Bohemian Rhapsody – Κριτική ταινίας

Από την αφάνεια και τις πρώτες δύσκολες μέρες όταν με ένα μικρό βαν περιόδευαν σε επαρχιακές πάμπ της Σκωτίας έως την πρωτοφανή επιτυχία, τις εσωτερικές διαμάχες και τη μεγαλειώδη συναυλία στο Γουέμπλεϊ για το Live Aid, οι βασικοί σταθμοί στη ζωή και το μουσικό έργο των μελών της ροκ βρετανικής μπάντας των Queen και κυρίως του Φρέντι Μέρκιουρι.

H ραγδαία άνοδος των Queen στα 70ς μέσα από τα πρωτοποριακά τραγούδια με τις επαναστατικές τους συνθέσεις, συμπίπτει με την εκτυφλωτική λάμψη ενός από τους μεγαλύτερους μουσικούς και σόουμεν στην ιστορία της ροκ, του Φρέντι Μέρκιουρι.

Σε αντίθεση με τη μουσική ιδιοφυία του Φρέντι Μέρκιουρι που έσπασε τις νόρμες και τα συνηθισμένα μουσικά στερεότυπα, το φιλμ των Μπράιαν Σίνγκερ και Ντέξτερ Φλέτσερ (όταν ο πρώτος τα βρόντηξε λίγο πριν την ολοκλήρωση των γυρισμάτων λόγω «ζητήματος υγείας» -αλλά όλοι ξέρουν πως πλακώθηκε άγρια με τους παραγωγούς και τα μέλη του συγκροτήματος- τη θέση του πήρε ο δεύτερος) κινείται σε περισσότερο συμβατικά και ανούσια για τον ψαγμένο μουσικόφιλο θεατή λημέρια. 

Ok, o Ράμι Μάλεκ του τηλεοπτικού χιτ «Mr Robot» δίνει τα ρέστα του ως Φρέντι όποτε αποκαλεί «darlings» τους συνεργάτες του και σαρώνει με την ηλεκτρισμένη αύρα του τη σκηνή ή η σεκάνς της σύλληψης του τραγουδιού «Bohemian Rhapsody» να είναι όλα τα λεφτά στην ταινία (με το πείσμα του παραγωγού να μη βλέπει την αξία του), όμως όλα τα υπόλοιπα θυμίζουν γνωστά αναμασήματα από προηγούμενες μουσικές βιογραφίες. 

Η ωδή στην χαρισματική προσωπικότητα του Μέρκιουρι συναντά την συγκινητική καταγραφή του «φοβισμένου και μοναχικού αγοριού από το Πακιστάν» όπως τον αποκαλεί ο ατζέντης και εραστής του Πολ Πρέντερ, με τρόπο απόλυτα συμβατικά και προσφιλή στο πλατύ κοινό, δίχως καμία διάθεση να διατυπωθεί κάποια παραφωνία ή να φωτογραφηθεί κάποια σκοτεινή πλευρά στην ιστορία των Queen.

Όλες οι γκρίζες περιοχές αφορούν στην γεμάτη πρόζα (αλλά και ιδιοφυή) στάση του Μέρκιουρι απέναντι στα στοιχεία που απειλούσαν την αυθεντικότητα ή τους πειραματισμούς του συγκροτήματος, παρότι στην προσωπική του ζωή περιστοιχιζόταν από λαμόγια τύπου Πρέντερ (τον οποίο το σενάριο θεωρεί ως βασικό υπαίτιο της μοιραίας ασθένειας και του κατήφορου του Μέκιουρι), πριν αναγεννηθεί από τις στάχτες του στην εμβληματική συναυλία του Γουέμπλεϊ που αποτέλεσε το κομβικό σημείο για τη συμφιλίωση του με τους Queen.