμβεί έξαρση της πανδημίας, όπως τώρα.

Η ελληνική κυβέρνηση, δυστυχώς, απέτυχε οικτρά και στα τρία επίπεδα.

Στο πρώτο επίπεδο το παιχνίδι χάθηκε ήδη από το καλοκαίρι, όπως όλοι πλέον συμφωνούν, με την άφρονα όσο και ολέθρια απόφαση της κυβέρνησης να ανοίξουν τα σύνορα για τον τουρισμό χωρίς προφυλάξεις και χωρίς γενικευμένους, παρά μόνο δειγματοληπτικούς ελέγχους για τους εισερχόμενους στη χώρα.
Έχοντας ως προτεραιότητα την εξυπηρέτηση μεγάλων οικονομικών συμφερόντων του τουρισμού και των μεταφορών, η κυβέρνηση οδήγησε τη χώρα σε δεύτερο και πολύ δυσμενέστερο κύμα της πανδημίας, αλλά συγχρόνως και σε οικονομική καταστροφή, καθώς ο διεθνής τουρισμός ήταν το πρώτο μεγάλο θύμα της υγειονομικής υποτροπής, από τον Αύγουστο ακόμη.

Το γεγονός ότι τα σύνορα στην Βόρεια Ελλάδα έκλεισαν μόλις πριν λίγες μέρες, αργότερα δηλαδή ακόμη και από την επιβολή του γενικού lock down, είναι χαρακτηριστικό της ανευθυνότητας στο συγκεκριμένο πεδίο. Με τους υπεύθυνους από τη μια να προσπαθούν, ανεπιτυχώς και με ημίμετρα, να περιορίσουν τη μετάδοση της πανδημίας στο εσωτερικό και από την άλλη, με τον ιό να εισέρχεται ανεμπόδιστα, χωρίς να έχουν σφραγίσει τις πόρτες εισόδου του από τις γειτονικές χώρες.

Αλλά και στο δεύτερο επίπεδο η κυβέρνηση συνελήφθη χωρίς σχέδιο και χωρίς στρατηγική. Λειτουργώντας σαν Επιμηθέας και όχι, ως όφειλε, σαν Προμηθέας, αδυνατώντας δηλαδή να προβλέψει και να σχεδιάσει την επόμενη μέρα, έτρεχε συνέχεια πίσω από το πρόβλημα, παίρνοντας καθυστερημένα μέτρα που αποτύγχαναν πριν καν εφαρμοστούν. Γι’ αυτό και το τελευταίο δίμηνο κάθε βδομάδα αναθεωρούσε τα μέτρα της προηγούμενης, ως αποτυχημένα κι έπαιρνε καινούργια, για να τα αναθεωρήσει σύντομα και αυτά, εν όψει της διαρκούς επιδείνωσης της κατάστασης…

Στην αποτυχία σε αυτό το στάδιο οπωσδήποτε συνέβαλε η χαμηλή εμπιστοσύνη που εξ αρχής έδειξε η κυβέρνηση στη διεξαγωγή γενικών τεστ στον πληθυσμό, προκειμένου να αποκτήσει μια διαρκή και καθαρή εικόνα της εξάπλωσης της πανδημίας. Τα στοχευμένα τεστ μόνο εκεί που εμφανίζονταν το πρόβλημα, στέρησαν τη δυνατότητα έγκαιρου ελέγχου της κατάστασης και λήψης προληπτικών μέτρων, οδηγώντας σε μια αναποτελεσματική τακτική που δεν προλάβαινε και δεν σταματούσε εκ των προτέρων, αλλά έσβηνε εκ των υστέρων τις πυρκαγιές. Μόνο που όταν ανάψει η φωτιά της μετάδοσης του ιού, δύσκολα σβήνει…

Αλλά και εκεί που η κυβέρνηση είχε αξιόπιστα εργαλεία πρόγνωσης της εξάπλωσης του ιού, όπως στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, όπου οι επιστήμονες διεξήγαν μετρήσεις στα λύματα και γνώριζαν μέρες πριν αυτό που τα τεστ θα διαπίστωναν αργότερα, ακόμη και εκεί η κυβέρνηση φέρθηκε σαν Επιμηθέας, αφού τα μέτρα που ελάμβανε ήταν καθυστερημένα και έρχονταν πάντοτε κατόπιν εορτής.

Εκεί όμως που χάθηκε το παιχνίδι της μεγάλης και γρήγορης εξάπλωσης της πανδημίας, ήταν στον έλεγχο των εστιών υπερμετάδοσης του κορωνοϊού. Η κυβέρνηση, αγκυλωμένη σε μια επικοινωνιακή πολιτική που ήθελε τους ασθενείς να είναι υπεύθυνοι για την ασθένεια, αποποιούμενη κάθε ευθύνη και εγκαταλείποντας κάθε προσπάθεια για τον περιορισμό της μετάδοσης του ιού σε δημόσιους χώρους, άφησε τον ιό ανεξέλεγκτο να μεταδίδεται:

Α) Στους συνωστισμούς στα λεωφορεία και στα Μετρό, όπου μείωσε, αντί να αυξήσει τα δρομολόγια. Η μαζική προσβολή εργαζομένων στα λεωφορεία του ΟΑΣΘ από τον ιό δίνει μια εικόνα του τι συνέβαινε και τι έπρεπε να έχει συμβεί στις δημόσιες μεταφορές.

