Αργεντινή – Αγγλία: Ο πόλεμος των Φώκλαντ που έγινε «πόλεμος» των γηπέδων

Από τη μία πλευρά η παγκόσμια πρωταθλήτρια Αργεντινή, που κυνηγά την τέταρτη κατάκτηση Μουντιάλ της ιστορίας της και τη δεύτερη σερί, με τον Λιονέλ Μέσι, στον τελευταίο του «χορό», να έχει ήδη κάνει τα… πάντα σε αυτή τη διοργάνωση ώστε να φτάσει η «αλμπισελέστε» ως εδώ.

Από την άλλη η Αγγλία του Χάρι Κέιν και του Τζουντ Μπέλινγχαμ, που 60 χρόνια μετά θέλει να το…«φέρει ξανά σπίτι», όπως λέει και το γνωστό σύνθημα των Άγγλων, εμπνευσμένο από το επίσημο τραγούδι του Euro 1996, που είχαν διοργανώσει οι ίδιοι, χωρίς όμως ευτυχή για αυτούς κατάληξη.

Εκατομμύρια λέξεις έχουν γραφτεί για την ποδοσφαιρική κόντρα Αργεντινής και Αγγλίας, που έχει ως σημείο αναφοράς το «Χέρι του Θεού», όπως έμεινε στην ιστορία το γκολ με το χέρι του Ντιέγκο Μαραντόνα, στο Μουντιάλ του 1986, το οποίο βρήκε στο φινάλε του πρωταθλήτρια κόσμου την «αλμπισελέστε».

Η αλήθεια είναι όμως πως η απαρχή της κόντρα πάει αρκετά πιο πίσω και κορυφώνεται με ένα εντελώς διαφορετικός γεγονός, αυτό της στρατιωτικής σύγκρουσης των δύο χωρών για την κυριαρχία στα Νησιά Φώκλαντ.

Ας το πάρουμε όμως από την αρχή… Αργεντινή και Αγγλία έχουν συναντηθεί 14 φορές σε επίσημα και φιλικά ματς, με τους Νοτιοαμερικανούς να μετρούν μόλις δύο νίκες, τους Άγγλους έξι, ενώ άλλα έξι ματς έχουν έρθει ισόπαλα.

Οι αναμετρήσεις του σε Μουντιάλ είναι πέντε στον αριθμό, με την πρώτη σε εκείνο της Χιλής το 1962, που βρήκε νικητές τους Άγγλους με 3-1, χωρίς να υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο στοιχείο που να δίνει περαιτέρω τόνο αντιπαλότητας. Εξάλλου μέχρι τότε οι δύο χώρες είχαν ουδέτερες σχέσεις και ποδοσφαιρικά είχαν ήδη δώσει μάλιστα και τρεις φιλικές αναμετρήσεις τα προηγούμενα χρόνια.

«Μην αλλάζετε φανέλες με αυτά τα ζώα»

Όλα άλλαξαν όμως το απόγευμα της 23ης Ιουλίου 1966, όταν στο Γουέμπλεϊ, που πολύ βολικά έδωσαν όλα τα παιχνίδια τους στη διοργάνωση οι οικοδεσπότες Άγγλοι, τα «τρία λιοντάρια» επικράτησαν 1-0 της Αργεντινής στα προημιτελικά με γκολ του Χερστ στο 78′. Οι Αργεντίνοι επέδειξαν σκληρότητα στο παιχνίδι τους σύμφωνα με τον αγγλικό Τύπο, ενώ αντίστοιχα στην Αργεντινή ισχυρίζονταν πως ο Δυτικο-Γερμανός διαιτητής, Ρούντολφ Κράιτλαϊν, ευνοούσε την Αγγλία.

