Αντώναρος για συμφωνία με Αίγυπτο: «Θα είναι θλιβερό αν αποδειχθεί ότι όλες αυτές εξελίξεις είναι να καθίσει η Ελλαδα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων»

Όπως αναφέρει στο σχόλιο του ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος:

«Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον την ιδιαίτερα (επι)κριτική προσέγγιση του πρώην ΥΠΕΞ Κοτζια. Θα με ενδιέφερε πολύ να δώ αντίκρουση των επιχειρημάτων του…», αναφέρει μεταξύ άλλων σημειώνοντας πως  διπλωματία και άσκηση εξωτερικής πολιτικής σημαίνουν «πάρε-δώσε με κατάληξη έναν συμβιβασμό».

Σημειώνει ωστόσο:

«Φθάνει βέβαια αυτη η μερικη οριοθετηση να μην εξισώνεται με την οριστική κι εθνικα ενδεχομένως βλαπτική εκχώρηση εθνικών κυριαρχικών συμφερόντων και δικαιωμάτων, και μάλιστα με ανέκκλητο τρόπο, οπως επισημαίνουν οι επικριτές.της συμφωνίας.»

Και  σημειώνει με νόημα:

«Θα είναι θλιβερό αν αποδειχθει ότι όλες αυτές εξελίξεις εντάσσονται στο πλαίσιο μιας ενδεχομένως προαποφασισμένης διαδικασίας για να καθίσει η Ελλαδα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων εφ όλης της υλής.» 

Διαβάστε την ανάρτηση του Ευάγγελου Αντώναρου:

Δεν εχω πάρει μεχρι στιγμής θεση για την ελληνο-αιγυπτιακή συμφωνία για πολλους λόγους.

Κάνω όμως μερικές επισημάνσεις.

1. Δεν ειμαι ειδικός. Δεν μπορω να κρίνω τη συμφωνία παρά τη δημοσιογραφική και κυβερνητική πειρα μου αφού δεν έχω δει όλη την συμφωνία και κυρίως δεν είχα μέχρι τώρα την ευκαιρία να συζητήσω το περιεχόμενό της με ανθρωπους που ξέρουν και καταλαβαίνουν. Χωρις παροπίδες και χωρίς κομματικές εξαρτήσεις. Δεν είναι πάντως ώρα ούτε για μεγάλους ενθουσιασμούς ούτε για θρήνους και οδυρμούς.

2. Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον την ιδιαίτερα (επι)κριτική προσέγγιση του πρώην ΥΠΕΞ Κοτζια. Θα με ενδιεφερε πολύ να δώ αντίκρουση των επιχειρημάτων του ( που φαίνονται εν πολλοί βάσιμα με πρώτη ματιά) απο άλλους ειδικούς. Θα ηθελα να ακούσω τους καθηγητές Βαληνάκη και Συρίγο φερ ειπείν.

3. Αντιλαμβανομαι και πιστεύω διαχρονικά ότι διπλωματία και άσκηση εξωτερικής πολιτικής σημαίνουν πάρε-δώσε με κατάληξη έναν συμβιβασμό που πρέπει να προσλαμβάνεται ως εντιμη και ικανοποιητική λύση απο όλα τα μέρη που παίρνουν μέρος σε μια διαπραγματευση. Αρα ακραίες μαξιμαλιστικές λύσεις μπορει να εξυπηρετούν ακραίες φωνες για άγρα ψήφων και το θυμικό κάποιων, δεν πιστεύω όμως ότι ετσι εξυπηρετείται το εθνικό συμφέρον. Απο την αλλη: Δεν είμαι σε καμμία περίπτωση οπαδός της ακινησίας στην εξωτερική πολιτική, αλλα ούτε της βιαστικής επίλυσης υπαρκτών διαφορών.

4. Εν προκειμενω εκτός από μια διπλωματική έχουμε προφανώς και μία κίνηση ( ίσως αιφνιδιασμού προς την Τουρκία) με σαφώς τακτικό χαρακτηρα. Τι εννοώ: Η ελληνική πλευρά θέλησε να “εμβολίσει” την τουρκολιβυκή συμφωνία αναλαμβανοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων και θέλοντας να στειλει το μήνυμα ότι “η Ελλάδα δεν υποχωρεί”. Ως εδώ καλά. Φθάνει βέβαια αυτη η μερικη οριοθετηση να μην εξισώνεται με την οριστική κι εθνικα ενδεχομένως βλαπτική εκχώρηση εθνικών κυριαρχικών συμφερόντων και δικαιωμάτων, και μάλιστα με ανέκκλητο τρόπο, οπως επισημαίνουν οι επικριτές.της συμφωνίας.

5. Η Τουρκία αντέδρασε ( όχι προς έκπληξη μου) με εντονη κριτική, ματαιωση των προγραμματισμένων διμερών διερευνητικών συνομιλιών κι απειλή διενεργειας ερευνών που ειχε αναστείλει ως “κίνηση καλής θέλησης”. Σημαινει αυτο την απαρχή νέων εντάσεων; Ενδεχομένως ναι. Σε αυτη την περίπτωση η Ελλάδα πρέπει να επιδείξει την αποφασιστικότητα που επέδειξε και στο πρόσφατο παρελθόν. Θα είναι θλιβερό αν αποδειχθει ότι όλες αυτές εξελίξεις εντάσσονται στο πλαίσιο μιας ενδεχομένως προαποφασισμένης διαδικασίας για να κάθίσει η Ελλαδα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων εφ όλης της υλής. Σε αυτη την περίπτωση απλά θα επιβεβαιωθούν οι φόβοι και οι αιτιάσεις των επικριτών της πρόσφατης συμφωνίας.

Αν χρειασθει, θα επανέλθω.”