Αργεντινή: Πέθανε η Τάτι Αλμέιδα, σπουδαία μορφή των Μητέρων της Πλατείας Μαΐου – Δεν βρήκε ποτέ τον γιο της

Σε ηλικία 95 ετών έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 14 Ιουνίου η Τάτι Αλμέιδα (Taty Almeida), μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Αργεντινή και ιστορικό στέλεχος των Madres de Plaza de Mayo.

Την είδηση του θανάτου της ανακοίνωσε η οργάνωση, αποτίοντας φόρο τιμής στη μακρόχρονη προσφορά και τη δράση της.

«Με βαθιά λύπη πρέπει να αναφερθούμε σε αυτή τη θλιβερή είδηση: η αγαπημένη μας Τάτι Αλμέιδα, πρόεδρος των Μητέρων της Πλατείας του Μαΐου, μας άφησε», αναφέρεται στην ανακοίνωση της οργάνωσης, η οποία δημιουργήθηκε από μητέρες που αναζητούσαν τα παιδιά τους, θύματα των εξαφανίσεων κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας στην Αργεντινή.

«Σ’ ευχαριστούμε που μας έμαθες να αγαπάμε, να αντιστεκόμαστε, πως ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που εγκαταλείψαμε και ότι δεν υπάρχει δύναμη μεγαλύτερη από την αγάπη», προστίθεται στο συγκινητικό μήνυμα.

Σύμφωνα με αργεντίνικα μέσα ενημέρωσης, η Αλμέιδα νοσηλευόταν εδώ και περίπου τρεις εβδομάδες. Η οικογένειά της ανακοίνωσε ότι η κηδεία της θα πραγματοποιηθεί σήμερα στη συνοικία Όνσε του Μπουένος Άιρες.

Η Τάτι Αλμέιδα, κατά κόσμον Λίντια Στέλα Μερσέδες Μι Ουράνγκα, γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου 1930. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός και το 1953 παντρεύτηκε τον συνάδελφό της Χόρχε Αλμέιδα, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά.

Η ζωή της άλλαξε δραματικά το 1975, όταν εξαφανίστηκε ο γιος της, Αλεχάντρο Αλμέιδα, τότε 20 ετών, φοιτητής Ιατρικής και μέλος της αριστερής οργάνωσης Λαϊκός Επαναστατικός Στρατός (ERP). Η εξαφάνισή του στάθηκε η αφορμή για να αφιερώσει τη ζωή της στον αγώνα για την αλήθεια, τη μνήμη και τη δικαιοσύνη.

Η Αλμέιδα δεν κατάφερε ποτέ να εντοπίσει τη σορό του γιου της. Ωστόσο, όπως είχε δηλώσει στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων το 2017, μετέτρεψε τον πόνο και την οργή της σε δύναμη αγώνα. «Αυτή την οργή την μεταμορφώσαμε σε αγάπη, σε ειρηνικό αγώνα», είχε πει χαρακτηριστικά.

Από το 1979 εντάχθηκε στις Μητέρες της Πλατείας του Μαΐου, το ιστορικό κίνημα των γυναικών που ζητούσαν απαντήσεις για την τύχη των παιδιών τους, τα οποία είχαν απαχθεί ή εξαφανιστεί από το δικτατορικό καθεστώς.

Οι πρώτες δεκατέσσερις μητέρες είχαν συγκεντρωθεί στις 30 Απριλίου 1977 μπροστά από το προεδρικό μέγαρο της Αργεντινής, αψηφώντας τον φόβο και την καταστολή της στρατιωτικής χούντας. Η κινητοποίησή τους εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κινήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως.

Παρά το γεγονός ότι ήταν κόρη και αδελφή στρατιωτικών, η Τάτι Αλμέιδα αποφάσισε τελικά να ενταχθεί στο κίνημα. Όπως είχε εξομολογηθεί, αρχικά δίσταζε να συμμετάσχει.

«Δεν τολμούσα να πάω. Με το βιογραφικό μου θα με περνούσαν για κατάσκοπο», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας ωστόσο την ένταξή της στις Μητέρες της Πλατείας του Μαΐου ως μια πραγματική «αποκάλυψη».

Από τότε παρέμεινε ακούραστα παρούσα σε διαδηλώσεις, δικαστικές διαδικασίες και δημόσιες παρεμβάσεις, αποτελώντας μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες φωνές στον αγώνα για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Αργεντινή.