Η κατάσταση ξέφυγε εντελώς πάντως όταν ο ρέφερι απέβαλλε τον αρχηγό της «αλμπισελέστε» Αντόνιο Ρατίν. Σε μία εποχή που δεν υπήρχαν κάρτες, ο Ρατίν αποβλήθηκε με τη… δεύτερη για βίαιο μαρκάρισμα στον Χερστ, αλλά αρνήθηκε να βγει από τον αγωνιστικό χώρο. Το ματς διακόπηκε, ο υπεύθυνος διαιτησίας Κεν Άστον, προσπάθησε να πείσει τον Αργεντινό να αποχωρήσει και τελικά τα κατάφερε. Η εικόνα του Ρατίν να αποχωρεί με τη συνοδεία αστυνομίας, ξηλώνοντας μάλιστα τη σημαία της Μεγάλης Βρετανίας από ένα σημαιάκι του κόρνερ, προκάλεσε οργή στους Άγγλους.

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός Σερ Αλφ Ράμσεϊ, έχει απαθανατιστεί μάλιστα να αποτρέπει τους παίκτες του να ανταλλάξουν φανέλες με εκείνους της Αργεντινής, που χαρακτήρισε μάλιστα «ζώα», τη στιγμή που στη χώρα της Νότιας Αμερικής το ματς έμεινε γνωστό ως «Η κλοπή του αιώνα».

Ο πόλεμος των Φώκλαντ

Μέχρι την επόμενη επίσημη συνάντηση των δύο χωρών εντός γηπέδων, μεσολάβησαν 24 χρόνια. Ενδιάμεσα υπήρξαν κάποια φιλικά, με αυτό του 1077 στο Γουεμπλεϊ να γίνεται… ροντέο, αφού  το διαιτήτευσε Αργεντινός διαιτητής, καταλογίζοντας πέναλτι υπέρ της «αλμπισελέστε» λίγο πριν το τέλος, με το οποίο διαμορφώθηκε το τελικό 2-2.

Η σημαντικότερη σύγκρουση όμως Αργεντινής και Αγγλίας έμελλε να είναι σε άλλο πεδίο από το ποδοσφαιρικό και κόστισε πολύ περισσότερα, «σημαδεύοντας« για πάντα τις σχέσεις των δύο χωρών.

Στις 19 Μαρτίου 1982, οι εντάσεις για την κυριαρχία των Νήσων Φώκλαντ, της Νότιας Γεωργίας και των Νήσων Νότιων Σάντουιτς κλιμακώθηκαν, όταν Αργεντινοί έμποροι παλαιοσίδερων ύψωσαν την αργεντίνικη σημαία στη Νότια Γεωργία, μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων με τη Βρετανία.

Η κυβέρνηση της Μάργκαρετ Θάτσερ απάντησε συγκροτώντας ναυτική δύναμη 127 πλοίων, με πολεμικά και επιταγμένα εμπορικά σκάφη, καθώς και το υπερωκεάνιο Queen Elizabeth 2, με προορισμό τα Φώκλαντ.

Τα νησιά διατηρούν σημαντική γεωστρατηγική αξία λόγω της θέσης τους στον νότιο Ατλαντικό. Πριν από τη διάνοιξη της Διώρυγας του Παναμά αποτελούσαν βασικό σημείο ανεφοδιασμού για τα πλοία που περνούσαν από το επικίνδυνο Ακρωτήριο Χορν, ενώ και σήμερα η Βρετανία διατηρεί εκεί στρατιωτική βάση.

Ο Πόλεμος των Φώκλαντ, ή Islas Malvinas, διήρκεσε 74 ημέρες και ολοκληρώθηκε στις 14 Ιουνίου 1982 με την παράδοση των αργεντίνικων δυνάμεων. Στη σύγκρουση σκοτώθηκαν 255 Βρετανοί στρατιωτικοί και 649 Αργεντινοί, ενώ 777 μέλη των βρετανικών ενόπλων δυνάμεων τραυματίστηκαν.

Το «Χέρι του Θεού» και το «Γκολ του αιώνα»

Στις 22 Ιουνίου 1986 σε ένα ματς υψηλής επικινδυνότητας και με τις μνήμες νωπές από την πολεμική σύγκρουση, Αργεντινή και Αγγλία μπήκαν στο στάδιο Αζτέκα του Μεξικού για τον μεταξύ τους προημιτελικό του Μουντιάλ.

