Χάριν… συμφερόντων

Ως πρώτη αιτία οι υποστηρικτές του νομοσχεδίου επικαλούνται το ότι είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που απαγορεύει τη λειτουργία ιδιωτικών ανώτατων σχολών. Παραβλέποντας το γεγονός ότι, αν σε κάτι είμαστε πράγματι μοναδικοί, είναι ότι είμαστε η μόνη χώρα στον πλανήτη που η κυβέρνησή της δυσφημεί ως κέντρα ανομίας, συρρικνώνει, αποκλείοντας 20.000 φοιτητές ετησίως, και ακόμη υποχρηματοδοτεί και υποστελεχώνει τα δημόσια Πανεπιστήμια, προκειμένου να ανοίξει τον δρόμο στα ιδιωτικά.

Οσον αφορά το επιχείρημα ότι με τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια θα επανέλθουν στην Ελλάδα οι φοιτητές που σπουδάζουν στο εξωτερικό, αυτοί δηλαδή που η ίδια η κυβέρνηση απέκλεισε από τα ελληνικά Πανεπιστήμια με την επινόηση της βαθμολογικής βάσης, αυτό δεν αντέχει σε καμία λογική. Αλλωστε, οι περισσότεροι νέοι που φεύγουν στο εξωτερικό και δεν επιστρέφουν το κάνουν εξαιτίας της κακής οικονομικής κατάστασης της χώρας και της αδυναμίας να βρουν εδώ μια καλά αμειβόμενη θέση εργασίας. Και γι’ αυτό, ασφαλώς, δεν φταίνε τα ελληνικά Πανεπιστήμια…

Τα οποία είναι τόσο επαρκή σε πλήθος και τόσο καλά σε ποιότητα σπουδών, που αν στηρίζονταν από το κράτος όπως στηρίζονται τα ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια θα μπορούσαν να καλύψουν το σύνολο των αναγκών της χώρας σε πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Στην Ευρώπη, άλλωστε, όπου ήδη λειτουργούν ιδιωτικά Πανεπιστήμια, αυτά δεν καλύπτουν περισσότερο από το 5% του συνολικού φοιτητικού πληθυσμού. Με το 95% των φοιτητών να εμπιστεύεται τα πολύ καλύτερα δημόσια Πανεπιστήμια.

Οι υποστηρικτές του συγκεκριμένου νομοσχεδίου επικαλούνται, ακόμη, την ανάγκη να έρθουν στην Ελλάδα μεγάλα και εμβληματικά Πανεπιστήμια του εξωτερικού. Αν, όμως, ένα τέτοιο Πανεπιστήμιο ήθελε πράγματι να έρθει στην Ελλάδα, δεν θα είχε πρώτα εγκατασταθεί στην πολυπληθέστερη Γερμανία, τη Γαλλία ή την Ιταλία; Γιατί, άραγε, αυτό δεν έχει συμβεί;

Και, επιπλέον, γιατί ένα τέτοιο Πανεπιστήμιο να διακινδυνεύσει τη φήμη του και να συνεργαστεί με επιχειρηματικούς ομίλους που δεν έχουν ιδέα από ανώτατη εκπαίδευση; Γιατί, δηλαδή, να μην εμπιστευθεί τα αναγνωρισμένα διεθνώς δημόσια Πανεπιστήμια της χώρας για να το εκπροσωπήσουν; Τι χρειάζονται οι ενδιάμεσοι επιχειρηματίες στις ακαδημαϊκές συνεργασίες; Μάλλον, συνεπώς, τρίτης διαλογής Πανεπιστήμια θα έρθουν, συνεργαζόμενα με funds για καθαρά κερδοσκοπικούς σκοπούς.

Οσο για το επιχείρημα ότι, δήθεν, τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια που θα ιδρυθούν θα αναβαθμίσουν τα δημόσια, αυτό αποτελεί διεθνή πρωτοτυπία. Αφού στην Ευρώπη τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια παραμένουν μικρά και ανυπόληπτα. Οσο για τα δημόσια Πανεπιστήμια, αυτά αναβαθμίζονται μέσω της χρηματοδότησης που λαμβάνουν από τα κράτη, καθώς και μέσω του διεθνούς ανταγωνισμού.

Δεν υπάρχει ούτε ένας λόγος εκπαιδευτικού ή ακαδημαϊκού χαρακτήρα που να υποστηρίζει την ανάγκη ίδρυσης και λειτουργίας σήμερα στη χώρα ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Αντίθετα, υπάρχει ένας ισχυρός κοινωνικός λόγος για να μη θέλει η Ελλάδα να επιστρέψει στον ταξικό Μεσαίωνα που επικρατούσε πριν από τη θεσμοθέτηση της δωρεάν Παιδείας. Τότε που σπούδαζαν μόνον όσοι είχαν την οικονομική δυνατότητα. Με τη χώρα να παρομοιάζεται με την… ψωροκώσταινα, καθηλωμένη εκτός τροχιάς ανάπτυξης και ευημερίας.

Το νομοσχέδιο που επιτρέπει την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων, την ώρα που τα δημόσια συρρικνώνονται και φτωχοποιούνται, παραβιάζει το Σύνταγμα, καταλύει το κράτος δικαίου και καταργεί τις ίσες ευκαιρίες στη μόρφωση και στην επιστημονική γνώση. Κι όλα αυτά προς όφελος των επιχειρηματικών ομίλων που θα εκμεταλλευτούν την ευκαιρία και θα κερδοσκοπήσουν. Η Ελλάδα, δηλαδή, επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, υπονομεύει το μέλλον της χάριν… συμφερόντων.