Δυο υπερτροφικά «εγώ» μαλώνουν στο βούρκο του ακροδεξιού λαϊκισμού

Όταν πλακώνονται οι λαϊκιστές με τις αυταρχικές τάσεις, ποιος θα την πληρώσει;

Μαθηματικός 27/01/2021 | 08:39

Ο έμπειρος αναλυτής Γιάννης Λούλης στο βιβλίο του με τίτλο “Το φαινόμενο Τραμπ: Σύμπτωμα της κρίσης των καπιταλιστικών δημοκρατιών”, που κυκλοφόρησε από την ΕΦΣΥΝ, αναφέρεται στο επικίνδυνο φαινόμενο του ανερχόμενου ρεύματος της λαϊκιστικής Άκρας Δεξιάς. Λέει χαρακτηριστικά: “Καθένας από τους ακροδεξιούς λαϊκιστές έχει το ατομικό του στίγμα, αλλά όλοι ανήκουν στο ίδιο ρεύμα και συμμερίζονται παρεμφερείς αντιλήψεις και πρακτικές... ”.

Και παρακάτω σημειώνει: “ Τα αυταρχικά λαϊκιστικά ρεύματα αναζητούν έναν ηγέτη ... που τα προσωποποιεί ...και παρασύρεται από ένα υπερμέγεθες εγώ.... Λαϊκιστικές και αυταρχικές τάσεις, σαν συνενωθούν, λειτουργούν αποσταθεροποιητικά σε μια δημοκρατία”. 

Αυτόν ακριβώς τον ρόλο θέλησε να υποδυθεί ο Σαμαράς αφότου ανέλαβε την ηγεσία της ΝΔ. Αυτός ως απόγονος των Μπενάκηδων και της Πηνελόπης Δέλτα πίστεψε ότι ήταν προορισμένος για κάτι μεγάλο, ή για κάτι που να μοιάζει μεγάλο. Και προϊόντος του χρόνου φούσκωνε το εγώ του σαν γαλοπούλα!! Στην τελευταία (;) πράξη του πολιτικού του δράματος ενσωμάτωσε τα ακροδεξιά, εθνολαϊκιστικά στοιχεία του ΛΑΟΣ, θυμήθηκε τον παλιό Μακεδονομάχο Σαμαρά, κήρυξε την ανακατάληψη των πόλεων από τους “λαθρομετανάστες”, συνομιλούσε κρυφά με τους χρυσαυγήτες μέχρι που τον πιάσανε στα πράσα και αναγκάστηκε - λόγω της δολοφονίας Φύσσα - να αλλάξει τακτική. Ξαναφόρεσε την περικεφαλαία του... Βουκεφάλα στον εθνικιστικό αγώνα ενάντια στους... “γυφτοσκοπιανούς”. Και σήμερα καθοδηγούμενος από το υπερμέγεθες εγώ του, προειδοποιεί τον Μητσοτάκη ότι θα αντιδράσει στα εθνικά θέματα αν δεν ευθυγραμμιστεί με τη δική του “υπερήφανη εθνική” στρατηγική απομόνωσης των.. “πειρατών”, κ.ά.   

Από την άλλη ο Κυριάκος!!! Απόγονος του οίκου των ... Λαβδακιδών με τη Μοίρα Λάχεση να έχει γραμμένο στην κούνια του το πρωθυπουργιλίκι, δεν θα ήταν δυνατό να έχει ατροφικό εγώ. Αυτός μάλλον θέλησε να μάθει τα λόγια του ρόλου του ηγέτη ώστε να είναι εύκαιρος και εύκολος σε κάθε απαίτηση της ακροδεξιάς κηδεμονίας. Έτοιμος να δώσει γη και ύδωρ, να ενσωματωθεί στο λαϊκιστικό φαινόμενο της Άκρας Δεξιάς αρκεί να ικανοποιηθεί το υπερμέγεθες δικό του εγώ. Ένα “εγώ” über alles, χωρίς φραγμούς, αποδεχόμενος ακόμα και την ιδεολογική και πολιτική εποπτεία ακροδεξιών τοποτηρητών, τύπου Βορίδη και Άδωνη, του “σκληρού” Σαμαρα (ίσως να ήταν στα συμφωνηθέντα για την εκλογή του στην ηγεσία της ΝΔ). Στόχος του να “τρουπώσει” στην ηγεσία, και το υπερτροφικό του εγώ διαβεβαίωνε ότι θα έχει την ικανότητα να απομονώσει τον οικογενειακό “εχθρό” και να απαλλαγεί από τη ... λυκοσυμμαχία, αν χρειαστεί!! Κούνια που τον κούναγε. Για τον Σαμαρά της Άκρας Δεξιάς ο Μητσοτάκης ήταν το κατάλληλο “ευκολάκι”, κάτι σαν το “χαζό παιδί χαρά γεμάτο” που θα μπορούσε να χειριστεί και να εκβιάσει. (Και εδώ που τα λέμε τι θα ήταν ο Κυριάκος αν δεν ήταν της γνωστής οικογενείας; Το πολύ ένας ανέμελος αθλητής επαρχιακού ποδηλατικού ομίλου)!!!

Έτσι, δοθείσης ευκαιρίας ο Σαμαράς θα μπορούσε να επανέλθει στο προσκήνιο. Άλλωστε, δεν θα ανεχόταν ποτέ να τον αποκαλεί ο ευεργετηθείς Κυριάκος γραφικό και ακραίο - για τη συμμετοχή του στις διαδηλώσεις των Μακεδονομάχων - από του βήματος της Βουλής!!! Δεν θα ανεχόταν να καυχιέται ένας Μητσοτάκης ότι μεγάλωσε τη χώρα κατά 10% με την επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο. Κάτι που δεν έκανε ο ίδιος ως πρωθυπουργός επειδή ήταν ...“εθνικά επιζήμιο”.

Όσο για τον Κυριάκο με το υπερμέγεθες εγώ και την υπερμεγέθη Ελλάδα προς δυσμάς λόγω της “επεκτάσεως”, ήταν ο ίδιος που δύο χρόνια πριν, επί ΣΥΡΙΖΑ, καταδίκαζε την επέκταση διότι δεν συμβάδιζε με την... επέκταση του εγώ του!!!    

Στον βούρκο όταν πλακώνονται τα βουβάλια την πληρώνουν τα βατράχια, στον ακροδεξιό βούρκο όταν πλακώνονται οι λαϊκιστές με τα υπερτροφικά εγώ και τις αυταρχικές τάσεις, ας ελπίσουμε ότι δε θα την πληρώσει η δημοκρατία.