Β) Στις συγκεντρώσεις μαθητών στα σχολεία όπου αύξησε, αντί να μειώσει τον αριθμό των μαθητών σε κάθε αίθουσα, με νομοσχέδιο τον περασμένο Μάιο, εν μέσω δηλαδή πανδημίας. Χαρακτηριστική είναι η κατάθεση της μαρτυρίας νοσοκομειακών γιατρών, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι για τις απώλειες σε νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό, κατά 50% ευθύνονται οι οικογένειες και κυρίως τα παιδιά όσων ασθένησαν, που μετέφεραν ύπουλα τον ιό στους γονείς, καθώς τα ίδια ήταν στις περισσότερες περιπτώσεις ασυμπτωματικά…

Γ) Στις εκκλησίες, όπου η κυβέρνηση δεν θέλησε να αντιπαρατεθεί με οπισθοδρομικά στερεότυπα και θρησκευτικές δεισιδαιμονίες, που στέρησαν τη ζωή ή την υγεία σε πολλούς ιερείς και ιεράρχες.

Δ) Στα νοσοκομεία τέλος, όπου η ανετοιμότητα και η προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίστηκε το δεύτερο κύμα της πανδημίας, έγιναν αιτίες μεγάλης διασποράς του ιού μεταξύ του υγειονομικού προσωπικού και των ασθενών. Καθώς πολλοί ασθενείς που είχαν εισαχθεί για άλλες αιτίες, διαπιστώνονταν εκ των υστέρων ότι ήταν φορείς του επικίνδυνου ιού, έχοντας εντωμεταξύ όμως μεταδώσει την αρρώστια δεξιά και αριστερά.

Αν στα δύο προηγούμενα επίπεδα η κυβέρνηση μπορεί να κατηγορηθεί για αδράνεια, για ανεπάρκεια ή για ολιγωρία, στο επίπεδο της θωράκισης του Συστήματος Υγείας, πρέπει να κατηγορηθεί για σκοπιμότητα.

Συζητώντας με νοσοκομειακούς γιατρούς αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς ότι ο εξοπλισμός και η θωράκιση των νοσοκομείων, προκειμένου να αντιμετωπίσουν με επάρκεια τις πιέσεις του δεύτερου κύματος της πανδημίας, σκόνταψαν στη νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία της κυβέρνησης.

Η οποία δηλώνει ιδεολογικά αντίθετη με την επένδυση στην δημόσια υγεία και ούτε να ακούσει δεν θέλει για ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας και για προσλήψεις νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού.

Αφού το σχέδιο της κυβέρνησης της ΝΔ ήταν εξ αρχής η κατάργηση του δημόσιου χαρακτήρα και η ιδιωτικοποίηση του Συστήματος Υγείας, μέσω Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα.

Δεν εμπιστεύτηκαν εξ αρχής λοιπόν τον δημόσιο χαρακτήρα της υγείας και γι’ αυτό και δεν επένδυσαν παρά ελάχιστα σε αυτόν. Αυτή η ιδεοληψία, άλλωστε, είναι εμφανής και στον προϋπολογισμό που κατέθεσαν πρόσφατα στη Βουλή, όπου μετά από ό,τι συνέβη και εξακολουθεί να συμβαίνει, η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την δημόσια υγεία στον προϋπολογισμό σαν τον φτωχό συγγενή.

Οι κυβερνητικές ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση είναι εγκληματικές και κανένας επικοινωνιακός και προπαγανδιστικός σχεδιασμός, κανένας πανηγυρισμός εν μέσω εκατόμβης καθημερινών θανάτων, με πρόσχημα ότι δήθεν είμαστε καλύτερα από αλλού - που δεν είμαστε πια με δεδομένη την εξέλιξη των θανάτων τις τελευταίες μέρες - καμία ανάδειξη των ασθενών ως υπευθύνων για την ασθένεια και των ΜΕΘ για τους θανάτους, κανένας αντιπερισπασμός και κανένα εμπόριο ελπίδας δεν μπορεί να αλλάξει τη ζοφερή εικόνα.

Οι δημόσιες δηλώσεις νοσοκομειακών γιατρών ότι είναι πολλοί οι θάνατοι στα νοσοκομεία που θα είχαν αποφευχθεί, εάν υπήρχε εγκαίρως κατάλληλη οργάνωση και προετοιμασία του Συστήματος Υγείας, αναδεικνύουν πέραν των πολιτικών και ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες.

Πάντοτε μετά το έγκλημα έρχεται η τιμωρία...

Πηγή: tvxs.gr

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.