Αποκαλυπτική έρευνα κάνει «ακτινογραφία» στα γεγονότα της Νέας Σμύρνης (video)

Η επίθεση που πραγματοποιήθηκε κατά πολιτών από αστυνομικούς ομάδων ΔΙΑΣ καταγράφεται δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο, με βίντεο από διαφορετικές γωνίες λήψης

NewsRoom 30/06/2021 | 15:22

Νέα τεχνική μελέτη της ερευνητικής ομάδας Disinfaux Collective συνδέει όλα τα κομμάτια του ψηφιακού παζλ σχετικά με τα γεγονότα της βίαιης επίθεσης αστυνομικών κατά πολιτών στην Πλατεία Ν. Σμύρνης, στις 7 Μαρτίου.

Όπως αναφέρεται σε εκτενές ρεπορτάζ του omniatv.com, το υλικό που αναλύεται στη μελέτη, δημοσιευμένο αλλά και αδημοσίευτο, αποδεικνύει ότι οι αφηγήσεις των αστυνομικών διαψεύδονται τόσο στο σύνολό τους, όσο και στην κάθε λεπτομέρειά τους. Και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς οι 11 κατηγορούμενοι, μεταξύ των οποίων και το θύμα ξυλοδαρμού από τους αστυνομικούς, αντιμετωπίζουν κατηγορίες για «βία κατά υπαλλήλων και δικαστικών προσώπων από κοινού», για «απλή σωματική βλάβη, τετελεσμένη και σε απόπειρα, από κοινού», για «εξύβριση κατά συναυτουργία» και για «παραβίαση των μέτρων για την πρόληψη ασθενειών». Όλα αυτά είναι βέβαια σύμφωνα με τη γνωστή τακτική της ΕΛ.ΑΣ. να παράγει εμπλουτισμένα κατηγορητήρια προκειμένου να καλύπτονται οι βιαιοπραγίες των οργάνων της.

Η επίθεση που πραγματοποιήθηκε κατά πολιτών από αστυνομικούς ομάδων ΔΙΑΣ καταγράφεται δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο, με βίντεο από διαφορετικές γωνίες λήψης. Τα βίντεο αυτά συγχρόνισε η Disinfaux Collective με βάση τα μεταδεδομένα των αρχείων αλλά και στοιχεία (κινήσεις και χαρακτηριστικές λεπτομέρειες) που εμφανίζονται μέσα στην εικόνα.

Η μελέτη αναλύει και ανασυνθέτει τα στοιχεία από το οπτικοακουστικό υλικό και διαψεύδει τους τρεις βασικούς ισχυρισμούς που ανακυκλώθηκαν κατά κόρον στην αφήγηση των γεγονότων από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης: α) ότι «αστυνομικοί δέχτηκαν επίθεση από ομάδα 30 ατόμων», β) ότι τα μεταλλικά πτυσσόμενα γκλομπ είναι «εξοπλισμός που προβλέπεται από τη νομοθεσία» και γ) ότι «πρόκειται για νεοσύλλεκτους αστυνομικούς με ελλειπή εκπαίδευση».

Οι «μάχες σώμα με σώμα»

Από την αρχή ως το τέλος του περιστατικού υπάρχει μία και μόνη «μάχη σώμα με σώμα»: αυτή μιας ομάδας αστυνομικών που χτυπάει ξανά και ξανά τον ακινητοποιημένο συλληφθέντα.

Τα βίντεο που δείχνουν την πλατεία από σχεδόν όλες τις πλευρές, όχι μόνο αποδεικνύουν ότι κανείς δεν επιτέθηκε στους αστυνομικούς αλλά και παρέχουν τη δυνατότητα να καταμετρηθούν οι παριστάμενοι πολίτες που δεν ξεπερνούν τους 27, διασκορπισμένοι σε διάφορα σημεία του χώρου σε ακτίνα τουλάχιστον 20 μέτρων, με ποδήλατα, βρεφικά καροτσάκια κ.ά.

Τα δεδομένα αυτά είναι τα ακριβώς αντίθετα με τους ισχυρισμούς των αστυνομικών που μεταδόθηκαν από την πρώτη στιγμή ως «ρεπορτάζ» από τους αστυνομικούς συντάκτες.

Είναι χαρακτηριστικό, μάλιστα, ότι αφού υπήρξε πια πληροφόρηση για τα πραγματικά γεγονότα, οι αστυνομικοί συντάκτες «κρέμασαν» την ΕΛ.ΑΣ. που τους μετέδωσε ψευδείς πληροφορίες (με τη γνωστή μέθοδο του SMS), μεταθέτοντας την συνολική ευθύνη για την παραπληροφόρηση στην αστυνομία, αντί να αναλάβουν τις ευθύνες τους ως – θεωρητικά – δημοσιογράφοι.

Για παράδειγμα, ο Αλέξανδρος Καλαφάτης έγραφε στο newsbomb.gr:

«Σε περίπτωση που δεν υπήρχε επίθεση, ποιος είναι υπεύθυνος για την λανθασμένη ενημέρωση των διαπιστευμένων δημοσιογράφων; Οι αστυνομικοί που ήταν στο πεδίο και διαβίβασαν ‘fake news’ ή αξιωματικοί που διαχειρίστηκαν κεντρικά το θέμα;»

Μεταλλικά γκλοπ αμφιβόλου νομιμότητας

Η γενικευμένη χρήση μεταλλικών, πτυσσόμενων γκλοπ από τους αστυνομικούς αποτυπώνεται σε πολλά καρέ των βίντεο.

