Αλέξης Τσίπρας: Οι 11 «όροι – προσκλητήριο» του ΣΥΡΙΖΑ για κυβέρνηση συνεργασίας

«Αυτή είναι η προγραμματική βάση πάνω στην οποία θα καλέσουμε την επομένη των εκλογών, με την ισχυρή εντολή του ελληνικού λαού, τις προοδευτικές δυνάμεις να συμφωνήσουν. Ανοιχτά, διάφανα, χωρίς συμφωνίες κάτω από το τραπέζι.»

Η παραπάνω φράση ανήκει στον Αλέξη Τσίπρα και διατυπώθηκε ως πρόλογος του ολιστικού κυβερνητικού προγράμματος που παρουσιάστηκε χθες στο φιλόξενο Λαύριο. Ήδη από την εισαγωγή, ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έκανε σαφές ότι το πρόγραμμα 11 σημείων που θα παρουσίαζε δεν αφορούσε μονάχα ένα πολιτικό πρόγραμμα ανάτασης για εργαζόμενους και μεσαία τάξη, αλλά και τη βάση για τη προγραμματική σύγκλιση των πολιτικών δυνάμεων με στόχο το σχηματισμό κυβέρνηση συνεργασίας την επομένη των εκλογών.

Η αποκωδικοποίηση των όρων συνεργασίας

Ομολογουμένως δεν είναι σύνηθες οι όροι που τίθενται από έναν ισχυρό αρχηγό ενός κόμματος να γίνονται γνωστοί μέρες πριν τις κάλπες των εθνικών εκλογών αλλά και να μην αφορούν σε διαπραγματεύσεις πίσω από κλειστές πόρτες και παζάρια άνευ πολιτικής ατζέντας. Στον αντίποδα μελανών σημείων της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας, χθες, ο κ. Τσίπρας επέλεξε να καταθέσει δημόσια και «ανοιχτά» τόσο προς τη κοινωνία όσο και προς τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις τη βάση πάνω στην οποία μπορεί να οικοδομηθεί μια κυβέρνηση συνεργασίας.

Το ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο που διαπερνά το σύνολο των 11 σημείων, σκιαγραφεί τη κατεύθυνση που θέλει ο κ. Τσίπρας να έχει η επόμενη η κυβέρνησης συνεργασίας.  Βασικός στόχος αυτής, όπως ανέφερε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, είναι να αναφέρεται στον ελληνικό λαό και να μην επιτρέπει «να πανηγυρίζουν ξανά οι ολιγάρχες, οι ισχυροί, το κατεστημένο». Επιπλέον, στον πολιτικό πυρήνα του προγράμματος της επόμενης κυβέρνησης συνεργασίας θα βρίσκεται και η επαναφορά της «δημοκρατίας στην εξουσία και της δικαιοσύνη παντού».

Ωστόσο, πέρα από τις πολιτικές αρχές που επιθυμεί ο κ. Τσίπρας να σκιαγραφούν το πολιτικό προφίλ της επόμενης κυβέρνηση συνεργασίας, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έθεσε και πιο συγκεκριμένους στόχους.

Στόχος, λοιπόν, της επόμενης κυβέρνησης θα είναι να «συγκλίνει με τον μέσο όρο των χωρών της ευρωζώνης στο εισόδημα, τις υπηρεσίες υγείας, την Παιδεία, το κοινωνικό κράτος, στο επίπεδο των εργασιακών σχέσεων, στις δημόσιες υποδομές, στην ασφάλεια του πολίτη». Μάλιστα, ο κ. Τσίπρας εξήγησε και το «πώς» μπορούν να επιτευχθεί η σύγκλιση με τον Μ.Ο. της Ευρώπης σε μια σειρά από επίδικα: «Αυτό απαιτεί ένα σχέδιο γενναίων δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων στο ανθρώπινο κεφάλαιο, τις υποδομές, τις δομές του κοινωνικού κράτους και ιδίως τις δομές της Δημόσιας Υγείας. Και ταυτόχρονα απαιτεί μια μεγάλη στροφή στο παραγωγικό μοντέλο. Επένδυση στην καινοτομία, στην παραγωγή ποιοτικών προϊόντων, την τεχνολογική υποστήριξη των επιχειρηματικών δράσεων, στην υψηλή προστιθέμενη αξία.»

Οι παραλήπτες του «Συμβολαίου»

Να σημειωθεί ότι ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν ονομάτισε με σαφήνεια τις πολιτικές δυνάμεις στις οποίες απεύθυνε ανοιχτή πρόσκληση συνεργασίας. Ωστόσο, μια φράση που χρησιμοποίησε εισαγωγικά «φωτογραφίζει» ξεκάθαρα το ΠΑΣΟΚ: «Κι όπως όλα δείχνουν, ο πρώτος με τον τρίτο θα μπορούν στις 22 Μαΐου να σχηματίσουν κυβέρνηση, αφού κατά πάσα πιθανότητα -κατά πάσα βεβαιότητα λέω εγώ συχνά- θα έχουν τη κοινοβουλευτική πλειοψηφία».

Βέβαια, όπως ξεκαθάρισε ο Αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης εισαγωγικά, το Συμβόλαιο των 11 θέσεων δεν αποτελεί μονάχα τη βάση για το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, αλλά και ένα προσκλητήριο σε κάθε δημοκρατικό και προοδευτικό πολίτη. Για αυτόν τον λόγο, άλλωστε, ο κ. Τσίπρας παρουσίασε για ακόμα μια φορά αναλυτικά το κυβερνητικό πρόγραμμα που θα εφαρμόσει ο ΣΥΡΙΖΑ με στόχους βραχυπρόθεσμους όσο και μεσοπρόθεσμους.

Αξίζει όμως να σημειωθεί, ότι ο κ. Τσίπρας άνοιξε πλήρως τα χαρτιά του επιλέγοντας να απευθυνθεί τόσο στα κόμματα όσο και τις κοινωνικές δυνάμεις του προοδευτικού τόξου χρησιμοποιώντας το ίδιο ακριβώς «Συμβόλαιο». Ένα πολιτικό πρόγραμμα, δηλαδή, θέσεων και προτάσεων που στόχο έχει την «αύξηση των μισθών, τη μείωση των τιμών, τη ρύθμιση των χρεών και ένα δίκαιο και αποτελεσματικό κράτος».