Όπως μνημόνευσε μετά από χρόνια ο αμυντικός των Αργεντινών Τάτα Μπράουν: «Πριν τη σέντρα ο Ντιέγκο (σ.σ Μαραντόνα) μας φώναξε «Αυτοί οι πο@@νας γιοι σκότωσαν τα αδέρφια μας. Για αυτούς παίζουμε σήμερα».

Η Αργεντινή επικράτησε όντως 2-1, με τα δύο γκολ να έρχονται από τον Ντιέγκο Μαραντόνα. Το πρώτο ξεκάθαρα με το χέρι, παρ’ ότι μέτρησε και προκάλεσε την οργή των Άγγλων.

Το δεύτερο με απίστευτο σόλο ανάμεσα από πέντε παίκτες συν τον τερματοφύλακα πριν σκοράρει, έμεινε γνωστό ως το «Γκολ του αιώνα», ενώ η περιγραφή του Χιούγκο Μοράλες για λογαριασμό της μεξικανικής τηλεόρασης έμεινε επίσης στην ιστορία.

Τα «τρία λιοντάρια» μείωσαν με τον Λίνεκερ, αλλά αυτό δεν άλλαξε τη μοίρα του αγώνα, με την Αργεντινή να νικά, να προκρίνεται και τελικά να κατακτά το τρόπαιο στο φινάλε της διοργάνωσης.

Ο Μαραντόνα αρκέστηκε να πει το περίφημο «έβαλε ο Θεός το χέρι του» όταν ρωτήθηκε για την επίμαχη φάση, ενώ στην Αργεντινή υποδέχθηκαν τη νίκη ως εκδίκηση για τα Φώκλαντ, με τις εφημερίδες να αναφέρουν χαρακτηριστικά για το ματς πως «Όποιος κλέβει έναν κλέφτη είναι 100 χρόνια συγχωρεμένος».

Την ίδια στιγμή οι Άγγλοι «έβραζαν» και έπεφτε… λάδι στη φωτιά της αντιπαλότητας των δύο χωρών, με το το συγκεκριμένο ματς πάντως να μπαίνει για τα καλά στην ιστορία του αθλήματος και των Μουντιάλ και να συζητιέται μέχρι σήμερα, τονώνοντας παράλληλα και τον προσωπικό «μύθο» του αείμνηστου Ντιέγκο Μαραντόνα.

Η αποβολή και η εξιλέωση του Μπέκαμ

Δώδεκα χρόνια μετά, στις 30 Ιουνίου 1998, οι δύο ομάδες συναντήθηκαν στη φάση των «16» για το Μουντιάλ της Γαλλίας. Μετά από ένα τρομερό ματς όπου «έλαμψε» το άστρο του Μάικλ Όουεν και όλα τα γκολ σημειώθηκαν στο πρώτο ημίχρονο, φτάσαμε στο τελικό 2-2 και στα πέναλτι, όπου με πρωταγωνιστή τον Κάρλος Ρόα, που απέκρουσε τις εκτελέσεις των Ινς και Μπάτι, η Αργεντινή πήρε την πρόκριση.

«Μοιραίος» πάντως για τα «τρία λιοντάρια» δεν θεωρήθηκε κανείς από τους δύο παίκτες που αστόχησαν στη «ρώσικη ρουλέτα», αλλά ο Ντέβιντ Μπέκαμ, που κατά τη διάρκεια του ματς είχε αποβληθεί με απευθείας κόκκινη κάρτα, επειδή κλώτσησε τον Ντιέγκο Σιμεόνε. Ο Άγγλος σταρ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αντιμετωπίστηκε σαν προδότης από τους Άγγλους φιλάθλους, με την καριέρα του να επηρεάζεται και να χρειάζεται να περάσουν χρόνια για να «λυτρωθεί».

