Δημήτρη Πουλικάκο τι θα έκανες αν γινόσουν βουλευτής; Η συνέντευξη του εμβληματικού δημιουργού στη RadCast μετά τις εκλογές

Ο Δημήτρης Πουλικάκος υποδέχτηκε τη Χρύσα Λύκου στο σπίτι του στα Εξάρχεια, στον απόηχο του εκλογικού αποτελέσματος που έκανε κάποιες και κάποιους να παγώσουν μέσα στο κατακαλόκαιρο. Ο Θείος Νώντας, εξήγησε πως αυτό που ζούμε είναι η εκδίκηση του σπασίκλα και πως ενώ έχουμε καλούς μαθητές του Γκαίμπελς, του Μαρξ μοιάζουν αμήχανοι. Απαντά στο αν του έχουν προτείνει να γίνει ποτέ βουλευτής και για το αν τελικά υπάρχει συλλογική σωτηρία.

Ακολουθούν αποσπάσματα από τη συνέντευξη:

«Όλα κι όλοι μας φταίνε και για όλα φταίνε οι άλλοι. Πότε όμως το ξερό μας το κεφάλι. Είμαστε λαός που αυτοβαυκαλίζεται. Εμείς που δώσαμε τα φώτα…Τώρα όμως μας τα αλλάξανε τα φώτα».

«Όλα τα σπασικλάκια που κάρφωναν στον δάσκαλο και τους έκαναν καζούρα ή καψόνια, τώρα μας εκδικούνται. Έχουμε καλούς μαθητές του Γκαίμπελς, ενώ του Μαρξ… υπάρχει μια ηττοπάθεια μια παλιοαριστερομιζέρια…».

«Το ρεφρέν είναι μόνιμο: «Σφίχτε τα ζωνάρια». Είμαι πάνω από ογδόντα χρονών και δεν θυμάμαι ποτέ να έχει βγει κάποιος και να πει: «Λύστε λίγο τα ζωνάρια». Όλο «Σφίχτε τα ζωνάρια».Μόνο ο Αντρέας (Παπανδρέου) είπε: «Τσοβόλα δώστα όλα» αλλά είδαμε κι αυτό που έφτασε».

«Τι να με πρωτοεκνευρίσει; Είναι πολλά και προσπαθώ να κρατάω κάποιες αποστάσεις. Είμαι και μεγάλος άνθρωπος, μην πάθω και καμία ανακοπή ή μείνουμε κάγκελο. Τουλάχιστον να μείνουμε κάπου που μας αρέσει. Είναι το κλίμα έτσι, που επιτρέπει την κτηνώδη βλακεία να συνεχίζει να υπάρχει και να καταδυναστεύει τη ζωή μας. Θα έπρεπε να επιμένουμε λίγο πιο πολύ. Θέλει πιο πολύ πείσμα».

«Θα είχε πλάκα να έβγαινα ευρωβουλευτής. Θα άνοιγα ένα ταμείο και θα έλεγα να κοπούν οι μισθοί των βουλευτών. Επίσης, θα άνοιγα ένα ταμείο για τους αναξιοπαθούντες και θα έβαζα τους βουλευτές να βάζουν το 1/3 της αποζημίωσης τους. Κάτι μου έχουν προτείνει, αλλά… Δεν μπορώ!».

«Η αγάπη και η αλληλοανεκτικότητα παίζει μεγάλο ρόλο. Το μίσος είναι ο χειρότερος σύμβουλος και το χιούμορ είναι μεγάλο όπλο. Και αμυντικό, αλλά και επιθετικό».

«Φεύγω όμορφα! Παράπονα δεν έχω. Νιώθω τυχερός γιατί έζησα ελεύθερα. Δεν το λέω με αλαζονεία με ταπεινοφροσύνη το λέω. Μου αρέσει να περνάω καλά και να το μεταδίδω. Να γελάμε και να ευχαριστιέται η καρδιά μας».

«Για εμένα όλοι οι άνθρωποι είναι καλλιτέχνες και διανοούμενοι. Αντιμετωπίζω τους ανθρώπους όποιος και να είναι, από όπου και να είναι, ό,τι να είναι με τον ίδιο τρόπο. Αγαπάω τους ανθρώπους όσο κι αν είμαστε μαλάκες. Αυτάρεσκοι μαλάκες!».