Δημοκρατία στους φράχτες

Η ανώτατη λειτουργός του κράτους έγινε τηλεβόας του δόγματος Βορίδη

Λένα Διονυσίου 19/05/2021 | 12:24

Η φωτογραφία της Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Σακελλαροπούλου μπροστά από τον φράχτη - τείχος στον Έβρο είναι καθόλα συμβολική. Έρχεται μαζί με το δόγμα Βορίδη: Με τις ανεκδιήγητες ερωτήσεις για τη χορήγηση άδειας παραμονής και ιθαγένειας (πχ "πότε φτιάχνουμε φανουρόπιτα"), ως τις αλλαγές γιατρούς μετανάστες δεύτερης γενιάς. 

Η κυβέρνηση δεν θέλει πρόσφυγες. Κανένας δεν θέλει πρόσφυγες, υπό την έννοια ότι θα ήταν ευτύχημα να μην βομβάρδιζαν τους ανθρώπους, να μην αναγκάζονταν να φύγουν από τις χώρες τους. Αλλά η κυβέρνηση δεν θέλει πρόσφυγες, επειδή δεν είναι μια κυβέρνηση που νοιάζεται για τους ανθρώπους, παρά μόνο αν πρόκειται να τους αποφέρουν χρήματα. Έτσι, διαλέγουν πρόσφυγες και μετανάστες που μπορούν να γίνουν φτηνό εργατικό δυναμικό, αποκλείοντας όσους "θα βαρύνουν την κοινωνική πρόνοια". Ανάπηροι, ψυχικά ασθενείς, άτομα με νοητική υστέρηση ούτε μπορούν να περάσουν στις εξετάσεις, ούτε και μπορούν να παραθέσουν αποδείξεις ότι εργάζονται νόμιμα τα τελευταία 5 χρόνια,με εισοδηματικά κριτήρια που δεν καλύπτονται με τίποτα.

Το ίδιο δόγμα ακολουθούσε η Αγγλία επί Θάτσερ κι οι ΗΠΑ επί Τραμπ: Εργάτες και επιστήμονες μένουν, οι υπόλοιποι φεύγουν. Εν προκειμένω, πνίγονται στον Έβρο ή σκοτώνονται από τα ελληνικά πυρά. Έτσι, λοιπόν, η φωτογραφία της κ. Σακελλαροπούλου μπροστά από τον φράχτη του μίσους δεν είναι ούτε τυχαία ούτε αθώα. Είναι η υποστήριξη της ελληνικής κυβέρνησης στη ρατσιστική πολιτική της.

Η ανώτατη λειτουργός του κράτους, λοιπόν, έγινε τηλεβόας του δόγματος Βορίδη. Κι αν είναι αυτό ντροπή για την διακεκριμένη νομικό κι αν είναι ντροπή και για τη χώρα. Θα πουν οι κακεντρεχείς ότι η χώρα επί ΣΥΡΙΖΑ ήταν ξέφραγο αμπέλι. Αλλά δεν ήταν. Οι πρόσφυγες αντί να πνίγονται στο Αιγαίο, σώζονταν και αντί να στοιβάζονται εσκεμμένα σε δύο ή τρία νησιά, μεταφέρθηκαν σε όλη τη χώρα. 

Βλέπουμε δύο αντίπαλες πολιτικές για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες: Η μία τους κάνει εχθρούς για να δικαιολογήσει το μίσος της. Η άλλη τους προσφέρει άσυλο. Δυστυχώς, η κυρία Σακελλαροπούλου διάλεξε να υποστηρίξει ό,τι καταγγέλλουν οι παγκόσμιοι οργανισμοί για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ασταμάτητα και δικαίως. Είναι μια στιγμή ντροπής για τη χώρα.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr