Αλέξης Τσίπρας: Η ακτινογραφία της επιστροφής και η στρατηγική της «ΕΛΑΣ»

Η συμπλήρωση τριών ετών από την ιστορική αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκει την κεντροαριστερά μπροστά σε μια ριζική αναδιάταξη. Η επίσημη παρουσίαση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ) σηματοδοτεί την έναρξη της δεύτερης πολιτικής καριέρας του πρώην πρωθυπουργού, ο οποίος φιλοδοξεί να αποτελέσει τον αντίπαλο πόλο απέναντι στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Με ένα προσεκτικά σχεδιασμένο πλάνο που κυοφορούνταν στο παρασκήνιο, ο κ. Τσίπρας επιστρέφει με μετριοπαθές προφίλ, στοχεύοντας στην ένωση των κατακερματισμένων προοδευτικών δυνάμεων και στην καθησύχαση των οικονομικών ελίτ, την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα βαθύ υπαρξιακό δίλημμα.

Η στρατηγική του μετριοπαθούς πόλου και το φαινόμενο «ΕΛΑΣ»

Η ΕΛΑΣ δεν γεννήθηκε ως ένα ακόμη κόμμα διαμαρτυρίας, αλλά ως ένας σχηματισμός με σαφή κυβερνητικό προσανατολισμό. Ο ιδρυτής της επιχειρεί να δημιουργήσει ένα ευρύ κομματικό οργανισμό ικανό να απορροφήσει τις διάσπαρτες τάσεις της σοσιαλδημοκρατίας, της ριζοσπαστικής αριστεράς και της πολιτικής οικολογίας. Το πολιτικό στίγμα του νέου φορέα φέρει έντονα πρωθυπουργική σφραγίδα, επιδιώκοντας να αναδειχθεί στον έτερο πυλώνα του συστημικού δικομματισμού.

Για να το πετύχει αυτό, ο πρώην πρωθυπουργός υιοθετεί ένα προφίλ μετριοπάθειας, απαλλαγμένο από τις αντικαπιταλιστικές εξάρσεις του παρελθόντος, το οποίο επενδύει σε μια πατριωτική ρητορική που δεν ξενίζει τη μεσαία τάξη και προσφέρει εγγυήσεις σταθερότητας στον επιχειρηματικό και τραπεζικό κόσμο. Αυτή η μετατόπιση προκαλεί ήδη ισχυρούς κλυδωνισμούς στα αριστερά του πολιτικού φάσματος, με τον ΣΥΡΙΖΑ να περιέρχεται σε τέλμα, εγκλωβισμένος στο ερώτημα της στάσης που θα κρατήσει απέναντι στον άλλοτε ηγέτη του ενόψει των επόμενων εκλογών. Την ίδια στιγμή, στελέχη από διάφορα προοδευτικά σχήματα που μετακινούνται προς το νέο εγχείρημα αναζητούν στη δομή της ΕΛΑΣ εκείνες τις συλλογικές διαδικασίες που θα λειτουργήσουν ως ιδεολογικό άλλοθι για τη μετακίνησή τους, παρά τον εμφανώς αρχηγικό χαρακτήρα του κόμματος.

Αυτή η ανάγκη για ένα ανανεωμένο, θεσμικό αφήγημα δεν προέκυψε τυχαία, αλλά αποτέλεσε το επιστέγασμα ενός μακροχρόνιου και προσεκτικά μελετημένου σχεδίου επικοινωνιακής και πολιτικής ανασύνταξης που εξελισσόταν μεθοδικά μακριά από την καθημερινή εσωκομματική τριβή.

Η στρατηγική του rebranding και το αμερικανικό πέρασμα

Το συγκεκριμένο σχέδιο άρχισε να ξεδιπλώνεται σταδιακά με τη συνδρομή του διεθνούς διαφημιστικού κολοσσού Publicis, με στόχο να λειανθούν οι αιχμηρές γωνίες της κυβερνητικής περιόδου. Το πρώτο δείγμα γραφής δόθηκε με τη δημόσια παραδοχή λαθεμένων χειρισμών σε εμβληματικές υποθέσεις της κυβερνητικής του θητείας, όπως η διαχείριση του σκανδάλου Novartis και οι τηλεοπτικές άδειες.