Το πρώτο σκέλος της λύτρωσης ήρθε το 2002 όταν Αργεντινή και Αγγλία συναντήθηκαν ξανά στη φάση ομίλων του Μουντιάλ της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας. Εκεί τα «τρία λιοντάρια» επικράτησαν 1-0 με γκολ του Μπέκαμ από τη βούλα του πέναλτι και συνέβαλλαν στον μετέπειτα αποκλεισμό σοκ των Αργεντινών από την πρώτη φάση της διοργάνωσης, παρ’ ότι ήταν το μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου.

Το δεύτερο σκέλος ήταν η παραδοχή του ίδιου του Σιμεόνε, σε ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Μπέκαμ. «Δεν μου έκανε τίποτα, το εκβίασα και κέρδισα την αποβολή του» παραδέχθηκε ο νυν προπονητής της Ατλέτικο Μαδρίτηςμ μετά από 20 και πλέον χρόνια, «σβήνοντας» έτσι εκείνη τη φρικτή στιγμή για τον Άγγλο.

Η πέμπτη συνάντηση

Μετά από 24 χρόνια λοιπόν οι δύο ομάδες κοντράρονται ξανά απόψε με φόντο αυτή τη φορά τον τελικό της διοργάνωσης. Η γενιά των παγκόσμιων πρωταθλητών της Αργεντινής και η γενιά που έκανε ξανά τους Άγγλους να πιστέψουν στον αντίποδα, «σπάζοντας» πολλές «κατάρες» όλα αυτά τα χρόνια.

Ποδοσφαιρικά πρόκειται απλά για ακόμα ένα ματς. Μεγάλο ματς με μεγάλο διακύβευμα αλλά… ματς. Αυτά θεωρητικά, αφού οι Άγγλοι περιμένουν πως και πως τη μεγάλη τους στιγμή μετά το 1966 και οι φίλαθλοί τους παραδέχονται ανοιχτά πως η επιστροφή στον τελικό θα έχει ακόμα μεγαλύτερο βάρος αν έρθει κόντρα στην Αργεντινή που δημιούργησε πρώτα και κύρια το «φάντασμα» του 1986.

Από την άλλοι οι Αργεντίνοι, με τους φιλάθλους τους που ακόμα και στο σύνθημα για την κατάκτηση του Μουντιάλ το 2022 θυμήθηκαν τα Φώκλαντ και δείχνουν να αντιμετωπίζουν το ματς αυτό με άλλη ματιά. Εξάλλου μετά τον θρίαμβο επί της Ελβετίας με 3-1, οι παίκτες της «αλμπισελέστε» πανηγύρισαν στα αποδυτήρια τραγουδώντας συνθήματα αφιερωμένα στα νησιά: «Για τις Μαλβίνες, για τον Ντιέγκο, για την τελευταία φορά του Λέο».

Μέχρι και η Αντιπρόεδρος της Αργεντινής, Βικτόρια Βιγαρουέλ, με ανάρτησή της στο X, αναφέρθηκε λίγη ώρα πριν τη σέντρα στα Φώκλαντ, αποκαλώντας τους Άγγλους «σφετεριστές πειρατές».

«Παίζουμε εναντίον των σφετεριστών πειρατών. Αυτός δεν είναι απλώς ένας ακόμη αγώνας. Δεν θα είμαι πολιτικά ορθή ή ψυχρή. Εναντίον των Άγγλων, είναι πάντα κάτι περισσότερο. Είναι οι Μαλβίνες, είναι ο Ντιέγκο, είναι ο τελευταίος χορός του Λέο, είναι να βάλουμε φρένο στους εισβολείς. Εμπρός Αργεντινή! Γιατί μέχρι την τελευταία μας ανάσα, θα διεκδικούμε αυτό που μας ανήκει» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Διαβάστε επίσης:

Μουντιάλ 2026: Αγγλία και Αργεντινή διεκδικούν μία θέση στον μεγάλο τελικό

Στον τελικό του Μουντιάλ η Ισπανία – Νίκησε τη Γαλλία

Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr