Ανικανότητα και µισανθρωπία: η Δεξιά

Οι πρώτες κυβερνητικές πράξεις δείχνουν, αφενός, µια προγραμματική εµµονή επί του συµβολικού, προκειµένου να τραφούν οι κρυπτορατσιστικές, υπερεθνικιστικές και αυταρχικές ορέξεις ενός µέρους του εκλογικού σώματος, να απορροφηθούν όλοι οι άστεγοι διαφυγόντες από τα ακροδεξιά µορφώµατα. Αφετέρου, το δόγµα «τάξη και ασφάλεια» και η υπόρρητη, πλην σαφής και υπαρκτή αµφισβήτηση της φιλελεύθερης ατζέντας, των ανθρωπίνων δικαιωµάτων και της περιβαλλοντικής προστασίας, προσφέρονται ως αναπλήρωµα-υποκατάστατο σε όσα η παρούσα κυβέρνηση υποσχέθηκε και αδυνατεί ή δεν επιθυµεί να πράξει.

Υποσχέθηκε φοροελαφρύνσεις, και επιβάλλει µείωση του αφορολόγητου και αναβολή µείωσης ΦΠΑ. Υποσχέθηκε πολλές και καλές δουλειές, και παρατηρείται αύξηση της ανεργίας. Εξήγγειλε δηµαγωγικά µείωση των µεγάλων συντάξεων, και κατόρθωσε να αυξήσει το πλαφόν. ∆ιακήρυξε τη µείωση του ∆ηµοσίου, και πληµµύρισε τη διοίκηση µε µετακλητούς άνευ πτυχίων, µε µισθούς προκλητικούς και διορισµούς εκτάκτων εκτός ΑΣΕΠ κ.ο.κ.

Το πιο σοκαριστικό δείγµα διακυβέρνησης εκδηλώθηκε στην αναξιοπαθούσα Σαµοθράκη: µετά τον δεκαήµερο ναυτικό αποκλεισµό, ο αναρµόδιος υπουργός Τουρισµού προσέφερε στους κατοίκους απαλλαγή από φορολογικούς και εργασιακούς ελέγχους, προσέφερε ανοµία. Κλέψτε και εκµεταλλευτείτε τους εαυτούς σας: η ανοµία ως ανακούφιση και ανάπτυξη. Η ανικανότητα, συνοδευόµενη από ψευδολογία και προπαγάνδα, θα εναλλάσσεται διαρκώς µε τη µισανθρωπία και µελλοντικά µπορεί να παρεµποδίσει κρίσιµες λειτουργίες του κράτους. Η εξωτερική πολιτική και τα εθνικά θέµατα είναι το πιο επίφοβο πεδίο, ιδίως επειδή η Ν∆ έχει πλειοδοτήσει σε κούφια εθνικοφροσύνη.

Υπό όρους, η διακυβέρνηση Μητσοτάκη µπορεί να εξελιχθεί σε ολέθρια διακυβέρνηση Μάκρι στην Αργεντινή και να προσοµοιάσει στην ακροδεξιά ρητορική Σαλβίνι στην Ιταλία. Πάνω απ’ όλα θα φουντώνει το αίσθηµα µαταίωσης και διάψευσης, αλλά και ανασφάλειας, στα µικραστικά κεντροδεξιά στρώµατα που στράφηκαν εκλογικά προς τη συντηρητική παράταξη. Ακριβώς αυτό το αίσθηµα διάψευσης και ανασφάλειας, καθώς θα φουντώνει, αλλά και η εµπεδούµενη επίγνωση ότι η συντηρητική παράταξη είναι ικανή µόνο για πελατειακές µικροδιευθετήσεις και αναδιανοµή υπέρ των ισχυρών, θα οδηγούν σε εθνικό αδιέξοδο και κοινωνική ασφυξία.

Αυτό είναι το έδαφος για να εδραιωθεί και να αναπτυχθεί µια εναλλακτική πολιτική, πειστική και ριζωµένη σε πραγµατικές ανάγκες. Ο δύσκολος, µα µοναδικός δρόµος προς την ανάταξη και την ισόρροπη ανάπτυξη: αυτό είναι το καθήκον και το έργο, αυτός είναι ο λόγος και η πράξη της Αριστεράς, της προοδευτικής παράταξης. Προς τούτο οφείλει να υπερβεί τάχιστα τις τάσεις εσωστρέφειας και αναδιανοµών µικροεξουσίας αλλά και τις εύκολες µιµήσεις του παρελθόντος.

Η ιστορική περίσταση έχει τις δικές της µεγάλες απαιτήσεις: η πολιτική πρόταση της Αριστεράς οφείλει ορισµένως να είναι συµπεριληπτική και ανοιχτή, όχι αποκλείουσα, να απευθύνεται σε εθνικό λαϊκό ακροατήριο, να αποκρούει τον νεοφιλελευθερισµό και τις ιδεολογικές του παραφυάδες, αντιπαραθέτοντας πραγµατισµό και φαντασία, υψηλή αισθητική και ευφυΐα. Έτσι όπως εξελίσσεται η νεοσυντηρητική κατίσχυση στην Ευρώπη και τις δυτικές δηµοκρατίες, µε την κλιµατική κρίση να κυριαρχεί πλέον εφιαλτικά στην καθηµερινή ατζέντα και τα µικροµεσαία στρώµατα να βυθίζονται στην επισφάλεια, µια Αριστερά, σοφή, µοντέρνα και λαϊκή, είναι µονόδροµος για την Ελλάδα. Οι Έλληνες το έχουν κατανοήσει, πρέπει να το κατανοήσουν και οι κλειδούχοι αριστεροί.

Πηγή: Έθνος

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr