ΑΠΘ: Γονείς κλήθηκαν να παραλάβουν το πτυχίο της κόρης τους που σκοτώθηκε στα Τέμπη, αλλά έφυγαν με άδεια χέρια

Θύματα μίας απαράδεκτης απρέπειας από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης έπεσαν οι γονείς μίας κοπέλας που έχασε τη ζωή της στο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, οι οποίοι μετέβησαν στο ΑΠΘ για να παραλάβουν το τιμητικό δίπλωμα της κόρης τους, όμως έφυγαν… με άδεια χέρια.

Η Κέλλυ Πορφυρίδου θα έπαιρνε χθες το πτυχίο της από τη Θεολογική Σχολή αν ζούσε, κι έτσι η οικογένειά της πήγε να πάρει το πτυχίο της, όμως εκεί ενημερώθηκαν από το τμήμα ότι δεν μπορούν να το παραλάβουν, καθώς δεν έχει υπογραφεί ακόμα λόγω ενός γραφειοκρατικού ζητήματος με την πρυτανεία του ΑΠΘ, παρότι οι γονείς είχαν επικοινωνήσει επανειλημμένα με το πανεπιστήμιο.

Μιλώντας στο Mega, ο δικηγόρος της οικογένειας, Αντώνης Ξυλουργίδης, ανέφερε: “Δεν είναι δυνατόν να έρχεται σε συνεννόηση μία δομή του κράτους με τους γονείς ενός θύματος και στη συνέχεια, όταν αυτοί εμφανίζονται ενώπιον κόσμου σε μια εκδήλωση, να τους λένε ότι ‘ξέρετε δεν είναι ακόμα έτοιμο αυτό που θα σας δοθεί, γιατί έχει κολλήσει το θέμα στην πρυτανεία’. Αυτές είναι δικαιολογίες που προσβάλλουν ανθρώπους που μάζεψαν τα κομμάτια τους για να πάνε σε μία εκδήλωση για να χαρούν με τη χαρά άλλων, γιατί ανάμεσά τους θα ήταν και η φωτογραφία ενός παιδιού που χάθηκε”.

Ο ίδιος μάλιστα αποκάλυψε πως από το πανεπιστήμιο ρωτούσαν την οικογένεια πώς δόθηκαν σε άλλες σχολές αντίστοιχα πτυχία σε φοιτητές μετά θάνατον, καθώς στο ΑΠΘ δεν υπάρχει τέτοιο πρωτόκολλο.

Από την πλευρά της, η μητέρα της Κέλλυς Πορφυρίδου δήλωσε:

“Τον Οκτώβριο ήρθε σε επαφή με τον πρόεδρο της σχολής και πριν από ένα μήνα επικοινώνησαν μαζί μου και μου είπαν ότι στις 20 του μηνός θα γίνει τιμητικά η απονομή ενός διπλώματος. Υπήρξε ερώτηση αν θέλω μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά ή ιδιωτικά στο γραφείο του, εκεί λίγο δίστασα, και μετά το ξανασκέφτηκα και είπα καλύτερα με τα υπόλοιπα παιδιά, έτσι θα ένιωθα ότι τιμώ όπως θα έπρεπε το παιδί μου. Ήξερα ότι θα είναι πολύ δύσκολα και για μένα,μ κα για τον μπαμπά της, και για την αδελφή της, πάρα πολύ δύσκολα. Οι μέρες που προηγήθηκαν πριν από αυτό ήταν επίσης πολύ ψυχοφθόρες, γιατί είναι πάρα πολύ δύσκολο να διαχειριστείς όλο αυτό, ταυτόχρονα μ τη χαρά άλλων παιδιών, γιατί το δικό σου παιδί που θα έπρεπε να είναι εκεί δεν είναι εκεί. Εγώ πήρα στη γραμματέα του κοσμήτορα ένα τηλέφωνο για να το επιβεβαιώσω, και η ίδια μου το επιβεβαίωσε και μάλιστα μου ευχήθηκε και καλή δύναμη. Ο κ. Ξυλουργίδης πήγε μέσα να δει πώς θα γίνει, και εκεί ξεκίνησαν όλα. Ήταν ανίδεοι, δεν γνώριζαν κάτι. Μετά είπαν ότι δεν έχουν στο πρόγραμμα κάτι τέτοιο, ότι η διαδικασία έχει δυσκολευτεί σε θέματα γραφειοκρατίας, ότι προφανώς ξέχασαν να μας ενημερώσουν. Όταν μπήκα σε εκείνη την αίθουσα με το χαρμόσυνο κλίμα ήμουν ήδη πολύ ζορισμένη, οπότε μετά από όλο αυτό δεν υπήρχε περίπτωση, ένιωσα ότι δε με σεβάστηκαν. Σήμερα με πήρε ο πρόεδρος της σχολής και μου είπε ότι υπήρξε μια σειρά από ατυχείς συμπτώσεις”.