Άλλωστε, ακόμα και ο, γνωστός και μη εξαιρετέος, ανεπίσημος εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛ.ΑΣ. και τέως συνδικαλιστής, Σταύρος Μπαλάσκας, είχε προσπαθήσει να καλύψει τους συναδέλφους του για την χρήση μεταλλικών, πτυσσόμενων γκλοπ αντί των, από τους κανονισμούς προβλεπόμενων, ελαστικών. Ωστόσο είχε πετύχει μάλλον να επιβεβαιώσει τις καταγγελίες, ομολογώντας ότι «όλοι τα έχουν».

Ωστόσο, όπως διαπιστώνεται από το υλικό, άλλος αστυνομικός έφερε το «προβλεπόμενο», ελαστικό γκλοπ, παρόμοιο με αυτό των ΥΑΤ:

Τα μεταλλικά, πτυσσόμενα γκλομπ είναι όπλα «κατά την έννοια του νόμου» και δεν προβλέπεται η χορήγησή τους στους αστυνομικούς από την υπηρεσία τους. Επομένως, για να μπορούν αυτοί να τα φέρουν, οφείλουν να έχουν ειδική άδεια. Πράγμα που δεν απαντήθηκε ποτέ αν όντως συμβαίνει.

Τί βαθμούς και πόσα χρόνια υπηρεσίας είχαν οι «ανεκπαίδευτοι»

Η θεωρία των «ανεκπαίδευτων αστυνομικών» χρησιμοποιείται πολλές φορές από απολογητές της αστυνομίας, τόσο στα δεξιά όσο και στα αριστερά του πολιτικού φάσματος, με σκοπό να ειπωθεί ότι μια κατάλληλα εκπαιδευμένη αστυνομία «δεν θα έκανε τέτοια πράγματα». Είχε χρησιμοποιηθεί ακόμα και για την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Εν προκειμένω ανασύρθηκε από τα ΜΜΕ χωρίς να γίνει η παραμικρή διασταύρωση για την σχετική εμπειρία και τα χρόνια υπηρεσίας των εμπλεκόμενων αστυνομικών.

Ακόμα και ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Στέλιος Κούλογλου, ανέφερε:

«έτσι όπως πάνε τα πράγματα, με τους αστυνομικούς που διόρισε βιαστικά ο κ. Χρυσοχοΐδης ανεκπαίδευτους και εκδικητικούς […] εκτίθεται το σύνολο του αστυνομικού σώματος».

Όπως ομως αποδεικνύεται από τα βίντεο, χάρη στην ανάλυση από την Disinfaux Collective, τουλάχιστον οι δύο από τους εμπλεκόμενους αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ στα περιστατικά της επίθεσης και του ξυλοδαρμού στη Ν. Σμύρνη, φέρουν τους βαθμούς του Ανθυπαστυνόμου (τουλάχιστον 5 χρόνια υπηρεσίας) και του Αρχιφύλακα (τουλάχιστον 3 χρόνια υπηρεσίας).

Και λοιπόν;

Τα παραπάνω στοιχεία που αναδεικνύει η μελέτη της Disinfaux Collective έρχονται να προστεθούν στα δεδομένα πολλών άλλων παρόμοιων περιστατικών σε βάθος δεκαετιών.

Η παρουσία βαθμοφόρων αστυνομικών με εμπειρία, η μετάδοση ψευδούς είδησης σε όλους τους αστυνομικούς συντάκτες, η συγκάλυψη της πιθανής παράνομης οπλοφορίας και οπλοχρησίας από την ΕΛ.ΑΣ., καθώς και η μέθοδος «κατηγορούμε το θύμα» που επαναλαμβάνεται σε κάθε ξυλοδαρμό από αστυνομικούς, δεν δείχνουν «μεμονωμένα περιστατικά». Επιβεβαιώνουν την πεποίθηση ότι η ΕΛ.ΑΣ. διαθέτει έναν οργανωμένο μηχανισμό συγκάλυψης, με σχετική τεχνογνωσία που μεταδίδεται από έμπειρους αστυνομικούς και υπό την απόλυτη συναίνεση της ηγεσίας, επιχειρησιακής και πολιτικής.

Σε παλιότερες εποχές, η δουλειά των αστυνομικών συντακτών θα ήταν, εικάζει κανείς, πολύ πιο απλή από σήμερα: κανείς δεν θα μπορούσε τότε να αντικρούσει με στοιχεία όσα αυτοί μετέδιδαν από τις στήλες τους στις εφημερίδες ή τις εμφανίσεις τους στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, καθώς δεν υπήρχε διαδίκτυο.

Από την άλλη, οι δημοσιογράφοι έχουν πια σήμερα και αυτοί στη διάθεσή τους εργαλεία που τους δίνει ο εκδημοκρατισμός της τεχνολογίας. Καλό θα ήταν να τα χρησιμοποιούν και με άλλους τρόπους, εκτός από την ανταλλαγή μηνυμάτων με αστυνομικούς.

Πηγή: omniatv.com