Η ίδρυση του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα το καλοκαίρι του 2024 έγινε το όχημα για την ανάδειξη ενός υπερκομματικού, διεθνούς προφίλ, με αποκορύφωμα τη διοργάνωση διεθνούς διάσκεψης για τη βιώσιμη ανάπτυξη με το Ίδρυμα Ζόραν Ζάεφ και τη βράβευση του διπλωμάτη Μάθιου Νίμιτς. Η αποστασιοποίηση από την εγχώρια πολιτική σκηνή ενισχύθηκε με τη μετακίνησή του στις Ηνωμένες Πολιτείες την άνοιξη του 2025, όπου συμμετείχε ως ερευνητής πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Μέσα από τις διαλέξεις του σε ακαδημαϊκά κέντρα της Αμερικής, ο πρώην πρωθυπουργός επεξεργάστηκε και εισήγαγε στον δημόσιο λόγο την έννοια του «δημοκρατικού καπιταλισμού», προετοιμάζοντας το ιδεολογικό έδαφος για την επιστροφή του. Η οριστική ρήξη με το παρελθόν επικυρώθηκε το φθινόπωρο του 2025, όταν παρέδωσε τη βουλευτική του έδρα, καταγγέλλοντας τη θεσμική απογύμνωση του Κοινοβουλίου, κίνηση που του επέτρεψε να κινηθεί με απόλυτη ελευθερία εκτός των τειχών της Βουλής, όπου η παρουσία του το προηγούμενο διάστημα χαρακτηριζόταν αναιμική.

Η δεξαμενή σκέψης και η νέα ιδεολογική ταυτότητα

Το επόμενο βήμα αφορούσε τη συγκρότηση ενός ισχυρού επιστημονικού δικτύου γύρω από το Ινστιτούτο του, αποτελούμενου από 41 ακαδημαϊκούς και τεχνοκράτες, ανάμεσα στους οποίους ξεχώριζαν έμπειρα στελέχη της οικονομικής διοίκησης, όπως ο Γιώργος Χουλιαράκης και ο Δημήτρης Λιάκος. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η κομβική παρουσία του καθηγητή Νίκου Μαραντζίδη ως συμβούλου επικοινωνίας, μια επιλογή που ερμηνεύτηκε ως άνοιγμα σε ευρύτερα ακροατήρια.

Η κυκλοφορία του βιβλίου του «Ιθάκη» στα τέλη του 2025 λειτούργησε ως πολιτικό μανιφέστο, με τις αιχμές εναντίον πρώην συνεργατών του να προκαλούν αντιδράσεις, αλλά και να ξεκαθαρίζουν τις προθέσεις του, κάτι που αποτυπώθηκε συμβολικά και στην τοποθέτηση των ηγετών του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς στον εξώστη κατά την παρουσίαση του έργου.

Η ιδεολογική πλατφόρμα του νέου εγχειρήματος απέκτησε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά με τη δημοσιοποίηση κειμένου θέσεων υπό την επίβλεψη του κοινωνιολόγου Γιώργου Σιακαντάρη, ο οποίος φέρει αναφορές στην εκσυγχρονιστική σοσιαλδημοκρατία. Στην εμβληματική του ομιλία στο Θησείο, η επιλογή των ιστορικών αναφορών επιβεβαίωσε τη στροφή προς έναν συνταγματικό πατριωτισμό.

Το στίγμα αυτού του επαναπροσδιορισμού δόθηκε ανάγλυφα κατά την παρέμβασή του στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, όπου ο Αλέξης Τσίπρας όρισε την αριστερή του ταυτότητα όχι μέσα από «δογματικές» αγκυλώσεις, αλλά ως έναν διαρκή αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη, συμπερίληψη, εντιμότητα και απόλυτη προσήλωση στα συμφέροντα του λαού και της πατρίδας, κάνοντας με αυτόν τον τρόπο τρόπον τινά και την πρώτη κωλοτούμπα προς τα αριστερά μετά το πρώτο διάστημα ενός πιο κεντρώου rebranding.

Με πληροφορίες από Documento

Διαβάστε επίσης:

ΕΛΑΣ: Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη το όνομα του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα

ΕΛΑΣ -Τσίπρας: Ποιοι είναι οι πέντε της ομάδας επικοινωνίας

Η ΚΝΕ τρολάρει την ΕΛΑΣ του Τσίπρα: «Σκέφτεσαι το κόμμα του και σκάει η αστυνομία»

Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr