“…. δυο γαϊδουριών άχυρο”

Καθολική είναι η διαπίστωση ότι πρόκειται για την χειρότερη, πιο βλαπτική και πιο επικίνδυνη κυβέρνηση που γνώρισε ο τόπος από την μεταπολίτευση και μετά.

Θύμιος Γεωργόπουλος 17/04/2021 | 09:00

Απ’ όλους τους λαϊκότροπους χαρακτηρισμούς που συνοδεύουν τον Κυριάκο επιλέγω τον χαρακτηρισμό «le petit Koulis», όπως τιτλοφορούσε το άρθρο της η «Liberation» αμέσως μετά τις Ελληνικές εκλογές του 2019, όχι γιατί ακούγεται πιο sic αλλά γιατί αποδίδει το πραγματικό μέγεθος του άνδρα. 

Έγραφε η Γαλλική εφημερίδα: “Ο «Κούλης» μέσα από την εκλογική του καμπάνια πέρασε μία εικόνα αντίθετη από την ιδεολογικά άκαμπτη και συμβιβασμένη σε πολλά οικονομικά σκάνδαλα πολιτική. Ωστόσο, θα πρέπει να απαλλαγεί από αυτό το ψευδώνυμο που επέβαλαν οι αντίπαλοί του, παίζοντας με το συντομογραφημένο “Κυριακούλη”. 
Κλείνοντας το άρθρο του αναρωτιόταν ο συντάκτης: “Θα καταφέρει να επιβάλει νέα πρόσωπα και να απαλλαγεί από τους παλαιοκομματικούς φρουρούς της παράταξής του;”

Σχεδόν δυο χρόνια μετά, καθολική είναι η διαπίστωση ότι πρόκειται για την χειρότερη, πιο βλαπτική και πιο επικίνδυνη κυβέρνηση που γνώρισε ο τόπος από την μεταπολίτευση και μετά.

Σχεδόν δυο χρόνια μετά, καθολική είναι η διαπίστωση ότι πρόκειται για τον πιο  
«μικρό», πιο «ανέμελο» και πιο συμπλεγματικό πρωθυπουργό από την μεταπολίτευση και μετά, για έναν άνθρωπο που δεν διστάζει να ξεπεράσει κάθε όριο πολιτικού αμοραλισμού προκειμένου να προσποριστεί πολιτικό όφελος. 

Ένας ιδεοληπτικός πρωθυπουργός που -ενώ η χώρα καίγεται- αποδεικνύεται «ανίκανος να μοιράσει ακόμα και δυο γαϊδουριών άχυρο», ενδιαφερόμενος μόνο να περιστοιχίζεται από στρατιές καλοπληρωμένων «ευαίσθητων καλλιτεχνών» που καθημερινά θα του φιλοτεχνούν «το πορτραίτο του Ντόριαν  Γκρέυ», της ξεχωριστής ισχύος, της αιώνιας νιότης και της απέθαντης ομορφιάς (γιατί γελάτε κύριοι;)

Στο υγειονομικό σύστημα έχουν πάρει φωτιά τα τόπια -πλέον με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης- καθώς τα κρούσματα (όσα διαπιστώνονται αφού δεν πραγματοποιούνται μαζικοί έλεγχοι) είναι καθημερινά  κοντά στις 5.000, οι διασωληνωμένοι αγγίζουν τους 1.000 (το 1/3 από αυτούς εκτός ΜΕΘ) και οι νεκροί είναι περίπου 100 ημερησίως.

Τα σχολεία ξανάνοιξαν τώρα που η πανδημία θερίζει (όταν έκλεισαν στα 1.000 κρούσματα την ημέρα), οι μαθητές στοιβάζονται το ίδιο ανά αίθουσα (με αμφισβητούμενης διαγνωστικής αποτελεσματικότητας self-test) και οι καθηγητές είναι ανεμβολίαστοι γιατί δεν επαρκούν τα εμβόλια (όπως περισσεύουν για τους εκτός λίστας «άριστους»).

Στην οικονομία ο υπουργός Ανάπτυξης (της βλακείας) -αφού μάζεψε τα κλειδιά από τα καταστήματα που έκλεισε- ανακάλυψε ότι ο τουρισμός θα ανοίξει και θα σαρώσει χωρίς να έχει ανάγκη (πριτς!) την εστίαση (που δεν χρειάζεται να ανοίξει), ενώ ο υπουργός (υπερ)Εργασίας Κωστής Χατζηδάκης χαρακτήρισε την κατάργηση του οκτάωρου “εργασιακή ευελιξία” και έφτασε στο σημείο να ισχυριστεί πως “το 10ωρο θα δώσει ακόμα και τη δυνατότητα ενός εργαζόμενου να πάει….. να μαζέψει τις ελιές του”.

Ενώ η παγκόσμια κοινότητα και ηγέτες από όλο τον κόσμο αναφέρονται  συγκλονισμένοι στην μαφιόζικη εκτέλεση (με δέκα σφαίρες) του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ, ενώ μέσα από τα αποκαλυπτικά άρθρα του είχε μιλήσει για κυκλώματα στην ΕΥΠ και στην ηγεσία της Αστυνομίας, ο πρωθυπουργός έκανε μια ολόκληρη μέρα να αρθρώσει λόγο για τις σφαίρες που έπληξαν το σώμα της Δημοκρατίας.

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση ενδιαφέρεται να χρησιμοποιήσει τον «Δούρειο Ίππο» Καλογρίτσα για να καταδικάσει τον ΣΥΡΙΖΑ που έσπασε την ασυδοσία των χρήσιμων (για την ΝΔ) «νταβατζήδων, ενώ ο Κυριάκος χασκογελάει (χωρίς ντροπή) μπροστά σε κάμερες, καθώς ημέρα Σάββατο άνοιξε κλειστό φαρμακείο στην Καλλιθέα για να πάρει το self-test της κόρης του (αυτό κι αν είναι είδηση!!!).

“Υπάρχουν κάποιοι χειρότεροι από τους ανίκανους: είναι αυτοί που είναι ικανοί για όλα”, Robert Sabatier.